Goniec

Register Login

Wędkarstwo

Wędkarstwo

Magazyn wędkarski.

sobota, 19 wrzesień 2015 15:44

Jakie wodery?

Niezwykle przydatnym wyposażeniem dla wędkarza są wodery. Szczególnie podczas łowienia w rzekach są nieocenione. Brak woderów w czasie sezonu na łososie i pstrągi będzie stanowić nie lada ograniczenie wędkarskich możliwości. Dlatego wodery warto mieć w swoim ekwipunku.

Współcześni wędkarze mają szczęście. Czasy ciężkich gumowych i źle dopasowanych woderów już minęły. Teraz jest w czym wybierać. Obecnie wodery wykonane są z różnych materiałów, w różnych stylach i rozmiarach. Można je dopasować do rodzaju łowienia, klimatu i pory roku. Są też wodery dla kobiet.

Generalnie wodery występują w trzech stylach: hip waders – do bioder, waist-high waders – do pasa, jak spodnie, chest waders – popularnie nazywane śpiochami lub spodniobutami. W zależności więc od tego jak głęboko zamierzamy wchodzić do wody, takie wodery będą potrzebne. Jednak najbardziej uniwersalne i popularne są wodery do klatki piersiowej – chest waders, z prostego powodu, bo chronią przed wodą największą powierzchnię ciała, można w nich głębiej wejść.

Przy tym są bardzo wygodne.

Wodery dzieli się jeszcze na dwa rodzaje. Pierwszy to tzw. bootfoot, czyli od razu z butami. Drugi nazywany jest stockingfoot, czyli wodery bez butów. Bootfoot są na pewno cieplejsze, nie trzeba ich sznurować i lepiej wytrzymują słoną wodę. Dobre są dla wędkarzy, którzy nie lubią się często schylać. Buty w tych woderach mają zwykle standardowe rozmiary.

Wersja stockingfoot daje wędkarzowi wybór dopasowania butów do warunków, w jakich łowi, oraz znacznie większą swobodę i wygodę. Wybór butów do woderów jest duży. Przy zakupie należy zwrócić uwagę na rodzaj podeszwy. Zazwyczaj jest to filc, podeszwa z stalowymi ćwiekami, tzw. studded felt, guma lub podeszwa jak w butach turystycznych do hikingu. Filcowe podeszwy, felt sole – mają dobrą przyczepność do chodzenia po śliskim i kamienistym dnie. Nie nadają się na błotniste dno i długie brodzenie.

Podeszwy gumowe sprawdzają się na błotnistym dnie i są łatwe do czyszczenia. Podeszwy hiking zwykle znajdują się w butach do brodzenia przeznaczonych dla wędkarzy, którzy pokonują duże odległości. Są bardzo trwałe. Podeszwy uzbrojone w ćwieki dają natomiast doskonałą przyczepność podczas brodzenia w rzekach, gdzie dno jest śliskie, z kamieniami i głazami.

Na pewno nie ma woderów uniwersalnych, które nadawałyby się do brodzenia we wszystkich warunkach. Dlatego przy zakupie woderów kilka rzeczy należy przemyśleć. Grube neopreny będą na pewno dobrym wyborem, aby je założyć na bardzo zimną wodę, przeważnie więc wczesną wiosną, jesienią i zimą. Nie będą się nadawały na lato, bo będzie można się w nich "ugotować". Latem warto mieć lekkie i oddychające wodery. Na płytkie wody mogę też wystarczyć wodery biodrowe. Najlepszym rozwiązaniem byłoby posiadanie dwóch rodzajów woderów, które można użyć w zależności od sytuacji.

Istnieje kilka głównych materiałów, z których produkowane są wodery: guma, płótna wodoodporne, pianka neoprenowa, nylon/PVC i materiały oddychające, takie jak GORE-TEX. Każdy materiał ma swoje wady i zalety.

Wodery gumowe są ciężkie, sztywne i mało komfortowe. Łatwo się w nich zapocić. Są za to tanie i łatwe do załatania. Dla wędkarzy praktycznie produkowane są już tylko jako wodery do bioder.

Wodery z płótna wyglądającego jak brezent coraz trudniej jest już znaleźć. Mają cechy podobne do gumy, ale są bardziej wytrzymałe. Mogą być również sztywniejsze, cieplejsze i nieco cięższe, w zależności od tego jak są izolowane.

Wodery neoprenowe nadal należą do najbardziej popularnych. Przeważnie można je kupić w dwóch grubościach, 3 mm i 5 mm. Są dość wytrzymałe, odporne na uszkodzenia i rozciągliwe. Komu nie przeszkadza pocenie się i chce mieć ciepło, to wodery neoprenowe to dobry wybór. Największą wadą neoprenów jest jednak, że nie oddychają.

Wodery nylonowe są w miarę wytrzymałe, lekkie i przede wszystkim tanie. Nie oddychają i szybko można się w nich przegrzać. Ponadto trudno je załatać. Posłużą do pierwszej dziury.

Najbardziej uniwersalne i zdobywające coraz większą popularność w ostatnich latach są oczywiście wodery oddychające, wykonane przeważnie z GORE-TEX-u. Te wodery są lekkie i wygodne. Jak sama nazwa wskazuje, odprowadzają pot i zapewniają komfort w czasie brodzenia.

Można w nich łowić o każdej porze roku. Zimą pod takie wodery powinno się założyć najlepiej dwie warstwy ciepłej odzieży, np. flisowe i ocieplane spodnie. Wiele firm ma swojej ofercie wysokiej jakości specjalną odzież na zimne dni, którą zakłada się pod wodery oddychające.

Niestety, za jakość i wygodę trzeba zapłacić. Wodery oddychające są najdroższe. Najlepszej jakości, topowe wodery firmy Simms z GORE-TEX-u kosztują 1000 dol. Inne modele woderów Simmsa kosztują zawsze kilkaset dolarów. Na szczęście Simms ma bardzo dobrą gwarancję. Przy zakupie drogich woderów należy zawsze zwrócić uwagę, jaką mają gwarancję.

Tuż za Simmsem wysokiej jakości wodery dla kobiet i mężczyzn oferuje firma Patagonia. Chociaż Patagonia bardziej znana jest jako marka niezwykłej odzieży, w swojej ofercie posiada też sporą sekcję fly fishing dla muszkarzy. Chyba dlatego, że sam właściciel Patagonii – Yvon Chouinard – jest zapalonym muszkarzem. Ceny woderów Patagonii zaczynają się od 365 dol.

Bez wątpienia na rynku najlepszych woderów dominuje Simms i Patagonia. Ceny za wodery tych firm są jednak wysokie.

Dobrej jakości wodery oddychające i znacznie taniej niż Simms czy Patagonia oferuje również Cabelas. Inne firmy, na które warto zwrócić uwagę, to: Aquaz DryZips, Orvis, Redington, Dan Bailey i William Joseph.

piątek, 11 wrzesień 2015 15:17

Łososie na spinning

Łososie na spinning

W wrześniu najpopularniejszą metodą łowienia pierwszych łososi jest spinning.

Do łowienia łososi na pewno trzeba mieć kołowrotek z niezawodnym hamulcem. Może to być kołowrotek spinningowy lub baitcaster. Na kołowrotek można nawinąć żyłkę lub plecionkę.

Plecionka pozwala jednak na dalsze rzuty i pewniejsze zacięcia. Do łowienia łososi wystarczy plecionka o wytrzymałości 20 funtów. Kije do spinningu na łososie powinny mieć długość przynajmniej 9 stóp i akcję medium, medium-heavy. Dobre wędki na pewno znajdziemy w ofercie St. Coix.

Najbardziej popularne wahadłówki do nocnego łowienia łososi to wahadłówki Little Cleo o ciężarze od 3/4 do 1 uncji (oz). Chociaż ostatnio coraz więcej wędkarzy łowi na blachy Moonshine.

Świecącymi blachami (glow) łowi się łososie w nocy. Przeważnie przynętę należy prowadzić bardzo wolno. W dzień każda blacha może okazać się skuteczna, aby tylko można było w miarę daleko rzucić. Drugim wyborem na dzienne łowienie są łączone woblery w jaskrawych kolorach.

Sporo ryb kręci się już w pobliżu brzegów. Łososie czekają na odpowiednie warunki, aby ruszyć dalej w górę rzek na tarło. W systemie Wielkich Jezior pierwsze łososie coho i king salmon pojawiają się zwykle w ujściach rzek już pod koniec sierpnia.

Na ujściach rzek Credit i Humber już od jakiegoś czasu trafiają się pierwsze ryby. Zdarzają się dobre noce w Port Hope, Bowmanville i Bronte. Wszystko powinno się zmienić wkrótce wraz ze spadkiem temperatury wody i wtedy coraz więcej łososi powinno pojawiać się w ujściach.

Aby łosoś mógł się rozradzać w warunkach naturalnych, środowisko musi spełniać odpowiednie warunki. Woda musi utrzymać odpowiednią temperaturę, musi być odpowiednio natleniona i bez zanieczyszczeń oraz podłoże musi mieć strukturę kamienisto-piaszczystą. Poza tym ryby muszą mieć możliwość dojścia do źródeł rzek, co często jest jednak niemożliwe z powodu sztucznych zapór stworzonych przez człowieka.

W przeciwieństwie do łososi pacyficznych, ich bliski krewniak, charakteryzujący się zbliżonym trybem życia, łosoś atlantycki, w ciągu całego cyklu życiowego może odbywać tarło wiele razy.


Wody Ontario

Na terenie Ontario znajduje się 250 tys. większych i mniejszych jezior oraz niezliczone rzeki, potoki i strumienie. Wszystko to razem stanowi 1/3 światowych zasobów słodkiej wody, którą wielu uznaje za największe bogactwo naszej prowincji. Gdyby wędkarz chciał połowić na każdym z ontaryjskich jezior tylko jeden dzień, potrzeba by mu było na to prawie 685 lat!

W ontaryjskich wodach występuje 158 gatunków ryb, na niektórych z nich skoncentrowane jest rybołówstwo przemysłowe. 24 gatunki ryb cieszą się szczególnym zainteresowaniem wśród wędkarzy.

Do wielu miejsc na ryby w Ontario nie da się dojechać samochodem. Czasami dotarcie na znalezione na mapie jezioro wymaga nie lada przygotowań i odpowiedniego sprzętu. Na jeszcze inne, zupełnie zagubione w leśnej głuszy, można przedostać się, tylko wiosłując, przenosząc canoe lub też dolatując wodnopłatem.



Zawody PKZW

Kalendarz zawodów
Polsko-Kanadyjskiego Związku Wędkarskiego:

Zawody jesienne

26 września – Lake Simcoe, 4th Line – zawody na okonie.
Zbiórka o godz. 6.30 w marinie przy 977 Isabella St., tel. 705-456-3131, prosimy o rezerwację łódek.

Big Pike

3 października – Lake Simcoe, 4th Line.
Zbiórka o godz. 6.30 w marinie przy 977 Isabella St., tel. 705-456-3131.
Zawody te miały odbyć się 10 października, ze względu na long weekend (na prośbę kolegów) termin został zmieniony. Lake Simcoe Marina zamyka sezon po 10 października, prosimy o rezerwację łódek.

Ostatnie zawody

8 listopada – Belwood Lake – szczupak, sandacz, bass.
Zbiórka o godz. 7.00 w parku.


Amury w Toronto

Pod koniec lipca br. pracownicy Toronto and Region Conservation Authority (TRCA) wyłowili ze stawu w Tommy Thompson Park kilka amurów. Park znajduje się w pobliżu portu Toronto.

Nikt nie wie, w jaki sposób ryby tego gatunku znalazły się w akwenie.

Amur biały – grass carp, jest gatunkiem inwazyjnym i stanowi zagrożenie dla rodzimej ichtiofauny. Żywi się roślinnością podwodną i w małych zbiornikach jest w stanie "wyciąć" wszystkie trawy.

Amur należy do rodziny karpiowatych. W Polsce amur pojawił się w 1964 r.

piątek, 28 sierpień 2015 16:13

Puchar zarządu PKZW 2015

Wyniki zawodów o puchar zarządu Polsko-Kanadyjskiego Związku Wędkarskiego, które odbyły się 23 sierpnia 2015 r. w Bayfront Park w Hamilton.

1. Krzysztof Arsiuta 3,14 kg, karp – 2,68 kg, sum – 0,46 kg
2. Waldemar Weselak 0,56 kg, sum – 0,44 kg, okoń - 0,08 kg, silver bass – 0,04 kg
3. Stanisław Zapała 0,52 kg, sum – 0,52 kg
4. Henryk Wywiał 0,32 kg, sum – 0,24 kg, okoń - 0,08 kg

Wyspa Mccan

Wiele miejsc i wysp na jeziorze Esnagami ma swoją historię.

W sierpniu 2013 r. ośrodek Esnagami Wilderness Lodge odwiedził Dan McCarthy. Przyjechał połowić na Esnagami wraz z synem Mitchem. Dan miał też inny ważny powód, aby odwiedzić to jezioro w północno-zachodnim Ontario.

Esnagami po raz pierwszy pokazał mu jego wuj Bob McCan, który był długoletnim klientem ośrodka i na wyprawy do Kanady zaczął przyjeżdżać jeszcze w latach 70. Wraz z kolegami docierał do jeziora O'Sullivan, skąd przeprawiał się na Esnagami. Bob McCan zaprzyjaźnił się ze starym Indianinem z plemienia Odżibuejów – Baptiste, który był przewodnikiem w Esnagami Lodge, kiedy w 1989 r. ośrodek kupił jego obecny właściciel, Eric Lund.

Bob pochodził z Karoliny Północnej. Był pilotem myśliwca w czasie II wojny światowej. Bob McCan zmarł w 2011 r.

W 2013 r. Dan McCarthy przywiózł na Esnagami prochy wuja Boba, aby rozsypać je na jednej z 200 wysp jeziora Esnagami. Ostatecznie prochy zostały rozrzucone wokół dwóch wysp w pobliżu Skały Wilka. Bob uwielbiał obserwować wilki. Tylko one widziały w oddali Dana i jego pożegnanie z wujem Bobem.

Eric zasugerował, aby jedną anonimową wyspę Esnagami nazwać właśnie wyspą Mccan.

piątek, 21 sierpień 2015 15:16

Kalendarz zawodów PKZW

Kalendarz zawodów PKZW

Polsko-Kanadyjski Związek Wędkarski

Zawody o puchar zarządu
Niedziela, 23 sierpnia – Bayfront Park Hamilton
Wszystkie ryby, zbiórka przed zawodami o 6.30 w parku, opłata startowa 30 dol.
Nagrody – pierwsza trójka 80 proc. z opłat.
Prosimy o zaopatrzenie się w siatki na ryby, które będą wypuszczone po zważeniu.

Zawody jesienne
26 września – Lake Simcoe, 4th Line – zawody na okonie
Zbiórka o godz. 6.30 w marinie przy 977 Isabella St., tel. 705-456-3131, prosimy o rezerwację łódek

Big Pike
3 października – Lake Simcoe, 4th Line
Zbiórka o godz. 6.30 w marinie przy 977 Isabella St., tel. 705-456-3131.
Zawody te miały odbyć się 10 października, ze względu na long weekend (na prośbę kolegów) termin został zmieniony. Lake Simcoe Marina zamyka sezon po 10 października, prosimy o rezerwację łódek.

Ostatnie zawody
8 listopada – Belwood Lake – szczupak, sandacz, bass.
Zbiórka o godz. 7.00 w parku.


Dzienny limit połowu

Jeśli na poszczególny gatunek obowiązuje limit, ryby skonsumowane (np. tzw. shore lunch, piknik na brzegu) są częścią dziennego limitu.

Jeśli wędkarz złowi 6 szczupaków, które następnie zostaną zjedzone, oraz tego samego dnia złowi i zatrzyma ryby tego samego gatunku, w myśl ontaryjskiego regulaminu sportowego połowu ryb łamie prawo.

Każda ryba złowiona ponad limit dobowy musi być natychmiast wypuszczona.

Wykroczeniem jest również zniszczenie w jakikolwiek sposób ryby legalnie złowionej, która nadaje się do spożycia.

Podczas przewożenia ryb z łowiska do domu należy pamiętać, aby ryby można było łatwo policzyć i określić ich gatunek.

Poza tym na filetach należy pozostawić kawałek skóry z łuskami, najlepiej spomiędzy głowy i płetwy grzbietowej.


Rzucisz i widzisz...

IBobber jest pierwszym urządzeniem do wykrywania ryb wykorzystującym technologię Bluetooth. Sonar ten pozwala spojrzeć pod wodę, pod spławikiem.

IBoober można rzucać na 30 metrów i włącza się po zetknięciu się z wodą. Dokonuje pomiarów do 40 metrów głębokości. Działa jak fishfinder. Dane odczytuje się na ekranie telefonu.

Zawiera również tryb mapowania Waterbed, ilustrujący kontury i strukturę dna, pomagając uniknąć potencjalnych zaczepów.


Palie z Great Bear Lake

W Wielkim Jeziorze Niedźwiedzim lake trout, palia jeziorowa, dorasta do imponujących rozmiarów. Największe łowione okazy dochodzą do 100 funtów wagi.

Ze względu na niską temperaturę wody w Great Bear Lake prawie nigdy nie przekraczającą 10 stopni Celsjusza i ryby rosną długo. 50-funtowa palia może osiągnąć wiek stu lat.

To olbrzymie jezioro położone w Kanadzie na Terytoriach Północno-Zachodnich, o powierzchni 31 153 km kw., jest czwartym co do wielkości w Ameryce Północnej i ósmym największym jeziorem świata.

Oprócz gigantycznych palii jeziorowych Great Bear Lake jest jeziorem marzeń na olbrzymie szczupaki, sieje, pstrągi i waleczne arktyczne kardynały (Thymallus arcticus), podobne do polskich lipieni (Thymallus thymallus).


Srebrny medal muszkarzy

Reprezentacja Polski juniorów w dyscyplinie wędkarstwa muchowego zdobyła srebrny medal na mistrzostwach świata w miejscowości Vail w Kolorado w USA, które odbyły się 10-16 sierpnia 2015 r. Polacy obronili wicemistrzowski tytuł z ubiegłego roku.

poniedziałek, 17 sierpień 2015 00:10

Dalrymple na weekend

Dalrymple na weekend

Ciekawym jeziorem na Kawarthas jest Dalrymple Lake. Jezioro to położone zaledwie klika kilometrów na północ od Canal Lake, 1,5 godziny jazdy z Toronto.

Dalrymple to właściwie dwa jeziora Górne i Dolne połączone wąskim kanałem i przedzielone drogą 503. Upper Dalrymple jest dość płytkie i zarośnięte. Natomiast Lower Darymple jest znacznie głębsze. Tu można znaleźć nawet głębokości ponad 20 stóp.

Oba jeziora są dość płytkie.

Na Dalrymple można złowić sczczupaki, muskie, sandacze, bassy, okonie, crappie i sumy. Dawniej jezioro Dalrymple zajmowało nawet dość wysoką lokatę w rankingu najlepszych jezior na muskie w Ontario. Na pewno jest dobre jezioro na weekendowy wypad na szczupaki i duże bassy. Na jeziorze mają miejsce zawody na bassy - Barrie Bassmaster.

Nad Darlymple znajduje się polski ośrodek - Lake Darlymple Resort. W internecie: www.lakedalrympleresort.ca lub tel.: 1-705-833-2400. Ośrodek oferuje do wynajęcia domki letniskowe (cottages) i łodzie wędkarskie. Na miejscu można też kupić przynęty - live bait.



Nowy sklep na starym miejscu

W lipcu, w Toronto został otwarty nowy sklep wędkarski - Drift Outfitters & Fly Shop. Sklep znajduje się przy 199 Queen St. East. Kto zna te okolice, na pewno pamięta, że tam właśnie do niedawna był inny sklep wędkarski - Wilson's, który specjalizował się w sprzęcie do łowienia na muchę.

Podobno Wilson's poszukuje nowej lokalizacji i sklep ma się ponownie otworzyć we wrześniu. Swoją drogą dziwne, że tak szacowny i ustabilizowany na rynku sklep, jak Wilson's, pozbył się lokalizacji, gdzie był przez wiele lat i pozwolił, aby konkurencja przejęła miejsce.

W Drift Outfitters & Fly Shop robaków i żywców nie sprzedaje się. Znajdziemy tam natomiast bogaty wybór sprzętu na "float fishing" i "fly fly fishing" z najwyższej półki. Również najlepszej jakości ubrania dla wędkarzy, a więc na pewno kurtki, spodnie, buty i wodery firmy Simms.


Pływadełko

Coraz więcej wędkarzy korzysta na wodzie z jednostek pływających o nazwie inflatable pontoon boat. Do tego pontonu moża zamontować również silnik elektryczny. Taki ponton nadaje się na rzeki, stawy i małe jeziora. Na pewno tam gdzie woda jest spokojna i nie ma dużej fali. Aby wypłynąć na wodę takim pływadełkiem potrzeba 20-30 min., aby wszystko przygotować. W sumie jest to niedługi czas. Duży wybór tego rodzaju pesonalnych pontonów można zaleźć w sklepach Cableas, Bass Pro Shop, Walmart i Canadian Tire. Koszt od 300 dol. w górę.

Na zdjęciu: model Colorado. Długość 9 stóp, szerokość 4,7, waga 71,5 lbs, wyporność 400 lbs.

sobota, 08 sierpień 2015 14:42

Esnagami 2015 cz. 4

W czasie powrotu do lodge z wyprawy na szczupaki, Eric opowiada mi o Esnagami i wskazuje rejon gdzie nad brzegami jeziora 36 lat temu zginęło siedmioro młodych ludzi. Dziś stoi tam pomnik upamiętniający to smutne wydarzenie. Pomnikiem opiekują się MNR i strażacy.

Chociaż brzegi jeziora wydają się spokojne, nie zawsze w przeszłości tak było.

Udało mi się odszukać więcej informacji na temat tragedii znad Esnagami.

Pod koniec lat 50. Ministerstwo Zasobów Naturalnych rozpoczęło praktyki kontrolowanego wypalania pozostałości po wyrębach lasów w celu oczyszczenia i odmłodzenia ekosystemu. 22 sierpnia 1979 r. zaplanowano kontrolowane 60-hektarowe wypalanie na południowo-zachodnim brzegu jeziora. Na pożarowe szkolenie została wysłana 7-osobowa grupa młodych ludzi, uczestników programów Junior Rangers i Experience 79: Gordon Reid (17 lat), Danny Fitzgelard (17) z Toronto, Colleen Campbell (16), Andy Thompson (16) i Ken Harkes (17) z Geraldton, Wanda Parise (17) z Jellicoe, i technik leśnictwa Jane Spurgeon (25) z Oshawy. Grupą dowodził 52-letni strażak z Longlac, Gaius Wesley.

piątek, 31 lipiec 2015 23:05

Esnagami 2015 cz. 3

Jednego dnia po obiedzie Eric proponuje zabrać nasze córki, Rowan i Yannę, na ryby. Taką ofertę przyjmujemy z radością i wkrótce wypływamy dosłownie 5 min od lodge na północną stronę wyspy – Fire Island. 

Tego wieczoru wieje jednak dość mocny północny wiatr. Eric zna Esnagami doskonale. Jest to jego 27. sezon na tym jeziorze. Szybko naprowadza nas na sandacze, które biją w gumy jak oszalałe. Nie ma chwili, aby ktoś z nas nie miał ryby na haku. Zdarza się, że każdy z nas w tym samym momencie holuje sandacza. Wzmaga się jednak wiatr i na jeziorze robi się coraz większa fala. Po dwóch godzinach wracamy zadowoleni do lodge.

sobota, 25 lipiec 2015 14:51

Esnagami 2015 cz. 2

Esnagami Wilderness Lodge jest na pewno ośrodkiem dla ludzi, którzy lubią łowić ryby.

Rano o godz. 7.15 z głównego lodge rozlega się bicie w dzwon i zaprasza gości na śniadanie. Do jedzenia można sobie zamówić omlet lub jajecznicę z szynką czy boczkiem czy np. naleśniki. Jest też specjalny stolik ze zdrowym jedzeniem, na którym do wyboru są owoce, różnego rodzaju płatki itd. Jeśli ktoś ma inne wymagania dietetyczne, może poprosić o coś szczególnego. W czasie śniadania zamawia się lunch na późniejszą porę dnia.

Goście mają do wyboru box lunch lub shore lunch. Box lunch to gotowa wersja posiłku, czyli kanapki, owoce i picie zapakowane do coolera. Sporo wędkarzy wybiera shore lunch, czyli wszystko co potrzebne jest do przygotowania pikniku na brzegu. Jest drewno na ognisko, patelnie, olej, przyprawy do ryb, puszkowana fasola i kukurydza. Cały sprzęt i żywność na pikinik będzie czekać na łodzi.

Dookoła jeziora Esnagami jest kilka miejsc na piknik i ognisko. Jeśli na ryby zabieramy ze sobą przewodnika, to przeważnie on właśnie zajmuje się filetowaniem ryb i przygotowaniem całego pikniku.

Odpoczynek połączony z piknikiem na brzegu to niezapomniana atrakcja i tradycja wędkarskich wypraw na północ. Nic lepiej nie smakuje jak świeża ryba usmażona na ogniu i dobre piwo.

Dopiero po południu wędkarze powracają z jeziora na obiad, który jest o godz. 18. Zaraz po obiedzie znowu wszyscy wyruszają na wodę, na tzw. evening fishing.

Są to zwykle krótsze wypady w pobliżu lodge. Słońce chowa się zupełnie dopiero ok. 22.30 i zwykle jest to znak, że pora wracać.

Podczas naszego drugiego dnia pobytu w Esnagami Wilderness Lodge jedziemy na ryby z przewodnikiem. Jest nim Colin Maynard – niezwykle miły i sympatyczny przewodnik z polskimi korzeniami. Ten sam, który rok temu nurkował w jeziorze, aby wydobyć moje utopione przy przystani GoPro. Z Colinem spędzamy na jeziorze ponad sześć godzin, łowiąc przede wszystkim sandacze i szczupaki. Przy wyspie o nazwie Fire Island łowimy sporo dużych sandaczy. Ta wyspa znana jest głównie z poobiednich wyjazdów na sandacze, ale w dzień też są tam ryby.

Silny wiatr i duża fala zmusza nas jednak do zmiany miejsca i poszukania osłoniętych zatok. Często chowamy się w pobliżu wysp.

W sumie przepływamy po Esnagami trasę ponad 20 km, poznając bardziej jezioro.

Na Esnagami ryby trzymają się wszędzie. Czasami dla zabicia czasu można sobie wyjść z wędką na pomost i porzucać. Na brak brań nie można narzekać, w pobliżu zawsze kręcą się sandacze i szczupaki.

piątek, 17 lipiec 2015 14:40

Esnagami 2015 cz. 1

Wyruszamy na Esnagami w powiększonym składzie, w tym roku dołączył do nas Zbyszek – Ziggy. Dodatkowa osoba i więcej bagażu wymagało starannego zapakowania auta. Mamy przed sobą prawie 15 godzin jazdy do Nakiny w północno-zachodnim Ontario. 

Przygoda zaczyna się już na samym początku, bo Ziggy spóźnia się prawie 1,5 godziny na zbiórkę i zamiast o godz. 4, startujemy dopiero około 5.30 z 400-tki. Taki poślizg oznacza, że będziemy musieli zmniejszyć liczbę postojów po drodze i depnąć nieco na gaz, aby dojechać do motelu w Pennock's w Nakinie przed godz. 21. Tuż przed North Bay natrafiamy na odcinki z uciążliwą do jazdy mgłą. Potem przez 10 godzin jedziemy w deszczu. Dopiero po południu, kiedy przelatujemy przez Hearst, jest już słonecznie.

niedziela, 05 lipiec 2015 19:02

Wakacyjne ryby

Zawody na Little Lake

W niedzielę, 28 czerwca 2015 r., na Little Lake koło Barrie odbyły się kolejne zawody Polsko-Kanadyjskiego Związku Wędkarskiego.
Do punktacji zaliczane były bassy, crappie, szczupaki i sandacze.
Na Little Lake zwyciężył Waldemar Weselak, który złowił 4 szczupaki i 4 bassy o łącznej wadze 6,75 kg. Największa ryba zwycięzcy to szczupak o wadze 1,29 kg.
Drugie miejsce zajął Janusz Kawalec, który złowił 6 szczupaków, 1 bassa i 1 crappie, uzyskując łączną wagę 5,44.
Największa ryba Janusza Kawalca to bass o wadze 1,16 kg.
Trzecim najlepszym wędkarzem na Little Lake okazał się Wojciech Bak. Jego wynik to 3 szczupaki i 2 bassy, które w sumie ważyły 3,45 kg.
Największą rybę zawodów złowił Roman Runo. Był to szczupak 1,59 kg.

Wyniki zawodów na Little Lake

1. Waldemar Weselak – 4 szczupaki, 4 bassy 6,75 kg 25 pkt
2. Janusz Kawalec – 6 szczupaków, 1 bass, 1 crappie 5,44 kg 23 pkt
3. Wojciech Bak – 3 szczupaki , 2 bassy 3, 45 kg 21 pkt
4. Roman Runo – 3 sz+1 b 3 szczupaki, 1 bass 3,2 kg 19+3* pkt
5. Henryk Wywiał – 1 szczupak, 2 bassy 1,78 kg 18 pkt
6. Krzysztof Arsiuta – 2 szczupaki 1,23 kg 17 pkt
7. Stanisław Zapała – 1 szczupak, 1 bass 1,04 kg 16 pkt
8. Mirosław Arsiuta – 1 bass
0,62 kg 15 pkt
*największa ryba

Klasyfikacja generalna PKZW:

1. Waldemar Weselak pkt 165
2. Janusz Kawalec 161
3. Wojciech Bak 130
4. Mirosław Arsiuta 120
5. Krzysztof Arsiuta 98
6. Roman Runo 81
7. Mariusz Robak 81
8. Wojciech Chańko 63
9. Stanisław Zapała 56
10. Henryk Wywiał 47
11. Dariusz Hadziewicz 47
12 . Oktawian Olejnik 28
13. Józef Makowski 23
14. Mariusz Gilas 20
15. Roman Mikucewicz 5

W zawodach PKZW nastąpi teraz wakacyjna przerwa, która potrwa aż do 26 września.