16 lutego 1940 r. w Krakowie zmarł prof. Stefan Kołaczkowski – wybitny historyk literatury, krytyk literacki.  W kolejnych tygodniach po tej dacie będą umierać inni krakowscy profesorowie, aresztowani brutalnie w listopadzie 1939 r., w ramach Sonderaktion Krakau i męczeni w obozach koncentracyjnych.  „Uwolnieni” na początku lutego 1940 r. (niektórzy umarli wcześniej w obozach) byli tak wycieńczeni i poranieni od razów obozowych bandytów, że odchodzili jeden po drugim.  Powolna śmierć z udręczeniem zadawana krakowskim profesorom jest jedną z najpodlejszych kart w historii Niemiec XX w. Sonderaktion Krakau i jej konsekwencje stały się symbolem tego, co często nazywane jest „polskim holokaustem”, czyli zagłada wykształconych Polaków, by nie stali się przeszkodą w umacnianiu niemczyzny na wschodzie!

Zaczęło się od „zaproszenia” do Collegium Novum Uniwersytetu Jagiellońskiego i aresztowania 6 listopada 1939 r. profesorów UJ (142), Akademii Górniczej (21), Akademii Handlowej, KUL-u i wileńskiego USB.  Traktowano ich brutalnie, upokarzano, głodzono.  27 listopada wywieziono ich do Berlina, a stamtąd do Sachsenhausen-Oranienburg.

Byli bici, poniżani, kazano im stać na placu apelowym całymi godzinami.  Śmierć zbierało żniwo.  W Wigilię Bożego Narodzenia w Sachsenhausen umarł, z powodu braku pomocy lekarskiej, prof. Antoni Meyer.  Przyczyną śmierci było ogólne wycieńczenie.  28 grudnia wieczorem umarł w bólach prof. Stanisław Estreicher – wybitny bibliograf i historyk prawa, były rektor UJ. 1 stycznia 1940 r. umarł prof. Stefan Bednarski.  Nie otrzymał pomocy lekarskiej.  Cztery dni później umiera prof. Jerzy Smoleński, wybitny geograf.  Przyczyna ta sama.  8 stycznia umiera prof. Tadeusz Garbowski, a w kolejnych dniach profesorowie Feliks Rogoziński (pobity śmiertelnie przez Niemców), Kazimierz Kostanecki, Michał Siedlecki, Adam Różański – wymrożenie organizmu po „apelu.

19 stycznia w Sachsenhausen umarł prof. Ignacy Chrzanowski – wybitny historyk literatury polskiej, autor znakomitej „Historii literatury niepodległej Polski”.  Trzy miesiące później Sowieci zamordowali w Katyniu mjr. Bogdana Chrzanowskiego, ukochanego syna profesora…

Zbrodnie na polskiej inteligencji dokonywane były przez obydwu okupantów w sposób planowany i uzgodniony.

Niemieckie  zbrodnie ludobójstwa na Polakach częściowo zostały potępione przez Rządy Niemiec, natomiast zbrodnie ludobójstwa Rosji sowieckiej były i są wypierane z świadomości Rosjan i świata.

                                         Stowarzyszenie Józefa Piłsudskiego

                                            “Orzeł Strzelecki” w Kanadzie

                                         Komendant Grzegorz Waśniewski