Jak wynika z najnowszego badania, wielu Kanadyjczyków ma już dość tracenia każdej wiosny godziny snu i chciałoby raz na zawsze porzucić tradycję przechodzenia z czasu standardowego na czas letni. Osiemdziesiąt sześć procent respondentów sondażu przeprowadzonego przez firmę sondażową Angus Reid opowiedziało się za trwałym zniesieniem zmiany czasu. Chociaż większość respondentów ankiety przeprowadzonej w poszczególnych prowincjach zgodziła się ze stwierdzeniem, że zmiana czasu powinna zostać zniesiona, byli podzieleni w kwestii tego, czy lepszą opcją byłby czas standardowy, czy czas letni.

Pięćdziesiąt trzy procent ankietowanych stwierdziło, że wolałoby późniejsze zachody słońca wieczorem, wynikające z czasu letniego, podczas gdy 33 procent chciałoby wcześniejszych wschodów słońca, wynikających z czasu standardowego. Wyniki ankiety opublikowano wkrótce po tym, jak premier Kolumbii Brytyjskiej David Eby ogłosił, że jego prowincja zamierza wprowadzić stały, całoroczny czas letni, co wyeliminuje wszelkie przyszłe zmiany czasu w Kolumbii Brytyjskiej. „Każdy rodzic wie, że przestawianie zegarków dwa razy w roku wprowadza ogromny chaos w i tak już zapracowane życie. Mieszkańcy Kolumbii Brytyjskiej jasno dali do zrozumienia, że ​​sezonowe zmiany czasu im nie służą” – powiedział Eby w oświadczeniu z 2 marca. „Ta decyzja nie dotyczy tylko zegarków. Chodzi o ułatwienie życia rodzinom, ograniczenie zakłóceń w działalności firm i wspieranie stabilnej, prosperującej gospodarki”.

Saskatchewan od dawna unika corocznej zmiany czasu na wiosnę. Ta prowincja preriowa przestała przechodzić na czas letni w 1966 roku i przez cały rok obowiązuje w niej czas centralny. Wyjątkiem jest miasto Lloydminster, położone na granicy z Albertą, które stosuje czas letni, aby dostosować się do obowiązującego w Albercie.

PONIŻEJ KONTYNUACJA TEKSTU

Jukon także funkcjonuje w oparciu o stały, całoroczny standard czasu od marca 2020 roku.
W badaniu Angusa Reida entuzjazm dla całorocznego czasu letniego różnił się w zależności od regionu, ale najniższy był w Saskatchewan, gdzie już obowiązuje stały czas standardowy. Pięćdziesiąt sześć procent ankietowanych stwierdziło, że wolałoby pozostać przy czasie standardowym, a 41 procent wolałoby przejść na czas letni. Tylko 3 procent stwierdziło, że wolałoby zmieniać czas z jednego na drugi.

Mieszkańcy Alberty, podobnie jak ich zachodni sąsiedzi, również preferowali zmianę czasu na letni, ale nieznacznie. 47% opowiedziało się za nią, 40% wolałoby zmianę czasu na standardowy, a 13% chciałoby utrzymania status quo.

Poparcie dla trwałego przejścia na czas letni rosło wraz z postępem badania na wschodzie kraju. Wyniosło ono 52% w Manitobie, 53% w Ontario, 56% w Quebecu i Nowym Brunszwiku, 60% w Nowej Szkocji i 67% w Nowej Fundlandii.

Preferencję dla czasu standardowego wyraziło 30 proc. mieszkańców Manitoby, 31 proc. mieszkańców Ontario, 29 proc. mieszkańców Quebecu, 30 proc. mieszkańców Nowego Brunszwiku, 27 proc. mieszkańców Nowej Szkocji i 23 proc. mieszkańców Nowej Fundlandii.