Goniec

Switch to desktop Register Login

Wędkarstwo

Wędkarstwo

Magazyn wędkarski.

czwartek, 31 sierpień 2017 20:30

Esnagami 2017 (cz. 5) Wonderland

Napisane przez

wonderland-1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Henryk Wywiał podczas przeprawy z Esnagami Lake na Wonderland, który położony jest o zaledwie kilka minut drogi łodzią od Esnagami Lodge. Stojące wody Wonderland zasilane są źródłami artezyjskimi.

wonderland-3Waldemar Weselak w drodze na Wonderland

piątek, 25 sierpień 2017 19:47

Esnagami 2017 (cz. 4) Ukryte jeziora

Napisane przez

 

Opisy zdjęć w domyśle :)

Dojazd do Ara

Tutaj parkuje się łódź jeszcze na Esnagami i następnie trzeba przenieść sprzęt na canoe, już na Ara

Wygodne aluminiowe canoe na Ara. Eric Lund montuje już silnik elektryczny do canoe. Ara Lake to malutkie i malownicze jeziorko, może pół kilometra długie i niezbyt szerokie. Płynąc środkiem, można rzucać pod brzegi po obu stronach.

Eric holuje kolejnego szczupaka. Ten uderzył na obrotówkę. Tego dnia nie brały duże sztuki, takie pod 30 cali.

Ara Lake


Przewodnik Matt (P) z 31-calowym sandaczem, złowionym przez Phyllis Zantjer (L). Jak na razie ten sandacz jest na pierwszym miejscu Catch and Release Leader Board w sezonie 2017. Największy szczupak br. sezonu mierzył 45 i ¾ cala. Ryba złowiona była w czerwcu. W kategorii pstrąga źródlanego na pierwszym miejscu jest ryba długości 21 cali.
Do zakończenia sezonu na Esnagami pozostały niespełna 3 tygodnie. Ponownie Esnagami Wilderness Lodge otworzy się w maju 2018 r.

Spędzając wędkarski urlop na Esnagami, niekoniecznie trzeba łowić tylko na tym jeziorze. Dookoła Esnagami jest kilka małych jezior, które mają wiele do zaoferowania. Te jeziorka nazywa się „side lakes”. Przede wszystkim są to bardzo małe akweny i, co najważniejsze, mało kto tam łowi i jest w nich mnóstwo ryb. Zaledwie w ciągu kilku minut z Esnagami można się przenieść na trzy ciekawe jeziora. Są to Betty Lake, Ara Lake i Spotted Lake.
Na wszystkich trzech jeziorach występują przede wszystkim szczupaki i sandacze. Na Spotted Lake dodatkową atrakcją jest możliwość złowienia niebieskiego sandacza, tzw. blue walleye.
Na każdym z jezior jest z czego łowić. Na Betty i Spotted Lake jest zawsze łódka z silnikiem elektrycznym, a na Ara jest to aluminiowe canoe, do którego łatwo zamocować również silnik na akumulator. Przedostanie się na wybrane jezioro z Esnagami zajmuje zaledwie kilka minut.

czwartek, 17 sierpień 2017 23:10

Sandacze na Flats. Esnagami 2017 (cz. 3)

Napisane przez

        Nawet na jeziorach na dalekiej północy można trafić na słabe brania.  Ryby są, ale za nic nie chcą brać. Co wtedy robić? Jeśli na Esnagami nie biorą sandacze w miejscach, gdzie zwykle łowiło się je bez problemu, to trzeba spytać Erica, właściciela Esnagami Lodge, bo nikt nie zna jeziora lepiej od niego. Jeszcze lepiej jest wybrać się z nim na jezioro.  

        Jednego dnia bo obiedzie wyruszamy w dwie łodzie na wieczorne łowienie sandaczy. Tym razem nie jest to położona niedaleko Fire Island, znana jako evening spot na sandacze, ale oddalona o 6 km od lodge zatoka, znana pod nazwą Flats.  Eric z żoną – Sue – na jednej łodzi. Na drugiej  Rowan, Yanna i ja. 

        Flats to płytka zatoka ze średnią głębokością tylko 6-7 stóp i trawą na dnie – jak podwodna łąka. Aż dziw, że tutaj na płyciźnie mogą  być latem sandacze. Na początku tradycyjnie dżigujemy Gulpem Alive, ale  brania są sporadyczne i delikatne.  Nic, żeby ostro uderzyło. 

        Na zatoce są jeszcze dwie łodzie, na których co chwila coś się dzieje i w podbieraku ląduje sandacz. Najwyraźniej sandacze nie chcą gumek, ale woblery. Szybko więc zakładamy pływające Rapale i od tego momentu wszystko się zmienia. Nasza łódka dryfuje powoli na fali, a my w każdym rzucie mamy mocne uderzenia i pierwsze ryby lądują w łodzi. Do takiego właśnie łowienia przyzwyczaiła nas północ i Esnagami.  

        O zachodzie słońca woda na Flats aż kipiała od ryb. Dookoła łodzi sandacze wyskakiwały wysoko z wody.                  

        Szkoda, że zapomniałem muchówki w lodge, na pewno brałyby też na muchy.


Zakaz łowienia w Port Hope

        Od 15 sierpnia w Port Hope na rzece Ganaraska, na odcinku pomiędzy Robertson Bridge i Molson Street Bridge, obowiązuje zakaz łowienia od godz. 20.00 do 6.00.   

        Decyzja rady miejskiej Port Hope o zakazie łowienia była konsekwencją ciągłych skarg mieszkańców i biznesów na wędkarzy za zaśmiecanie brzegów rzeki między innymi martwymi rybami oraz nocne kłusownictwo. Szczególnie w czasie ciągu tarłowego pstrągów i łososi Port Hope przeżywało najazd wędkarzy i również kłusowników. 

        Rzeka Ganaraska przepływająca przez Port Hope na wschód od Toronto uważana jest za jedną z najlepszych na łososie i pstrągi w Ontario. Swój bieg rozpoczyna w Oak Ridges Moraine, przepływa przez Port Hope i swój bieg kończy w jeziorze Ontario. Rzeka słynęła niegdyś z zimnej i czystej wody, co zapewniało dobre środowisko dla pstrągów źródlanych i łososi atlantyckich. Powstała na początku XIX zapora u ujścia rzeki zablokowała jednak ciąg tarłowy łososi atlantyckich. Do 1870 populacja tego gatunku w wielu rzekach wpadających do jeziora Ontario prawie zupełnie zanikła. Rolę dominującego drapieżnika w Ontario przejęły łososie pacyficzne.

piątek, 11 sierpień 2017 07:53

Przerażające korzystanie z prawa…

Napisane przez

        Mike Borger z Hamilton  jest znakomitym wędkarzem, promotorem ośrodków (lodges) wędkarskich i łowieckich w Kanadzie oraz wydawcą magazynu „Canada Fishing Guide Magazine”. 

        Pod koniec maja br. Mike wraz ze swoim 10-letnim synem Brendanem, biwakowali i łowili pstrągi źródlane (brook trout) na jednym małych jezior w parku Algonquin. Zdjęcia z wypraw Mike opublikował na Facebooku, a film na YouTube. Oczywiście Mike nigdy nie podał nazwy jeziora, które odkrył wraz z kolegą 15 lat temu.

        Rozmiary pstrągów, jakie łowił tata z synem, były jak na Park Algonquin imponujące, bo były to ryby o wadze 5-6 funtów. Pstrągi o takiej wadze można już uznać za wędkarskie trofeum. 

        W Algonquin na większości jezior łowi się przeważnie pstrągi znacznie mniejsze, o średniej wadze od 1,5 do 2,5 funta.

        Kilka tygodni później Mike Borger otrzymał 6-stronicowy list z ministerstwa zasobów naturalnych i leśnictwa (MNRF), podkreślający, że na podstawie Freedom of Information (FOI), czyli wolności informacji, ktoś chce poznać tajemnicę Borgera i wystąpił w tej sprawie do rządu, żądając poznania miejsc, w których Borger otrzymał zezwolenia na kemping. Jak wiadomo, w Algonquin wymagane jest pozostawienie takich danych.

Jak na razie MNRF odmówiło udostępnienia informacji o pobycie Borgera w parku na podstawie paragrafu 21(5). MNRF ani nie potwierdziło, ani nie zaprzeczyło  posiadaniu takich informacji. MNRF określiło żądanie o udostępnienie informacji o wyprawie Borgera jako nieuzasadnioną inwazję w prywatność.

        Jednak ubiegająca się osoba ma jeszcze prawo do odwołania.

        Ustawa o wolności informacji (The Freedom of Information Act) umożliwia każdej osobie żądanie informacji od agencji federalnych i rejestrów. Instytucja federalna ma wtedy 30 dni na odpowiedź na wniosek, a niektóre zapisy mogą zostać wstrzymane w zależności od uznania agencji.

        W jednym z wielu wywiadów radiowych, jakich udzielił ostatnio Mike Borger, podkreślił, że gdyby „wydał” nazwę jeziora, doprowadziłoby to do jego ruiny, ponieważ jest zbyt małe i delikatne. Jezioro byłoby skończone.  Wielu wędkarzy nigdy by mu tego nie wybaczyło.

        Centralne Ontario z wieloma głębokimi i czystymi jeziorami słynne jest ze względu na pstrąga źródlanego – brook trout. Najlepsze rejony na ten gatunek to Haliburton i Algonquin Park, gdzie znajduje się prawie połowa ontaryjskich jezior, w których występuje pstrąg źródlany. Na terenie parku o powierzchni 7725 km kw. znajduje się 325 jezior. Pstrąg źródlany (brook trout, nazywany często speckled trout) występuje w parku przynajmniej w 230 jeziorach.

        Maj i czerwiec to miesiące, w których łowi się w Algonquin najwięcej pstrągów źródlanych. W okresie tym ryby tego gatunku przebywają najbliżej powierzchni i intensywnie żerują. Aż 75 proc. połowów rocznych przypada na pierwsze dwa tygodnie tuż po otwarciu sezonu! Średnia połowów wynosi 1-2 ryby w ciągu godziny. Są to przeważnie ryby długości 30-40 centymetrów. 


 

piątek, 04 sierpień 2017 07:45

Esnagami 2017

Napisane przez

        Nakina, położona w północno-zachodnim Ontario i oddalona od Toronto o 15 godzin jazdy samochodem, bywa latem dość zatłoczona. Tutaj kończą się asfaltowe drogi Ontario i jest to ostatni przystanek dla wędkarzy wyruszających na urlopy do ośrodków dostępnych jedynie drogą powietrzną. 

        Aby podróżować dalej, trzeba więc lecieć wodnopłatami, które przeważnie wylatują rano z baz na  jeziorze Cordingley w pobliżu Nakiny.

        Zdarza się, że jedyny motel w Nakinie – Pennock’s, nie jest w stanie przenocować wszystkich chętnych. 

        I zdarzyło się, że w terminie naszego pobytu w Nakinie w motelu nie było już wolnych miejsc. Miejsce w Pennock’s lepiej rezerwować najpóźniej w marcu. 

        Dwa miesiące przed planowaną podróżą okazało się być za mało, jak się zdarzyło naszej grupie po raz pierwszy od 2014 r. Nocleg udało nam się znaleźć w R & D Apartments, też w Nakinie. W takiej samej cenie jak Pennock’s, za to w znacznie lepszych warunkach. 

        W sobotę rano, ok. ósmej, lecimy już po raz czwarty do Esnagami Wilderness Lodge na jeziorze Esnagami.  

        Do tego ośrodka po prostu się powraca.  Spotykamy wędkarzy, którzy na Esnagami jeżdżą ponad 20 lat.

        Tym razem na Esnagami będziemy w trzeciej dekadzie lipca, więc dwa tygodnie później niż podczas naszych wcześniejszych wypraw.  Pogoda zapowiada się dobrze, ma być słonecznie i nawet trochę gorąco. 

        Po krótkim locie wodnopłatem lądujemy na Esnagami. Na głównym doku panuje poranny zgiełk. Przewodnicy sprawnie rozładowują samolot i po chwili rozwożą gości i bagaże do domków. 

        Na Esnagami spędzimy cały tydzień. Tutaj zapomina się, jaki jest dzień tygodnia...

piątek, 21 lipiec 2017 08:38

Łosoś za 10 tysięcy

Napisane przez

      Znany w polonijnym środowisku wędkarskim – Krzysztof Kluska z Mississaugi – złowił największego łososia w drugim tygodniu zawodów Great Ontario Salmon Derby.  

        W nagrodę za łososia o wadze 32,98 lb Krzysztof Kluska otrzymał 10 tys. dol.  

        Łosoś został złowiony na głębokości 77 stóp na przynętę – Trigger X Cut Bait. Ryba była oficjalnie zważona w Bronte Outdoors w Port Credit.  

        W przeszłości Krzysztof Kluska startował w zawodach Polsko-Kanadyjskiego Związku Wędkarskiego.  Trzy razy wygrał tytuł najlepszego wędkarza roku.  

        Krzysztof Kluska pracuje w „Sail” w Etobicoke w dziale wędkarskim.

        W pierwszym tygodniu zawodów w czołówce, na drugim miejscu uplasował się inny z Polaków – Sebastian Banas, który  na wysokości Bluffer’s Park złowił łososia o wadze 33,54 lb, czyli rybę większą od złowionej przez Krzysztofa Kluskę i drugą jak na razie największą w całym turnieju.  Za drugie miejsce w tygodniu, Sebastian Banas otrzymał 1 tys. dol. i dwa downriggery. 

        W Great Ontario Salmon Derby prowadzi łosoś o wadze 34,98 lb.


Czy wiesz, że…

czyli ciekawostki dla wędkarzy:

        • W pobliżu miejscowości Łojewo, rzece Łupawie, 14 marca 1990 r. o godzinie 11:30 został złowiony przez 21-letniego wtedy wędkarza Piotra Musiała z Koła PZW w Łęczycy, pstrąg potokowy, który ważył 5,4 kg i mierzył 82 cm.

        • Czy wiesz, że łacińska nazwa szczupaka to Esox lucius i w wolnym tłumaczeniu oznacza „głodny wilk”? Jako pierwszy nazwy tej użył szwedzki przyrodnik Karol Linneusz w roku 1758.

        • Czy wiesz, że kiedyś podpórki określano mianem „leniuchów”? Nazywano je tak, gdyż sądzono, że używają ich tylko „niedzielni wędkarze”, dla których ważniejsze jest śniadanie niż łowienie.

        • Czy wiesz, że rekordowy okaz palii jeziorowej (ryba bardzo przypominająca pstrąga źródlanego) został złowiony w 1970 roku przez Larry’ego Daunisa nad Wielkim Jeziorem Niedźwiedzim  i ważył 29,4 kg?

        • Czy wiesz, że okoń nilowy jest gatunkiem introdukowanym i  trafił do Jeziora Wiktorii w Afryce Centralnej pod koniec lat pięćdziesiątych? Wg niepotwierdzonych informacji, okonie łowione w Jeziorze Wiktorii osiągały wagę nawet 215 kg!

        • Czy wiesz, że na jeziorze Kariba odbywają się największe wędkarskie zawody świata na wodach słodkich? Jest to międzynarodowy turniej w łowieniu ryb tygrysów.

        • Czy wiesz, że ryba tygrysia zwana goliatem (Hydrocynus goliath) ma jedne z największych zębów wśród ryb, poluje w niewielkich stadach (około 5 osobników), a jej łupem padają również ludzie!

        • Czy wiesz, że aż 4 gminy w Polsce rokrocznie organizują Święto Leszcza? Święto przypada tradycyjnie na przełomie lipca i sierpnia.

        • Czy wiesz, że do tej pory odkryto ponad 20 000 gatunków ryb?

        • Czy wiesz, że sum europejski jest „kanibalem”? Jest nim do tego stopnia, że w prywatnych hodowlach (np. w Niemczech) trzeba niemalże nieustannie oddzielać od siebie osobniki, aby większe sumiki nie pozjadały swojego rodzeństwa.

        • Czy wiesz że najstarsza literatura wędkarska, czyli najwcześniejsze znane teksty wędkarskie, jak ustalili badacze wędkarstwa, które były poświęcone łowieniu ryb dla przyjemności na wędkę, jest dziełem Rzymianina Claudiusa Aeliana około 170–230 p. Ch. Opisał, jak mieszkańcy Macedonii łowili pstrągi na sztuczną muchę.

http://www.wedkarstwomojapasja.pl

piątek, 14 lipiec 2017 07:58

ICAST 2017

Napisane przez

        Od 11 do 14 lipca w Orlando na Florydzie trwały targi ICAST – największa wystawa wędkarskich nowości na świecie. Impreza, która co roku napędza wędkarski biznes w Ameryce Północnej.

        Oto kilka najlepszych produktów, zwycięzców poszczególnych kategorii. Nagrodę Best of the Show zdobyła firma Bote za kajak Rover.

Yeti słynie z super wytrzymałych  coolerów, ale produkuje też torby. Torba Panga Duffel to zwycięzca w kategorii wędkarskich akcesoriów.

piątek, 07 lipiec 2017 14:58

Wakacyjne ryby

Napisane przez

old-post-pike

42-calowy szczupak z jeziora St. Joseph, nad którym znajduje się Old Post Lodge, jeden z najlepszych ośrodków dla wędkarzy w północno-zachodnim Ontario. Old Post Lodge to dawna faktoria należąca do Hudson Bay, która po odbudowie rozpoczęła działalność turystyczną w 1987 r. jako światowej klasy ośrodek dla wędkarzy. Tutaj również pracuje były przewodnik na Esnagami – Neil Leduc. W Internecie: www.oldpost.com.

 

rob-bass

Robert Sergiel z bassem małogębowym o długości 21 cali

 

rowan-walleye-esnagami

Rowan Lund z sandaczami na piknik na jeziorze Esnagami, 5 lipca 2017 r.  Na Esnagami nie ma  potrzeby zmyślać historii o swoich wędkarskich wyczynach...  Informacje o wyprawach na jezioro Esanagami w północno-zachodnim Ontario dostępne w Internecie na stronie www.esnagami.com, portalach społecznościowych Facebook i Twitter.

 

laponia-szczupak

Włoch Paolo Pacchiarini ze szczupakiem złowionym na muchę na wyprawie do Laponii. Paolo łowi na muchy z ogonkami, tzw. wiggle tails flies, które są niezwykle skuteczne na szczupaki.

 

sandacz-esnagami

Mike Goacher z sandaczem 29 cali z Esnagami

 

mike-pike

Mike Borger z Hamilton z olbrzymimi szczupakami złowionymi na Misekumaw Lake (Milton Lake Lodge) w Saskatchewan. Mike jest znanym przewodnikiem wędkarskim oraz wydawcą magazynu Canada Fishing Guide Magazine.

 

kag-lodge-pike

Szczupak na jeziorze Kag. Jezioro to położone jest 75 mil na północny zachód od Nakiny. Ośrodek dla wędkarzy – Kag Lodge – prowadzony jest od pokoleń przez rodzinę Leuenberger. Jeden z doświadczonych przewodników z Esnagami – Steve, pracuje obecnie w Kag Lodge. W Internecie: www.leuenberger.ca.

„Witam w obozie kanibala”

Historia Martena Hartwella

        Hottah Lake położone jest na południe od Wielkiego Jeziora Niedźwiedziego, na Terytoriach Północno-Zachodnich. Jest częścią systemu Camsell River, największej rzeki, która wpływa do Wielkiego Jeziora Niedźwiedziego. W 1972 nad jeziorem Hottah zdarzyła się jedna z najbardziej dramatycznych historii kanadyjskiej Arktyki. 

        8 listopada 1972 mały samolot, lecący z Cambridge Bay (teraz Nunavut) do Yellowknife, rozbił się nad Hottah Lake. Na pokładzie samolotu były 4 osoby, 45-letni pilot Marten Hartwell, Inuitka Neemee Nulliayok – w ciąży z bólami porodowymi,  i 14-letni chłopiec  o imieniu David Inuk Pisurayak Kootook, który cierpiał na ból wyrostka robaczkowego, oraz 27-letnia pielęgniarka – Judy Hill. Hartwell otrzymał ten lot przypadkowo i miał dolecieć do Yellowknife, gdzie w miejscowym szpitalu miano udzielić pomocy medycznej jego pasażerom.

Upadku samolotu i zderzenia z ziemią nie przeżyła pielęgniarka. Kilka godzin po katastrofie w wyniku obrażeń zmarła ciężarna kobieta.  Przy życiu pozostał pilot, który miał złamane obie nogi, i inuicki chłopiec z bólem wyrostka robaczkowego.

        Czekając na ratunek, Hartwell oraz 14-letni David Kootook walczyli o przetrwanie w ekstremalnych warunkach, przy temperaturze –35 stopni Celsjusza. Po 23 dniach David Kootook zmarł. Pilot Marten Hartwell został uratowany tydzień później. Przetrwał 31 dni.  Przez ostatnie dni przed odnalezieniem jadł nogę pielęgniarki. Hartwell przywitał ekipę ratunkową słowami: „Witam w obozie kanibala”.

        David Kootook żywił się korą z drzew. Odmówił jedzenia ciała martwej pielęgniarki Judy Hill. Oficerowie RCMP, którzy przeszukiwali później obóz pilota, znaleźli plastikowy woreczek z ludzkimi szczątkami.

        W jednym ze swoich pierwszych wywiadów Hartwell powiedział o chłopcu, że bał się on wszystkiego, nie miał żadnych umiejętności przetrwania, nie umiał trzymać siekiery i znaleźć suchego drewna na ogień. Pilot wysłał go na zamarznięte jezioro, żeby złowił spod lodu ryby, wtedy chłopak się zgubił. Po dwóch dniach udało mu się jednak powrócić do obozu. Był zobojętniały i przestał zupełnie myśleć o przetrwaniu. Nie chciał się nawet podnieść i trzy dni później już nie żył. Było to 23 dni po katastrofie.

        Przypuszcza się jednak, że to właśnie David Kootook odegrał kluczową rolę w przetrwaniu Martena Hartwella.

        Pierwsze próby odnalezienia samolotu były nieudane. Po trzech dniach,  na zlecenie ministra obrony narodowej w gabinecie Pierre’a Trudeau – Jamesa Richardsona – poszukiwania zostały wznowione, nie przyniosły jednak rezultatu. Dopiero 7 grudnia 1972 wojskowy samolot transportowy odebrał sygnał alarmowy z wraku rozbitego samolotu. 

        Akcja poszukiwawcza kosztowała prawie milion dolarów i była najdroższa w historii kanadyjskiego lotnictwa do  r. 1972. 

        Na miejsce katastrofy zrzucono ze spadochronu dwóch ratowników. W końcu Hartwell został przewieziony do szpitala Stanton w Yellowknife, gdzie po pierwszych badaniach jego stan określono jak wyjątkowo dobry jak na gehennę, jaką przeszedł.

        Na pewien czas Hartwell stracił licencję pilota. Powrócił jednak do lotnictwa i założył własną firmę lotniczą w Fort Norman. W 1987 brał udział w drugiej katastrofie samolotu, w której tym razem nikt nie zginął. W 1991 sprzedał swoją firmę i przeszedł na emeryturę. Nigdy nie podjął negocjacji w próbach przedstawienia jego historii w filmie.

        Opowieść o przetrwaniu Hartwella, z naciskiem na rolę, jaką odegrał Kootook, stała się nieśmiertelna dzięki piosence „The Marten Hartwell Story” sławnego kanadyjskiego piosenkarza muzyki country – Stompin‘ Toma Connorsa. Piosenka Connorsa nie zawiera żadnego odniesienia do aspektów kanibalizmu. Oryginalną wersję tej piosenki można znaleźć na YouTube: „Marten Hartwell Story by Stompin‘ Tom Connors”.

        Marten Hartwell zmarł 2 kwietnia 2013. Miał 88 lat. Piosenkarz Stompin‘ Tom Connors zmarł 6 marca 2013 r. Miał 77 lat.

Muchy z ogonkiem

        Szczupakowe muchy z ogonkami – wiggle tails flies –zdobywają coraz większą popularność na całym świecie.  Ogonek nadaje przynęcie niezwykły ruch w wodzie, dodaje błysku i atrakcyjności. Najlepsze ogonki produkowane są przez Włocha Paolo Pacchiariniego. 

        Jak skutecznie jest łowienie szczupaków na muchy wiggle tail, można obejrzeć na YouTube, na filmie: „Pike Fly Fishing with Wiggle Tails”, gdzie doskonały szwedzki wędkarz Niklaus Bauer wyjaśnia tajniki łowienia takimi muchami, aby uzyskać ich najlepszą akcję.


Tydzień bez karty

        W ramach Family Fishing Week obywatele Kanady mogą łowić ryby bez karty wędkarskiej w Ontario.  Family Fishing Week potrwa od soboty, 1, do niedzieli, 9 lipca.  Mieszkańcy korzystający z możliwości łowienia bez karty muszą przestrzegać dziennych limitów połowu, takich jakie obowiązują posiadaczy kart ochronnych – conservation licence. Zwykle są to limity o połowę mniejsze od tych, które mają wędkarze z kartami sportowymi. W przypadku gatunku muskie dzienny limit na kartę ochronną wynosi 0 (zero).


Bassy z Simcoe

        Sezon na bassy otworzył się na jeziorze Simcoe w czwartą sobotę czerwca. Simcoe zajmuje pierwsze miejsce w rankingu, jako najlepsze łowisko bassów małogębowych (nazywanych popularnie bronzebacks) w Kanadzie! 

        Ryby z jeziora Simcoe nadają się do jedzenia. Simcoe nadal należy do jednych z najczystszych w prowincji i ryby z tego jeziora są bezpieczne do spożywania. Nawet bardziej położone na północy Ontario jeziora mają znacznie więcej ograniczeń w  spożywaniu ryb niż Simcoe! 

        Dowody można znaleźć w przewodniku „The Guide to Eating Sport Fish”, który jest publikowany co dwa lata przez Ministerstwo Środowiska we współpracy z Ministerstwem Zasobów Naturalnych i Lasów. 

        Pracownicy Ministerstwa  Zasobów Naturalnych i Ministerstwa Środowiska łowią ryby z Simcoe, które są następnie badane w laboratorium Ministerstwa Środowiska w Toronto.

piątek, 23 czerwiec 2017 14:33

Muskie ludożerca…

Napisane przez

Muskie ludożerca…

        Chociaż głównym pożywieniem amerykańskiej odmiany szczupaka – muskie, są ryby, jak się okazuje, muskie potrafią atakować nawet bardzo dziwne rzeczy, jak np. śruby od silników do trollingu, psie ogony, a także, choć bardzo rzadko, ludzi.        

         Zarówno w USA, jak i w Kanadzie zanotowano kilka przypadków ataku muskie na człowieka.

        Oto jedna z poświadczonych historii. 10-letnia Marley Hillen z Oshawy została zaatakowana przez muskie na Jack Lake na południe od Aspley. 

        Dziewczynka włożyła do wody zabrudzoną dłoń, żeby ją opłukać, ponieważ wyjmowała rosówki z pudełka. W tym momencie została zaatakowana przez muskie. 

        „Włożyłam dłoń do wody i wtedy zobaczyłam, jak duża ryba płynie do mnie. Złapał moją dłoń i ciągnął mnie do wody” – mówiła Marley. Na początku przypuszczano, że był to atak żółwia. 

        Jednak kiedy ranę zobaczył właściciel ośrodka, nie było wątpliwości. Był to muskie, który od półtora miesiąca krążył pod pomostami. Ryba miała około 15 funtów („Peterborough Examiner” 1998).

        Niecodzienną przygodę z tiger muskie miał policjant Dan Droessler w czasie urlopu w Governor Dogde State Park w pobliżu Dodgeville. 

        Pan władza na urlopie, pluskał sobie stopą w wodzie z canoe, kiedy w pewnym momencie 36-calowy tiger muskie wbił swoje zęby w jego stopę. 

        Drapieżnik wylądował w canoe, a później na pogotowiu w Memorial Hospital w Iowa County’s, gdzie go w końcu odczepiono od nogi pana policjanta i położono na podłodze. Głębokie rany po zębach ryby zaszyto, a oficerowie Ministerstwa Zasobów Naturalnych skonfiskowali rybę, ponieważ – jak twierdzili – nie miała wymiaru i była „złowiona” w nielegalny sposób.

        Zdarzenie udokumentowano również zdjęciami. Jedno z nich znajduje się na ścianie pogotowia w szpitalu z podpisem – „ludożerca” („Wisconsin State Journal” 1998). 

        Ogółem w Ontario udokumentowano bardzo niewiele podobnych przypadków. 

        Niemniej jednak dwa zdarzenia miały miejsce na Trout Lake w pobliżu North Bay, jedno na Ottawa River i Lake Charts („Forest and Outdoors” 1956).

        Simon Barth z Toronto z 50-calowym muskie złowionym na  jeziorze Sturgeon. Na jeziorach Kawarthas nie dorastają do olbrzymich rozmiarów i nie mogą konkurować rozmiarami z rybami z chociażby Georgian Bay. Dużym sukcesem i sensacją byłoby złowienie na Kawarthas muskie o wadze 50 funtów. Przeważnie są to ryby o wadze 15 funtów. Ryby z Kawarthas co prawda nie mają potężnej masy, ale są za to długie i 50-calowe okazy trafiają się dość często.  

        Żaden inny region Ameryki Północnej nie może się poszczycić tak wielkimi zasobami muskie, jak Ontario. Muskie występuje w Ontario w ponad 300 jeziorach i 100 rzekach. Sezon na muskie w Ontario otworzył się w pierwszą sobotę czerwca.


EGB

        Maj i czerwiec to miesiące w których łowi się w Algonquin najwięcej pstrągów źródlanych. W okresie tym, ryby tego gatunku przebywają najbliżej powierzchni i intensywnie żerują. 

        Aż 75 proc. połowów rocznych przypada na pierwsze dwa tygodnie tuż po otwarciu sezonu! Średnia połowów wynosi 1-2 ryby w ciągu godziny. Są to przeważnie ryby długości 30-40 centymetrów. 

        Legendarną przynętą na pstrągi w Algonquin są wahadłówki EGB. Kto zamierza łowić w parku, musi je mieć. 

        Zdarza się, że wszystkie ryby złowione w ciągu kilkudniowych wypraw złowione są właśnie na EGB.