Goniec

Switch to desktop Register Login

Życie polonijne

piątek, 21 lipiec 2017 08:23

Kaszuby 2017

Napisane przez

        Zakończyła się Akcja Letnia na Kaszubach. W sobotę, 8 lipca 2017 roku, harcerki, harcerze, rodzice i zaproszeni goście spotkali się jak co roku przy wspólnym ognisku na polanie Millenium. Było dużo pokazów, śpiewu, tańca, zabawy. Duch harcerski gościł w sercach zebranych. Miło było patrzeć, jak kolejne pokolenia zuchów i harcerzy dzielnie maszerują drogą. Mimo późnego zakończenia ogniska, następnego dnia ze wszystkich kierunków harcerze i harcerki przybyli ze sztandarami przy dźwięku werbli na niedzielną Mszę Świętą do Katedry pod Sosnami. Zabrakło tam księdza Darka Dembkowskiego który jest ciężko chory. Choć fizycznie nie mógł być z nami, to jego słowa i obecność duchową czuło się w powietrzu między drzewami. 

        Ksiądz Jan odprawił piękną Mszę Świętą, na której wspólnie modliliśmy się o cud uzdrowienia dla księdza Darka.

        Jego projekt: nowa Droga Krzyżowa, wiodąca na Trzy Krzyże, został zakończony. Pani Danusia Olszewska była współtwórczynią projektu. Każda stacja tej drogi sponsorowana jest przez ludzi dobrej woli, miłośników kanadyjskich Kaszub. Wykonawcą jest rodowity Kaszub reprezentujący piąte pokolenie. Szkoda, że ksiądz Darek nie mógł dokonać uroczystego poświęcenia, choć duchowo na pewno był tam z nami. 

        Annie Konkel jest długoletnią (od 1960 roku) członkinią Catholic Women’s League przy kościele św. Stanisława Kostki w Hamilton w Ontario. Z okazji 102. rocznicy urodzin, w dniu 2 lipca br. został zorganizowany przez syna Pani Annie – Kazimierza Konkela (oficera policji torontońskiej) i jego żonę Robin, przejazd po jeziorze Ontario na Jubilee Queen Cruise Lines. W tym wspaniałym przejeździe z wyśmienitym obiadem i tortem urodzinowym uczestniczyły członkinie CWL, jak również swoją obecnością zaszczycił wszystkich Ksiądz Proboszcz z parafii św. Stanisława Kostki, ks. Michał Kruszewski, wraz z Mamą, która przebywa na wakacjach w Kanadzie. Uczestniczył w tej imprezie również ks. Krzysztof Szkubera z Poznania, który będzie pełnił posługę duszpasterską w naszym kościele do końca wakacji. Witamy księdza Krzysztofa i życzymy przyjemnego pobytu wśród Polonii hamiltońskiej.

        Przejazd po jeziorze Ontario był bardzo wspaniały ze względu na udaną słoneczną pogodę, a urodziny Pani Annie zbiegły się z uroczystościami 150. urodzin Kanady, co dostarczyło nam wszystkim jeszcze więcej radości i emocji. 

        To już 44 lata, jak Brantford słyszy i podziwia polski folklor. Village Polonaise w czasie historycznym zostało wyróżnione kilka razy i uznane za najlepszą zorganizowaną grupę etniczną wśród mozaiki kulturowej Brantford.

        Prezesem PTWP jest Vlad Lukac, którego ciężka praca ma na celu odnowienie i przybudówkę hali. Funkcję mayora Village pełni Frank Wdowczyk. Frank Wdowczyk to legenda – pełni funkcje w komitecie PTWP oraz funkcję chairmana w mieście Brantford, jest ambasadorem wielokulturowości i organizatorem.

        John Styś, długoletni prezes PTWP i Komitetu Villages, wykazał kunszt organizacyjny, wiele czasu poświęca Organizacji i Polonii. Village co-chair są Teresa Percival i John Król. Ambasadorem Kaci Grosvold, a funkcję MC tradycyjnie pełni John Wdowczyk i Jordan Percival.

        Zgodnie z wieloletnią tradycją, Kapituła Społecznej Fundacji Pamięci Narodu Polskiego odznaczyła kilkanaście osób szczególnie zasłużonych dla Narodu i Państwa Polskiego. Uroczystość odbyła się 3 maja 2017 r. w pałacu Rembielińskiego, obecnej siedzibie Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych, w Warszawie, przy Alejach Ujazdowskich, sąsiadującej z ambasadą kanadyjską.

        Celem Fundacji, powstałej w 1991 r., jest utrwalanie pamięci bohaterskich czynów Narodu Polskiego w walce o wolność narodową i religijną, kultywowanie tradycji oraz dokonań oręża polskiego i osiągnięć na polu kultury i oświaty. Uczestników uroczystości – damy i kawalerów orderu oraz osoby im towarzyszące – powitał dyrektor generalny mgr inż. Adam Nowak. Historię Fundacji i jej dokonania w ciągu ostatnich lat przedstawiła pani prezes mgr Wanda Tymińska-Buczek, a następnie kanclerz kapituły prof. Włodzimierz Bojarski wyraził nadzieję, że wręczenie orderów „POLONIA MATER NOSTRA EST” będzie godnym podziękowaniem wyróżnionym osobom z różnych środowisk za ich wieloletnią służbę „najświętszej sprawie” i będzie zachętą dla innych do wstępowania w ich ślady. 

        A w ostatnią niedzielę, niejako na 150. rocznicę urodzin Kanady, na piknik w parku im. Ignacego Paderewskiego w Vaughan został zaproszony muzyk i piosenkarz Andrzej Rybiński. Andrzej Rybiński jest absolutnym rekordzistą, jeśli chodzi o liczbę wejść na swoją piosenkę. Piosenka „Nie liczę godzin i lat” w wykonaniu Andrzej Rybińskiego ma prawie dwadzieścia trzy i pół miliona wejść. No to jest rekord zupełny jak na polskiego artystę! 

        Andrzej Rybiński ma piękny, gładki, ujmujący głos. Ten głos może podobać się kobietom. Słowa piosenek wykonywanych przez Andrzeja Rybińskiego są bardzo romantyczne. 

        To wszystko spowodowało, że do parku Paderewskiego przyjechało na piknik połączony z koncertem bardzo dużo osób. Przyjechali starsi, młodsi, przyjechali z dziećmi. No, w każdym razie impreza bardzo się udała. Ale takie imprezy, spotkania, pikniki, uroczystości rocznicowe trwają w parku Paderewskiego od wczesnej wiosny.

        Geneza... Z falą emigracji „solidarnościowej” do Kanady przybyło wielu żeglarzy z Polski. Również wielu ludzi sportu i innych zainteresowań. Powszechnie na świecie wiadomo, że Polacy to naród pracowity, zaradny, o ustabilizowanych wartościach moralnych i prawicowych przekonaniach wyniesionych z podstaw religii katolickiej. Nie jest to naród rozbójniczy, pozbawiony elementarnej wiedzy jak współcześni „uchodźcy”, których umysłowi dewianci zaprosili gremialnie do Europy! Jest to naród, który nawet ze szkół podstawowych wyniósł wielką wiedzę w  porównaniu z emigracją z Azji.

        Lądując w Kanadzie, rzuciliśmy się do pracy, żeby zapewnić byt rodzinie, nawet gdy jeszcze egzystowała w kraju. Ale już od zarania naszego pobytu marzyliśmy o kupnie jakiegoś jachtu, nawet wraka. Wszyscy mieliśmy doskonałe przygotowanie z Polski. Była to oczywiście Polska PRL-u, ale nauczyciele byli niezależni od systemu. I system na szczęście nie wkraczał w ich kompetencje. Wielu z nas, łącznie ze mną, odebrało praktyki w szkutnictwie i do dzisiaj ta wiedza pomaga mi odremontować każdy wrak skazany na złom. Wielu z nas nostryfikowało dyplomy z Polski, wielu musiało uzupełniać wiedzę na tutejszych uczelniach. Wielu to się nie udało. Pozostała więc budowlanka, stolarka, kamieniarstwo czy hydraulika lub elektryka. 

        Nasza żeglarska „subkultura”, podobna do alpinistów czy sportowców wszelkich dziedzin, szybko się w Kanadzie zjednoczyła. Powstawały kluby żeglarskie, jak w Vancouverze, w Hamilton „Zawisza Czarny” czy u nas „Białe Żagle” lub „Joseph Conrad” w Chicago. Mało nam tego było, więc nastąpiło połączenie klubów w USA i w Kanadzie. Powstał  związek nazwany PAYNA, czyli Polish Association Yacht of North America, w którym jesteśmy posiadaczami największego jachtu „Fazisis”, biorącego udział w rejsach międzynarodowych. Klub ma niesamowite osiągnięcia. 

        19.06.2017 odbyło się zebranie Klubu Seniora „Złota Jesień”, który działa przy Związku Narodowym Polskim w Kanadzie, Gmina 1 (Toronto). 

        Klub ten istnieje zaledwie od ponad roku – a już może pochwalić się urozmaiconą i pożyteczną działalnością... Oprócz aktywnego uczestnictwa w świętach narodowych i patriotycznych – realizuje się w aktywności licznych sekcji.

        Zebranie miało charakter uroczysty – głównie ze względu na swoje podsumowujące znaczenie, ale i też z powodu  honorowego gościa – Petera Milczyna, MPP Etobicoke-Lakeshore.

piątek, 30 czerwiec 2017 07:59

SYMPOZJUM MISYJNE I „BANKIET MIŁOSIERDZIA”

Napisane przez

        W dniu 24 czerwca miało miejsce pierwsze sympozjum misyjne zorganizowane przez Prokurę Misyjną w Domu Rekolekcyjnym – Królowej Apostołów w Mississaudze. Dziękować Bogu za cudowną pogodę oraz dobrych ludzi, którzy przyszli, aby wziąć udział w konferencjach na temat „Miłosierdzie a misje”. Jesteśmy wdzięczni o. Loudeger Mazile, Prowincjałowi Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej z Haiti, oraz o. Romanowi Majewskiemu OMI z Madagaskaru za przyjęcie zaproszenia i podzielenie się osobistymi przeżyciami tragicznego w skutkach trzęsienia ziemi na Haiti, jak również dewastujących cyklonów na Madagaskarze. Dzięki tym spotkaniom przekonaliśmy się jeszcze bardziej, że nie ma Misji św. bez Miłosierdzia Bożego, jak również bez miłosierdzia ludzkiego!

        Dzień później, 25 czerwca, miał miejsce drugi już „Bankiet Miłosierdzia” w sali bankietowej Villa Polonia w Brampton. Niech Bóg wynagrodzi wszystkim, którzy przyszli, aby poprzeć tysiące biednych (osieroconych) dzieci na Haiti, i niech obdarzy wieloma łaskami Wasze rodziny. Biorąc pod uwagę trudny na te sprawy okres letni, można powiedzieć, że bankiet był bardzo udany. Wszyscy, którzy z różnych powodów nie mogli wziąć udziału w bankiecie, mogą ciągle złożyć ofiarę na ten cel przez naszą stronę internetową: oblateworldmissions.org lub kontakt z Prokurą Misyjną: 1206 Steeles Ave. W. Brampton, On. L6Y 0A9, Tel: 416-464-1216. 

        Serdeczne podziękowania dla naszych wiernych sponsorów:

Polonijne parafie:

św. Eugeniusza de Mazenoda – o. Wojciech Błach OMI; św. Maksymiliana Kolbego – o. Janusz Błażejak OMI; św. Kazimierza w Toronto – o. Jacek Nosowicz OMI; św. Stanisława Kostki – o. Wojciech Kurzydło OMI; Matki Bożej Nieustającej Pomocy w St. Catharines – o. Antoni Degutis OMI; św. Hieronima w Brampton – ks. Jan Kołodyński; św. Piotra i Pawła w Welland – o. Mirosław Olszewski OMI; Dom Rekolekcyjny Królowej Apostołów – o. Chris Pulchny OMI.

Firmy i indywidualni sponsorzy:

Supreme Pierogies – Józef Wilk; Herbst – Andrzej i Joanna Bębnowski; Mega City Linens – Krzysztof Jakubowski; Eden Garden – Michał i Małgorzata Kruppe; The Butcher Shoppe; Sweet Temptations – Stanisław i Danuta Wesierski; Tymeks – Marek Samitrek; Baltic Bakery – Wojtek Urbański; Jasiński Legacy; Catholic Cemetaries; Catering – Jan Gromada; DJ’s – Maciej Stasiowski i Tomasz Maleszewski; Organista – Anna Olszyna; Przyjaciele Misji Oblackich – MAMI; Komitet Kultu Matki Bożej Ludźmierskiej; Towarzystwo Różańcowe; Włodzimierz i Elżbieta Konieczny; Henryk i Marianna Szwajkowski; Ted Konop; Karl Fujarczuk, Bill Fujarczuk; Zygmunt i Irena Zychla; Piotr i Renata Zychla; Ryszard i Marta Barankiewicz; Jan i Teresa Rafacz; Jan i Helena Kołpak; Abigail Bhola; John Ciesielski; Michael i Joanna Luchenski.

Zaproszeni Goście:

Bp. Mateusz Ustrzycki z Hamilton; o. Loudger Mazile – Prowincjał Misjonarzy Oblatów z Haiti; o. Roman Majewski OMI – misjonarz z Madagaskaru; o. Sebastian Chmiel – misjonarz z Chad; Mr. Piere-Michele Menard – artysta rodem z Haiti mieszkający w Quebecu

Media:

Wiadomości; Goniec; Puls; Radio 7; Radio Rodzina; Radio Polonia.

        Niech sam Bóg będzie dla Was nagrodą!

o. Adam J. FILAS OMI

Dyrektor Prokury Misyjnej

„SŁONECZKO PÓŹNO DZISIAJ WSTAŁO  

I W TAKIM BARDZO ZŁYM HUMORZE,

ŻE ŚWIECIĆ TEŻ MU SIĘ NIE CHCIAŁO, 

BO MÓWI, ŻE ZIMNO NA DWORZE"...

        Lecz gdy usłyszało muzykę, piosenki, śmiech dzieci  i radosne hałasy rozchodzące się już od 10:00 rano z budynku CENTRUM JANA PAWŁA II w Mississaudze, to zza wielkiej chmury wyszło, radośnie nam zaświeciło i towarzyszyło przez cały dzień wszystkim, którzy 11 czerwca 2017 przybyli wraz ze swoimi dziećmi, wnukami, siostrzenicami czy bratankami do Centrum. W tym dniu Zarząd Centrum ze swoim głównym dyrektorem, panem Jackiem Bajorkiem, dyrektorem od spraw kulturalnych, panem Maciejem Droździkiem, i Fundacją Maksymiliana Kolbego zorganizowali zapowiadany od wielu tygodni DZIEŃ  DZIECKA.

        Pomieszczenia, z mnóstwem przygotowanych atrakcji dla większych, mniejszych i najmniejszych, były wypełnione radosną, dziecięcą muzyką i piosenkami. Wielu z nas mogło przez chwilę wspomnieniami wrócić do czasów swego dzieciństwa, słysząc znane piosenki „Puszek, okruszek”, „Co powie tata”, „Na wyspach Bergamutach” czy „Dzik jest dziki” z „Akademii Pana Kleksa”, płynących z głośników.

piątek, 30 czerwiec 2017 07:44

Boże Ciało w Brantford

Napisane przez

        Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, Boże Ciało, jest jednym z głównych świąt obchodzonych w Kościele katolickim. Polska żyła zawsze wartościami uniwersalnymi, które nie są negocjowalne i żadne badania opinii publicznej czy referenda nie są w stanie zmienić czy unieważnić tych wartości, dóbr i wskazań, które są potrzebne człowiekowi, tak jak nam jest potrzebna Eucharystia, która jest naszym pokarmem i napojem, źródłem życia. Ona nas prowadzi do Królestwa Niebieskiego.

        W Polsce jako pierwszy wprowadził święto Bożego Ciała bp Nankier w 1320 roku w diecezji krakowskiej. Natomiast w Kościele unickim – synod zamojski w 1720 roku. Kościół od samego początku głosił wiarę w realną obecność Chrystusa w Najświętszym Sakramencie. Chrystus ustanowił Najświętszy Sakrament przy ostatniej wieczerzy. W Polsce od czasów rozbiorów z udziałem w procesji łączyła się w świadomości wiernych manifestacja przynależności narodowej. Po drugiej wojnie światowej procesje w czasie Bożego Ciała były znakiem jedności narodu i wiary. Z tego powodu ateistyczne władze zakazywały procesji urządzanych ulicami miast.

        W Brantford obchodzimy to święto od 1988 roku, zapoczątkowane przez b. proboszcza, ks. Czesława Chmurzyńskiego. Tegoroczne święto zgromadziło dużo wiernych, procesja prowadzona przez księży z parafii św. Piusa X, św. Bazylego i św. Józefa zatrzymywała się przy ołtarzach polowych; przy polskiej hali Polskiego Towarzystwa Wzajemnej Pomocy oraz Związku Polaków przy Albion St., by zakończyć się w kościele św. Bazylego. Dzieci w komunijnych strojach, poczty sztandarowe, Rycerze Kolumba, prezentowali i dawali świadectwo prestiżu naszej parafii polskiej, z podkreśleniem przywiązania dla naszej wiary, poświęcenia dla Polski i tradycji chrześcijaństwa.

***

        25 czerwca parafia radośnie obchodziła swe kolejne święto – piknik parafialny, który urządzono w parku Knigth of Columbus. Po Mszy św. celebrowanej przez ks. Adam Wróblewicza i ks. Czesława Chmurzyńskiego uczestnicy wysłuchali ciekawego repertuaru Chóru „Biesiadnicy” oraz podziwiali występ zespołu młodzieżowego. Komitet parafialny zadbał o bogatą kuchnię polską i rozrywki. Piknik zakończono losowaniem nagród i tańcami.

Tekst i foto John Król