Wizy­ta Pre­zy­den­ta RP, dr. Andrze­ja Dudy i jego żony Aga­ty Korn­hau­ser-Dudy w Bia­łym Domu 12 czerw­ca 2019 r. potwier­dza wie­lo­let­nie histo­rycz­ne powią­za­nia mię­dzy Sta­na­mi Zjed­no­czo­ny­mi a Pol­ską i pod­kre­śla zaan­ga­żo­wa­nie pre­zy­den­ta Donal­da Trum­pa w wzmoc­nie­nie part­ner­stwa mię­dzy Sta­na­mi Zjed­no­czo­ny­mi a Polską.

Pola­cy Ame­ry­ka­nie pochwa­la­ją nad­cho­dzą­cą wizy­tę i mają nadzie­ję, że spo­tka­nie pre­zy­den­tów uto­ru­je dro­gę do dal­sze­go roz­wo­ju wza­jem­nie korzyst­nych sto­sun­ków han­dlo­wych, a tak­że do wzmoc­nie­nia regio­nal­nych, euro­pej­skich usta­leń w zakre­sie bezpieczeństwa.

Pra­gnie­my rów­nież prze­ka­zać obu przy­wód­com nasze rosną­ce zanie­po­ko­je­nie róż­ny­mi pro­ble­ma­mi, któ­re zagra­ża­ją har­mo­nij­nej współ­pra­cy poli­tycz­nej i gospo­dar­czej mię­dzy Sta­na­mi Zjed­no­czo­ny­mi a Pol­ską. Ist­nie­je nie­po­ko­ją­ca, rosną­ca licz­ba ata­ków medial­nych o pod­ło­żu poli­tycz­nym i czę­sto rasi­stow­skich na Pol­skę i god­ność Pola­ków w Sta­nach Zjed­no­czo­nych i za gra­ni­cą; roz­prze­strze­nia się wśród spo­łe­czeń­stwa, aby stwo­rzyć fał­szy­wą „dźwi­gnię moral­ną” w celu uza­sad­nie­nia żądań poza­praw­nych trans­fe­rów pol­skiej wła­sno­ści do orga­ni­za­cji „resty­tu­cyj­nych”.

Histo­ria II woj­ny świa­to­wej jest regu­lar­nie znie­kształ­ca­na nie tyl­ko przez głów­ne kana­ły medial­ne, ale tak­że przez urzęd­ni­ków Depar­ta­men­tu Sta­nu, ame­ry­kań­skich dyplo­ma­tów, człon­ków Kon­gre­su USA, człon­ków śro­do­wisk aka­de­mic­kich i spe­cjal­nych inte­re­sów orga­ni­za­cji „resty­tu­cji” żydow­skiej Ame­ry­ki. Wpro­wa­dza­ją w błąd opi­nię publicz­ną i nęka­ją Pol­skę, popy­cha­jąc fał­szy­we i zwod­ni­cze opo­wie­ści o „pol­skich obo­zach śmier­ci” i rze­ko­mej pol­skiej „współ­od­po­wie­dzial­no­ści za Holo­kaust”. odno­szą się do nazi­stów, nie iden­ty­fi­ku­jąc ich jako Niemców.

Nie ma wzmian­ki o naro­dzie pol­skim pod naj­bar­dziej bru­tal­ną oku­pa­cją nie­miec­ką i osza­ła­mia­ją­cy­mi stra­ta­mi ludz­ki­mi i mate­rial­ny­mi ponie­sio­ny­mi przez Pol­skę, któ­re były pro­por­cjo­nal­nie więk­sze niż stra­ty jakie­go­kol­wiek inne­go kra­ju. Czę­sto jed­nak sły­szy­my o „wła­sno­ści żydow­skiej”, rze­ko­mo skra­dzio­nej przez „złych Pola­ków”. Takie oczy­wi­ste znie­kształ­ce­nia doty­czą­ce II woj­ny świa­to­wej two­rzą fał­szy­wy obraz zaco­fa­nej, nacjo­na­li­stycz­nej, nie­to­le­ran­cyj­nej i anty­se­mic­kiej Polski.

Nie­do­kład­ne, stron­ni­cze i obraź­li­we rela­cje na temat Pol­ski wyda­ją się celo­wo łączyć legal­ne i nie­kon­tro­wer­syj­ne kwe­stie real­nej resty­tu­cji, któ­re są ruty­no­wo obsłu­gi­wa­ne w Pol­sce przez sądy, z nowy­mi poza­praw­ny­mi, szan­ta­żo­wa­ny­mi żąda­nia­mi „prze­ka­za­nia” tzw. „spła­cić” odszko­do­wa­nie za rze­ko­mo „skra­dzio­ne żydow­skie wałsność”.

Usta­wa publicz­na 115–171, powszech­nie zna­na, jako usta­wa S.447 i zwod­ni­czo nazwa­na usta­wą JUST, jest postrze­ga­na przez wie­lu w spo­łecz­no­ści polo­nij­nej i w Pol­sce, jako atak na pol­skie inte­re­sy naro­do­we i szko­dli­wy dla dobrych sto­sun­ków mię­dzy Pol­ską a Sta­na­mi Zjed­no­czo­ny­mi. Resty­tu­cja „wła­sno­ści bez­spad­ko­wej”, zgod­nie z usta­wą 115–171, jest w rze­czy­wi­sto­ści wymu­sze­niem dla ame­ry­kań­skich i innych pod­mio­tów zagra­nicz­nych, któ­re są cał­ko­wi­cie nie­po­wią­za­ne ze zmar­ły­mi pol­ski­mi wła­ści­cie­la­mi i słu­żą pro­mo­wa­niu nie mniej ni wię­cej aktu kra­dzie­ży na wiel­ką ska­lę, pod­par­te­go praw­nie przez Sta­ny Zjednoczone!

Usta­wa S.447 uchwa­lo­na przez Kon­gres USA w kwiet­niu 2018 r. i pod­pi­sa­na przez pre­zy­den­ta Donal­da Trum­pa, choć wyglą­da na powierz­chow­nie nie­szko­dli­wą, usi­łu­je usank­cjo­no­wać te poza­praw­ne rosz­cze­nia wysu­wa­ne przez orga­ni­za­cje resty­tu­cyj­ne. Są to jedy­nie pró­by wymu­sze­nia, ponie­waż wszyst­kie nie­ru­cho­mo­ści pozo­sta­wio­ne bez­spad­ko­wo, nie­za­leż­nie od pocho­dze­nia etnicz­ne­go lub reli­gij­ne­go zmar­łych wła­ści­cie­li, wła­ści­wie i legal­nie nale­żą po II woj­nie świa­to­wej do pań­stwa pol­skie­go. Powyż­sze wyda­rzy­ło się zgod­nie z obo­wią­zu­ją­cym pra­wem, powszech­nie przy­ję­ty­mi zasa­da­mi praw­ny­mi i tysiąc­let­ni­mi tra­dy­cja­mi praw­ny­mi panu­ją­cy­mi w zachod­niej cywilizacji.

Ponad­to zna­cjo­na­li­zo­wa­ne akty­wa, zarów­no pry­wat­ne, jak i komu­nal­ne, zosta­ły zre­kom­pen­so­wa­ne na pod­sta­wie trak­ta­tu mię­dzy Sta­na­mi Zjed­no­czo­ny­mi a Pol­ską z 1960 r. Oraz pol­skie­go usta­wo­daw­stwa z dnia 20 lute­go 1997 r., Któ­re usta­no­wi­ło Komi­sję Regu­la­cyj­ną ds. Resty­tu­cji żydow­skiej wła­sno­ści komu­nal­nej. Usta­wo­daw­stwo z 1997 r. Uła­twi­ło prze­ka­za­nie ponad 2500 nie­ru­cho­mo­ści komu­nal­nych, w tym syna­gog, cmen­ta­rzy i innych ośrod­ków kul­tu­ry róż­nym, nowo utwo­rzo­nym gru­pom żydow­skim. Mają­tek komu­nal­ny, cza­sem cał­ko­wi­cie znisz­czo­ny w cza­sie woj­ny, w więk­szo­ści przy­pad­ków został prze­ka­za­ny w ich obec­nym, odbu­do­wa­nym stanie!

Jako pol­scy Ame­ry­ka­nie, któ­rych czu­je­my się zmu­sze­ni zapy­tać, dla­cze­go Sta­ny Zjed­no­czo­ne stwo­rzy­ły pra­wo, któ­re mogło­by jedy­nie pod­wa­żyć i nega­tyw­nie wpły­nąć na Pol­skę, sojusz­ni­ka Sta­nów Zjednoczonych?

Świa­to­wa Żydow­ska Orga­ni­za­cja Resty­tu­cyj­na (WJRO), jed­na z żydow­skich orga­ni­za­cji resty­tu­cyj­nych, któ­ra ma nie­wie­le lub nie ma nic wspól­ne­go z Pol­ską i pol­ski­mi zmar­ły­mi oby­wa­te­la­mi pocho­dze­nia żydow­skie­go, zażą­da­ła od pol­skie­go pań­stwa odszko­do­wa­nia w wyso­ko­ści TRZYSTA MILIARDÓW! Jest to w przy­bli­że­niu trzy­krot­ność kwo­ty zapła­co­nej przez Niem­cy na rzecz inte­re­sów żydow­skich i pań­stwa Izra­el w latach 1953–2019!

Usta­wa publicz­na 115–171 stwa­rza nie tyl­ko zły pre­ce­dens praw­ny naru­sza­ją­cy obo­wią­zu­ją­ce pra­wo wła­sno­ści, ale naru­sza rów­nież samą Kon­sty­tu­cję Sta­nów Zjed­no­czo­nych. Pra­wo przy­no­si korzy­ści tyl­ko jed­nej gru­pie ofiar, igno­ru­jąc inne ofia­ry, któ­re ponio­sły iden­tycz­ne stra­ty mająt­ko­we pod­czas II woj­ny świa­to­wej. To pre­fe­ren­cyj­ne trak­to­wa­nie jed­nej gru­py oca­la­łych z Holo­kau­stu w sto­sun­ku do pozo­sta­łych osób, któ­re prze­ży­ły ludo­bój­stwo, to dys­kry­mi­na­cja ze wzglę­du na reli­gię i pocho­dze­nie etniczne.

Usta­wa publicz­na 115–171 (usta­wa S.447) zasad­ni­czo naru­sza warun­ki Trak­ta­tu z 1960 r. i umo­wy o odszko­do­wa­niu mię­dzy Sta­na­mi Zjed­no­czo­ny­mi a Pol­ską, któ­re ure­gu­lo­wa­ły rosz­cze­nia oby­wa­te­li USA prze­ciw­ko Pol­sce za wszyst­kie nie­ru­cho­mo­ści zna­cjo­na­li­zo­wa­ne po woj­nie przez rząd komu­ni­stycz­ny. Pol­ska pod­pi­sa­ła rów­nież takie umo­wy i umo­wy o odszko­do­wa­niu z Kana­dą i 12 kra­ja­mi euro­pej­ski­mi: Wiel­ką Bry­ta­nią, Fran­cją, Szwaj­ca­rią, Nor­we­gią, Szwe­cją, Danią, Bel­gią, Holan­dią, Luk­sem­bur­giem, Gre­cją, Austrią i Liech­ten­ste­inem. Nale­ży pod­kre­ślić, że więk­szość nie­ru­cho­mo­ści i akty­wów skom­pen­so­wa­nych na pod­sta­wie powyż­szych umów zosta­ła wcze­śniej cał­ko­wi­cie znisz­czo­na lub w znacz­nym stop­niu znisz­czo­na, wraz z ota­cza­ją­cą infra­struk­tu­rą, przez nazi­stow­skie Niem­cy i Rosję sowiecką.



Usta­wa publicz­na 115–171 (usta­wa S.447) zezwa­la na podwój­ną rekom­pen­sa­tę za mie­nie bez­spad­ko­we euro­pej­skich Żydów już zapła­co­ne przez Niem­cy. Zgod­nie z zobo­wią­za­niem pod­ję­tym w Pro­to­ko­le nr 2 do Poro­zu­mie­nia luk­sem­bur­skie­go z 1952 r. Mię­dzy Repu­bli­ką Fede­ral­ną Nie­miec, Izra­elem i Kon­fe­ren­cją na temat żydow­skich rosz­czeń mate­rial­nych prze­ciw­ko Niem­com, Repu­bli­ka Fede­ral­na Nie­miec prze­ję­ła peł­ną odpo­wie­dzial­ność za poli­ty­kę ludo­bój­stwa zada­ną przez Nie­miec­ka Trze­cia Rze­sza i wypła­ci­ła Izra­elo­wi na rzecz Kon­fe­ren­cji sumę 450 milio­nów marek nie­miec­kich za wszyst­kie nie­ru­cho­mo­ści, któ­re zosta­ły pozo­sta­wio­ne bez­spad­ko­wo przez euro­pej­skich Żydów, któ­rzy zgi­nę­li w cza­sie II woj­ny światowej.

Media ame­ry­kań­skie czę­sto wygod­nie zapo­mi­na­ją, że sama Pol­ska była zarów­no pierw­szą ofia­rą nie­miec­kiej III Rze­szy, jak i łatwą ofia­rą po Jał­cie dla Rosji Radziec­kiej, któ­ra przez dzie­się­cio­le­cia oku­po­wa­ła, nisz­czy­ła i ter­ro­ry­zo­wa­ła Pol­skę. Pol­ska ani Rosja nigdy nie otrzy­ma­ły rekom­pen­sa­ty za stra­ty ludz­kie i mate­rial­ne. Same stra­ty mate­rial­ne, spo­wo­do­wa­ne przez nie­miec­ką Trze­cią Rze­szę, zosta­ły nie­daw­no osza­co­wa­ne przez gru­pę robo­czą pol­skie­go par­la­men­tu na osiem­set pięć­dzie­siąt miliar­dów dolarów.

Ape­lu­je­my do pre­zy­den­ta Trum­pa [i do skła­du węgla – admin], aby doko­nał praw­dzi­we­go wysił­ku w celu usu­nię­cia powyż­szych prze­szkód w wypa­cze­niu histo­rii Pol­ski i nowych prób uzy­ska­nia poza­praw­nych rosz­czeń na mocy usta­wy publicz­nej 115–171 (usta­wa S.447), co powo­du­je poważ­ny dyso­nans i prze­szko­dę w sto­sun­ki mię­dzy Sta­na­mi Zjed­no­czo­ny­mi a Pol­ską, a dzię­ki temu pre­zy­dent Trump może przy­wró­cić znisz­czo­ną repu­ta­cję Sta­nów Zjed­no­czo­nych w Pol­sce. Tyl­ko wte­dy part­ner­stwo pol­sko-ame­ry­kań­skie może się dobrze roz­wi­jać i prosperować.

W świe­tle 80. rocz­ni­cy roz­po­czę­cia II woj­ny świa­to­wej w tym roku chcie­li­by­śmy przy­po­mnieć obu pre­zy­den­tom, że pono­szą dużą odpo­wie­dzial­ność za zacho­wa­nie praw­dy histo­rycz­nej i obro­nę spra­wie­dli­wo­ści historycznej.

Aby uzy­skać wię­cej infor­ma­cji, skon­tak­tuj się z Edwar­dem Jesma­nem tel 310–291-2681 lub president@pacsocal.org

Pod­pi­sa­no:

Edward Woj­ciech Jesman, Polish Ame­ri­can Con­gress of Southern California

Urszu­la Olek­syn, Polo­nia Institute

Janusz Spo­rek, Con­se­rva­tion Com­mit­te of Katyn Monu­ment and Histo­ric Objects

Dariusz Rut­ka, Polish Ame­ri­can Stra­te­gic Ini­tia­ti­ve, South Carolina

Szy­mon Tolak, Polish Ame­ri­can Stra­te­gic Ini­tia­ti­ve, Massachusetts

Woj­ciech Mazur, Polish Ame­ri­can Stra­te­gic Ini­tia­ti­ve, Connecticut

Peter Tre­la, Polish Ame­ri­can Stra­te­gic Ini­tia­ti­ve, Colorado

Andrzej Pro­kop­czuk, Polish Ame­ri­can Con­gress of Nor­thern California

        Dodat­ko­wi sygna­ta­riu­sze będą mile widziani.