Artemis II to pierwsza załogowa misja programu Artemis NASA — pierwszy lot ludzi w kierunku Księżyca od czasu Apollo 17 w grudniu 1972 roku (ponad 53 lata przerwy). Jest to testowy lot wokół Księżyca (lunar flyby), bez lądowania.
Misja ma sprawdzić, czy rakieta SLS, statek Orion i wszystkie systemy działają bezpiecznie z załogą na pokładzie w warunkach głębokiego kosmosu (deep space). Start zaplanowano na środę, 1 kwietnia 2026 o godzinie 18:24 EDT (22:24 UTC) z Launch Complex 39B w Kennedy Space Center na Florydzie. Okienko startowe trwa 2 godziny. Prognoza pogody jest bardzo dobra Jeśli coś pójdzie nie tak, są rezerwowe daty do 6 kwietnia, a potem kolejna okazja 30 kwietnia.
To historyczny moment — załoga komunikuje się z centrum kontroli i przeprowadza ostatnie testy.
Załoga Artemis II (cztery osoby) Reid Wiseman (NASA) — dowódca misji. Doświadczony astronauta, były szef astronautów NASA, pilot testowy US Navy. Spędził 165 dni na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS) w 2014 roku.
Victor Glover (NASA) — pilot. Kapitan US Navy, pierwszy czarnoskóry astronauta na długoterminowej misji na ISS (Crew-1, 6 miesięcy). Będzie pierwszym czarnoskórym człowiekiem, który poleci wokół Księżyca.
Christina Koch (NASA) — specjalistka misji. Inżynier i fizyk. Rekordzistka — najdłuższy pojedynczy lot kobiety w kosmosie (328 dni na ISS w 2019–2020). Będzie pierwszą kobietą w misji wokół Księżyca.
Jeremy Hansen (CSA — Kanadyjska Agencja Kosmiczna) — specjalista misji. Były pilot myśliwski RCAF, fizyk. To jego pierwszy lot kosmiczny i pierwszy Kanadyjczyk, który poleci poza niską orbitę Ziemi.
Załoga jest bardzo zróżnicowana — pierwsza kobieta, pierwsza osoba kolorowa i pierwszy Kanadyjczyk w takiej misji. Wszyscy mają silne doświadczenie lotnicze i naukowe. Cel misji to przede wszystkim sprawdzenie systemów podtrzymywania życia (life support) z ludźmi na pokładzie. Testy nawigacji, komunikacji, osłon termicznych i operacji w tzw. głębokim kosmosie. Weryfikacja rakiety SLS i całego łańcucha od startu po wodowanie.
Zebranie danych o wpływie promieniowania kosmicznego i środowiska deep space na załogę i sprzęt.
Demonstracja procedur ratunkowych na Ziemi (przed startem i po wodowaniu).
Misja nie obejmuje lądowania ani wejścia na orbitę Księżyca — to lot po trajektorii swobodnego powrotu (free-return trajectory). Nawet w razie awarii statek powinien wrócić na Ziemię dzięki grawitacji Księżyca. Cała podróż potrwa około 9–10 dni (w zależności od dokładnej daty startu). Orion przeleci ponad 2 miliony kilometrów (ok. 1,3–1,4 mln mil).
Oto kluczowe etapy Start i wyniesienie na orbitę Ziemi — Rakieta SLS (najpotężniejsza na świecie) wyniesie Oriona. Po kilku minutach oddzielą się boostery i stopnie rakiety. Orion wykona kilka orbit wokół Ziemi (w tym manewry podniesienia perygeum i apogeum).
Translunar Injection (TLI) — Silnik Oriona (lub etap pośredni) wystrzeli statek w kierunku Księżyca. To moment, w którym opuszczają niską orbitę Ziemi.
Lot w kierunku Księżyca (ok. 4 dni) — Załoga monitoruje systemy, wykonuje korekty trajektorii jeśli potrzeba. Będą najdalej od Ziemi, jak kiedykolwiek człowiek (rekord odległości).
Przelot obok Księżyca (lunar flyby) — Najbliższe podejście do powierzchni Księżyca (perilune) na wysokości około 6000–9000 km od strony odwrotnej Księżyca (far side). Orion przeleci za Księżycem, wykorzysta jego grawitację do zmiany kierunku i wróci w stronę Ziemi. To będzie figura ósemki (figure-eight trajectory). Załoga zobaczy Ziemię jako mały błękitny punkcik.
Powrót na Ziemię (kolejne ok. 4 dni) — Lot powrotny z ewentualnymi korektami trajektorii.
Wejście w atmosferę i wodowanie — Orion wejdzie w atmosferę z prędkością ok. 11 km/s (ok. 40 000 km/h), osłona termiczna musi wytrzymać ogromne temperatury. Wodowanie w Oceanie Spokojnym u wybrzeży San Diego (Kalifornia) — planowane około 10 kwietnia wieczorem (czasu lokalnego).
Podczas lotu astronauci będą prowadzić eksperymenty, testować sprzęt, robić zdjęcia i nagrywać — w tym widoki Ziemi i Księżyca z niespotykanej perspektywy.
Artemis II to kluczowy krok przed lądowaniami (Artemis IV planowane na 2028 jako pierwsze lądowanie). Misja potwierdzi, że systemy są gotowe na dłuższe pobyty w kosmosie, co jest niezbędne do budowy bazy na Księżycu i później lotów na Marsa. Jest to także ogromny symbolem międzynarodowej współpracy — udział Kanady (dzięki Artemis Accords) i różnorodności załogi.
