Krzysz­tof Zarzec­ki nie żyje

17 lip­ca 2019 odszedł od nas Krzysz­tof Maciej Zarzec­ki — tłu­macz, redak­tor, wydaw­ca, ani­ma­tor kul­tu­ry Polo­nii Kanadyjskiej.
Ur. 31 maja 1926 w War­sza­wie. Żoł­nierz AK, uczest­nik powsta­nia war­szaw­skie­go w bata­lio­nie Basz­ta na Moko­to­wie, jeniec nie­miec­kie­go sta­la­gu XB (Sand­bo­stel). Czło­nek Sto­wa­rzy­sze­nia Tłu­ma­czy Pol­skich (1985–87 prze­wod­ni­czą­cy Sek­cji Tłu­ma­czy Lite­ra­tu­ry) i Sto­wa­rzy­sze­nia Pisa­rzy Pol­skich. Wice­pre­zes Pol­skie­go Fun­du­szu Wydaw­ni­cze­go w Kana­dzie. Prze­ło­żył ponad trzy­dzie­ści pozy­cji z lite­ra­tur anglo­sa­skich. Jego prze­klad Cięż­kich pie­nię­dzy, trze­cie­go tomu try­lo­gii USA Joh­na Dos Pas­so­sa, został nagro­dzo­ny przez Sto­wa­rzy­sze­nie Tłu­ma­czy Pol­skich jako naj­lep­sze tłu­ma­cze­nie roku 1990. Lau­re­at nagro­dy Sto­wa­rzy­sze­nia Auto­rów ZAIKS za cało­kształt dorob­ku prze­kła­do­we­go (1995) i Fun­da­cji Wady­sła­wa i Nel­li-Turzań­skich (1993–1994). Wydaw­ca pol­skich prze­kła­dów kil­ku­dzie­się­ciu tytu­łów naj­wy­bit­niej­szych pisa­rzy anglo­sa­skich, od Szek­spi­ra i dra­ma­tur­gów elż­bie­tań­skich, poprzez Jane Austen, Jose­pha Con­ra­da i Jame­sa Joyce‘a, po Samu­ela Bec­ket­ta, Patric­ka White‘a i Jose­pha Hellera.

24 lip­ca 2019 o godz. 14:00 odbę­dzie się odpro­wa­dze­nie zwłok do gro­bu rodzin­ne­go na Cmen­ta­rzu Powąz­ki w Warszawie.

Prze­sy­łam foto swo­je­go autor­stwa Han­na Haska. Kon­stan­cin 2016.

 

Krzysz­tof Zarzecki. 

Tłu­macz, redak­tor, wydaw­ca. Ur. 31 maja 1926 w War­sza­wie. Żoł­nierz AK, uczest­nik powsta­nia war­szaw­skie­go w bata­lio­nie Basz­ta na Moko­to­wie, jeniec nie­miec­kie­go sta­la­gu XB (Sand­bo­stel). Matu­rę zdał na taj­nych kom­ple­tach w War­sza­wie, po woj­nie stu­dio­wał ger­ma­ni­sty­kę na Frie­drich Wil­helms Uni­ver­si­tät w Bonn oraz polo­ni­sty­kę i angli­sty­kę na Uni­wer­sy­te­cie War­szaw­skim. Redak­tor w „Czy­tel­ni­ku“ (1952–55), kie­row­nik Redak­cji Prze­kła­dów w „Iskrach“ (1955–63), kie­row­nik Redak­cji Anglo­sa­skiej w Pań­stwo­wym Insty­tu­cie Wydaw­ni­czym (1976–87). 1963–65 sty­pen­dy­sta Fun­da­cji Kościusz­kow­skiej, uczest­nik Stu­dium Pisar­skie­go (Wri­ters‘ Work­shop) Uni­wer­sy­te­tu Sta­nu Iowa. 1965–76 lek­tor ame­ry­kań­skiej angielsz­czy­zny w Klu­bie Mię­dzy­na­ro­do­wej Pra­sy i Książ­ki. Czło­nek ZLP od 1963 do jego roz­wią­za­nia w 1983, peł­nił w nim m. in. funk­cje wice­prze­wod­ni­czą­ce­go Klu­bu Tłu­ma­czy oraz sekre­ta­rza Sądu Kole­żeń­skie­go Oddzia­łu War­szaw­skie­go. Czło­nek Sto­wa­rzy­sze­nia Tłu­ma­czy Pol­skich (1985–87 prze­wod­ni­czą­cy Sek­cji Tłu­ma­czy Lite­ra­tu­ry) i Sto­wa­rzy­sze­nia Pisa­rzy Pol­skich. Wice­pre­zes Pol­skie­go Fun­du­szu Wydaw­ni­cze­go w Kana­dzie. W Toron­to od 1987. Prze­ło­żył ponad trzy­dzie­ści pozy­cji z lite­ra­tur anglo­sa­skich, m. in. Któ­rzy upa­da­ją Samu­ela Bec­ket­ta, try­lo­gię USA Joh­na Dos Pas­so­sa, Słu­gę boże­go i Zie­mię tra­gicz­ną Erskine’a Cald­wel­la, 9 opo­wia­dań J. D. Salin­ge­ra (wespół z Agniesz­ką Glin­czan­ką), Zatrza­śnij ostat­nie drzwi, Muzy­kę dla kame­le­onów i Tam­tą Gwiazd­kę Tru­ma­na Capo­te, Noc Igu­any Ten­nes­see Wil­liam­sa, Papie­ro­we­go czło­wie­ka Dashiel­la Ham­met­ta, Czło­wie­ka pogrze­ba­ne­go i Lewe pie­nią­dze Ros­sa Mac­Do­nal­da, To, co naj­waż­niej­sze Avery’ego Cor­ma­na, Kro­ni­kę rytą w kamie­niu i Przy­ję­cie u Larry’ego Carol Shields, Miłość Toni Mor­ri­son, Kla­rę Cal­lan i Cudzo­łó­stwo Richar­da B. Wri­gh­ta, wier­sze Irvin­ga Lay­to­na oraz kil­ku­na­stu poetów rumuń­skich w Anto­lo­gii poezji rumuń­skiej Ire­ny Hara­si­mo­wicz-Zarzec­kiej, sztu­ki dra­ma­tur­gów kana­dyj­skich Carol Shields, Dave’a Car­leya i Kri­sten Thom­son. Autor trzech anto­lo­gii: 26 współ­cze­snych opo­wia­dań ame­ry­kań­skich (wespół z Maxi­mem Lie­be­rem, 1963, 1973), 32 współ­cze­sne opo­wia­da­nia ame­ry­kań­skie (1973) i Opo­wia­da­nia z Dzi­kie­go Zacho­du (1974). Jego prze­klad Cięż­kich pie­nię­dzy, trze­cie­go tomu try­lo­gii USA Joh­na Dos Pas­so­sa, został nagro­dzo­ny przez Sto­wa­rzy­sze­nie Tłu­ma­czy Pol­skich jako naj­lep­sze tłu­ma­cze­nie roku 1990. Lau­re­at nagro­dy Sto­wa­rzy­sze­nia Auto­rów ZAIKS za cało­kształt dorob­ku prze­kła­do­we­go (1995) i Fun­da­cji Wady­sła­wa i Nel­li-Turzań­skich (1993–1994). Wydaw­ca pol­skich prze­kła­dów kil­ku­dzie­się­ciu tytu­łów naj­wy­bit­niej­szych pisa­rzy anglo­sa­skich, od Szek­spi­ra i dra­ma­tur­gów elż­bie­tań­skich, poprzez Jane Austen, Jose­pha Con­ra­da i Jame­sa Joyce‘a, po Samu­ela Bec­ket­ta, Patric­ka White‘a i Jose­pha Hellera.