Tak twier­dzi Chriss Stre­et w perio­dy­ku Ame­ri­can Thinker

Pre­zy­dent Trump wygry­wa woj­nę han­dlo­wą dzię­ki swej tak­ty­ce ponie­waż przy­wódz­two Chin pod­ję­ło ostat­nią pró­bę  odzy­ska­nia sil­niej­szej pozy­cji negocjacyjnej.

Donald Trump w prze­mó­wie­niu z kam­pa­nii w czerw­cu 2016 r.  sprze­dał wybor­com kon­cep­cję, że jako pre­zy­dent roz­pocz­nie woj­nę han­dlo­wą w opar­ciu o tak­ty­kę nego­cja­cyj­ną zawar­tą w swek książ­ce „Art of the Deal” (AOD), aby odzy­skać „ eko­no­micz­ną nie­za­leż­ność Ameryki ”.

Łącz­ny udział Chin i Indii w glo­bal­nym pro­duk­cie kra­jo­wym brut­to utrzy­my­wał się na sta­łym pozio­mie 50 pro­cent od 1500 do 1820 roku. Jed­nak odse­tek ten spadł do 29 pro­cent w 1870 roku a w roku 1998 był na pozio­mie oko­ło 16 procent.

Ale połą­cze­nie kil­ku czyn­ni­ków takich jak utra­ta przez Sta­ny Zjed­no­czo­ne wzrost cen ener­gii dla wytwór­czo­ści w latach osiem­dzie­sią­tych, zde­wa­lu­owa­nie przez Chi­ny wła­snej walu­ty o oko­ło 68% w latach dzie­więć­dzie­sią­tych oraz popar­cie pre­zy­den­ta Clin­to­na dla przy­ję­cia Chin do Świa­to­wej Orga­ni­za­cji Han­dlu uczy­ni­ły gospo­dar­kę chiń­ską super kon­ku­ren­cyj­ną  i pozwo­li­ły Chi­nom odzy­skać w 2011 roku 15-pro­cen­to­wy udział w świa­to­wym pro­duk­cie brut­to a w roku 2016 już 18-procentowy

Pierw­szy krok stra­te­gii opi­sa­nej w Art of the Deal mówi o tym, żeby myśleć w sze­ro­kiej per­spek­ty­wie dla­te­go Trump roz­po­czął od bez­po­śred­nie­go ude­rze­nia  eko­no­micz­ną i mili­tar­ną stra­te­gię któ­ra dawa­ła Chi­nom prze­wa­gę kosz­tem USA.

Dru­gi krok mówi o tym żeby zabez­pie­czyć się przed nega­tyw­ny­mi skut­ka­mi nowe­go kie­run­ku poli­ty­ki, Trump nakre­ślił w związ­ku z tym plan uła­twie­nia ope­ra­cji ame­ry­kań­skich firm z pierw­szej 500; tych któ­re  w cią­gu minio­nych 2 dekad nie­bo­tycz­nie sko­rzy­sta­ły na prze­ka­za­niu pro­duk­cji do Chin i roz­wo­ju azja­tyc­kie­go handlu. 

Aby je chro­nić przed nega­tyw­ny­mi skut­ka­mi nowej poli­ty­ki wyeli­mi­no­wał olbrzy­mią licz­bę sie­ci idio­tycz­nych regu­la­cji biz­ne­so­wych i  prze­pro­wa­dził jed­ną z naj­więk­szych w histo­rii USA obni­żek podat­ków kor­po­ra­cyj­nych. Te posu­nię­cia zwięk­szy­ły ame­ry­kań­ski  PKB   i dopro­wa­dzi­ły do hos­sy na giełdzie.

Reali­zu­jąc krok trze­ci, któ­ry mówi o mak­sy­ma­li­za­cji dostęp­nych opcji Trump prze­pro­wa­dził restruk­tu­ry­za­cję pak­tu pół­noc­no­ame­ry­kań­skie­go Naf­ta i zmniej­szył prze­wa­gę jaką dawał on mek­sy­kań­skim pra­cow­ni­kom sek­to­ra pro­duk­cyj­ne­go tak aby mię­dzy­na­ro­do­we kor­po­ra­cje ame­ry­kań­skie mia­ły opcję zastą­pie­nia łań­cu­cha produkcyjnego. 

Aby  zapo­biec cha­oso­wi, do któ­re­go mogła­by dopro­wa­dzić gospo­dar­kę świa­to­wą woj­na cel­na USA z Chi­na­mi, Trump otwo­rzył Wiet­nam dla pro­du­cen­tów sprzę­tu elek­tro­nicz­ne­go i wyne­go­cjo­wał zmniej­sze­nie wiet­nam­skiej pra­wie 40 miliar­do­wej nad­wyż­ki w han­dlu ze Sta­na­mi Zjed­no­czo­ny­mi poprzez pod­pi­sa­nie umo­wy war­tej 20 mld dol. na zakup 110 odrzu­tow­ców Boein­ga i sil­ni­ków Gene­ral Electric. 

Kie­dy pre­zy­dent USA zaczął eska­lo­wać woj­nę cel­ną z Chi­na­mi w poło­wie ubie­głe­go roku miał już ukoń­czo­ny czwar­ty krok, któ­ry mówi roz­po­zna­niu ryn­ku. Dane są korzyst­ne; defi­cyt w obro­tach towa­ro­wych z Chi­na­mi zmniej­szył się w mar­cu do naj­niż­sze­go od 5 lat pozio­mu wyno­sząc 20,7 mld$, gdy w lutym wyno­sił jesz­cze pra­wie 25 mld dola­rów. Jak wyni­ka z ana­liz w 2018 roku prze­cięt­na staw­ka godzi­no­wa w sek­to­rze pro­duk­cji w Chi­nach wyno­si­ła 5,50 $ pod­czas gdy w Mek­sy­ku 4,20 $ a w Wiet­na­mie 2,80$

Koszt prze­sła­nia czter­dzie­sto­sto­po­we­go kon­te­ne­ra z Szan­gha­ju albo z Haj­fong w Wiet­na­mie do Los Ange­les wyno­sił od 1000 do 2000 $ ope­ra­cja ta zaj­mo­wa­ło 12 do 29 dni pod­czas gdy prze­sła­nie do Nowe­go Jor­ku kosz­to­wał 2000 do 3805 $ i zabie­ra­ło 27 do 33 dni. Wysył­ka tego same­go kon­te­ne­ra z fabry­ki poło­żo­nej w Mek­sy­ku przy ame­ry­kań­skiej gra­ni­cy kosz­tu­je 330 dol i zaj­mu­je jeden dzień.

Zmia­na warun­ków kon­ku­ren­cyj­no­ści w 2018. roku spo­wo­do­wa­ła wzrost impor­tu opon z Wiet­na­mu do USA o 142% pod­czas gdy import z Chin zma­lał o 28,6%. Import mebli z Wiet­na­mu wzrósł o 37,2% pod­czas gdy z Chin zmniej­szył się o 13,5%.

Wywo­ła­ło to  reak­cję poli­tycz­ną i gospo­dar­czą w Chi­nach, któ­re sta­ra­ją się obec­nie odzy­skać  pozy­cję nego­cja­cyj­ną w cza­sie gdy Trump naci­ska na pod­pi­sa­nie nowe­go trak­ta­tu han­dlo­we­go znacz­nie pogar­sza­ją­ce­go pozy­cję Peki­nu. Chi­ny rów­nież nie rezy­gnu­ją z dzia­łań glo­bal­nych pozo­wa­la­ją­cych zastą­pić ame­ry­kań­ski eks­port. Nie jest to już jed­nak tak łatwa gra jak dotychczas.

na pod­sta­wie:

https://www.americanthinker.com