Apel do Kościo­ła i świata

Nie pozwól­my, aby pod pre­tek­stem wiru­sa wyma­za­ne zosta­ły wie­ki cywi­li­za­cji chrze­ści­jań­skiej, wpro­wa­dza­jąc nie­na­wist­ną, tech­no­lo­gicz­ną tyra­nię, w któ­rej ludzie bez­i­mien­ni i bez twa­rzy mogą decy­do­wać o losach świa­ta, spro­wa­dza­jąc nas do wymia­ru rze­czy­wi­sto­ści wir­tu­al­nej – piszą duchow­ni, w tym hie­rar­cho­wie, i świec­cy wystę­pu­ją­cy z powszech­nym ape­lem zain­spi­ro­wa­nym sytu­acją na świecie.

Publi­ku­je­my całość apelu.

Veri­tas libe­ra­bit vos („Praw­da was wyzwo­li”) J 8, 32

W obli­czu poważ­ne­go kry­zy­su, my, Dusz­pa­ste­rze Kościo­ła Kato­lic­kie­go, na mocy udzie­lo­ne­go nam man­da­tu, uwa­ża­my za naszą świę­tą powin­ność skie­ro­wa­nie Ape­lu do naszych Współ­bra­ci w Epi­sko­pa­cie, do Kle­ru, Zakon­ni­ków, świę­te­go Naro­du Boże­go i do wszyst­kich ludzi dobrej woli. Nasz Apel został pod­pi­sa­ny tak­że przez inte­lek­tu­ali­stów, leka­rzy, adwo­ka­tów, dzien­ni­ka­rzy i przed­się­bior­ców, któ­rzy zga­dza­ją się z jego tre­ścią, i może być pod­pi­sa­ny przez wszyst­kich, któ­rzy zechcą się do nie­go przyłączyć.

Fak­ty wyka­za­ły, że pod pre­tek­stem epi­de­mii COVID-19 w wie­lu przy­pad­kach zosta­ły naru­szo­ne nie­zby­wal­ne pra­wa oby­wa­te­li przez ogra­ni­cza­nie w spo­sób nie­pro­por­cjo­nal­ny i nie­uza­sad­nio­ny ich pod­sta­wo­wej wol­no­ści, w tym rów­nież korzy­sta­nia ze swo­bo­dy kul­tu, wypo­wie­dzi oraz prze­miesz­cza­nia się. Zdro­wie publicz­ne nie powin­no i nie może stać się uspra­wie­dli­wie­niem dla dep­ta­nia praw milio­nów osób na całym świe­cie, nie mówiąc już o zwol­nie­niu władz cywil­nych z obo­wiąz­ku podej­mo­wa­nia dzia­łań dyk­to­wa­nych mądro­ścią i mają­cych na celu wspól­ne dobro; jest to tym praw­dziw­sze, im więk­sze są wąt­pli­wo­ści rodzą­ce się u wie­lu w odnie­sie­niu do rze­czy­wi­ste­go ryzy­ka zaka­że­nia, nie­bez­pie­czeń­stwa i odpor­no­ści na wirus. Wie­le świa­to­wej sła­wy auto­ry­te­tów z dzie­dzi­ny nauki i medy­cy­ny potwier­dza, że alarm pod­nie­sio­ny przez media w związ­ku z COVID-19 nie wyda­je się w peł­ni uzasadniony.

Na pod­sta­wie ofi­cjal­nych danych doty­czą­cych wpły­wu epi­de­mii na licz­bę zgo­nów mamy powo­dy, by sądzić, że ist­nie­ją siły, któ­re mają inte­res w wywo­ły­wa­niu pani­ki wśród lud­no­ści wyłącz­nie celem trwa­łe­go narzu­ce­nia nie­do­pusz­czal­nych form ogra­ni­cza­nia wol­no­ści, kon­tro­li osób i śle­dze­nia ich ruchów. Te nie­li­be­ral­ne try­by narzu­ca­nia są nie­po­ko­ją­cym pre­lu­dium do powsta­nia Rzą­du Świa­to­we­go wymy­ka­ją­ce­go się spod wszel­kiej kontroli.

Wie­rzy­my też, że w nie­któ­rych sytu­acjach przy­ję­te środ­ki ogra­ni­cza­nia, w tym zamknię­cie dzia­łal­no­ści han­dlo­wej, spo­wo­do­wa­ły kry­zys, któ­ry pocią­gnął na dno całe sek­to­ry gospo­dar­ki, sprzy­ja­jąc inge­ren­cji sił zewnętrz­nych i skut­ku­jąc poważ­ny­mi kon­se­kwen­cja­mi spo­łecz­ny­mi i poli­tycz­ny­mi. Te for­my inży­nie­rii spo­łecz­nej muszą zostać powstrzy­ma­ne przez tych, na któ­rych spo­czy­wa odpo­wie­dzial­ność rzą­do­wa, przez pod­ję­cie środ­ków mają­cych na celu ochro­nę swo­ich oby­wa­te­li, któ­rych repre­zen­tu­ją i w inte­re­sie któ­rych są wyso­ce zobo­wią­za­ni do podej­mo­wa­nia dzia­łań. Powin­ni­śmy tak­że poma­gać rodzi­nie, komór­ce spo­łecz­nej, uni­ka­jąc nie­roz­sąd­ne­go kara­nia osób sła­bych i star­szych przez zmu­sza­nie ich do bole­snej izo­la­cji od naj­bliż­szych. Kry­mi­na­li­za­cja rela­cji oso­bi­stych i spo­łecz­nych win­na być ponad­to uwa­ża­na za nie­do­pusz­czal­ną część pla­nu tych, któ­rzy pro­mu­ją izo­lo­wa­nie jed­no­stek, aby łatwiej je kon­tro­lo­wać i nimi manipulować.

Pro­si­my śro­do­wi­sko nauko­we o czuj­ność, aby tera­pie wyko­rzy­sty­wa­ne w lecze­niu COVID-19 były pro­mo­wa­ne uczci­wie dla wspól­ne­go dobra z doło­że­niem wszel­kich sta­rań, dla zapo­bie­że­nia sytu­acji, w któ­rej nie­go­dzi­we inte­re­sy mogły­by wpły­nąć na decy­zje rzą­dzą­cych i orga­nów mię­dzy­na­ro­do­wych. Nie­roz­sąd­ne jest potę­pia­nie środ­ków zarad­czych, któ­re oka­za­ły się sku­tecz­ne i czę­sto nie­dro­gie, tyl­ko dla­te­go, by uprzy­wi­le­jo­wać for­my lecze­nia lub szcze­pion­ki, któ­re nie są rów­nie dobre, lecz gwa­ran­tu­ją fir­mom far­ma­ceu­tycz­nym znacz­nie więk­sze zyski, a tym samym zwięk­sza­ją wydat­ki publicz­nej służ­by zdro­wia. Przy­po­mi­na­my też, jako Dusz­pa­ste­rze, że przyj­mo­wa­nie przez kato­li­ków szcze­pio­nek, w któ­rych sto­so­wa­ny jest mate­riał pocho­dzą­cy od dzie­ci nie­na­ro­dzo­nych pod­da­nych abor­cji, jest nie­do­pusz­czal­ne z moral­ne­go punk­tu widzenia.

Zwra­ca­my się rów­nież do Rzą­dzą­cych o zacho­wa­nie czuj­no­ści, by unik­nąć sto­so­wa­nia naj­bar­dziej rygo­ry­stycz­nych form kon­tro­li lud­no­ści – czy to w posta­ci sys­te­mów śle­dze­nia, czy też jakich­kol­wiek innych form namie­rza­nia loka­li­za­cji. Wal­ka z COVID-19, jak­kol­wiek poważ­na, nie może być pre­tek­stem do tego, by wtó­ro­wać nie­ja­snym inten­cjom pod­mio­tów ponadna­ro­do­wych, któ­re mają w tym pro­jek­cie potęż­ny inte­res han­dlo­wy i poli­tycz­ny. W szcze­gól­no­ści oby­wa­te­lom nale­ży zapew­nić moż­li­wość odrzu­ce­nia takich ogra­ni­czeń wol­no­ści oso­bi­stej, bez nakła­da­nia jakich­kol­wiek kar na oso­by, któ­re nie zamie­rza­ją sko­rzy­stać ze szcze­pio­nek, metod śle­dze­nia i wszel­kich innych środ­ków o ana­lo­gicz­nym cha­rak­te­rze. War­to przyj­rzeć się rów­nież rażą­cej sprzecz­no­ści dzia­łań tych, któ­rzy przez swą poli­ty­kę dążą do dra­stycz­ne­go zmniej­sze­nia licz­by lud­no­ści, a jed­no­cze­śnie przed­sta­wia­ją się jako zba­wi­cie­le ludz­ko­ści, nie mając przy tym żad­nych poli­tycz­nych czy spo­łecz­nych upraw­nień. Na koniec, odpo­wie­dzial­ność poli­tycz­na przed­sta­wi­cie­li ludu nie może być abso­lut­nie odda­na w ręce tech­ni­ków, któ­rzy wręcz doma­ga­ją się zwol­nie­nia ich z odpo­wie­dzial­no­ści kar­nej w for­mie, krót­ko mówiąc, niepokojącej.

Ape­lu­je­my gorą­co do mediów o aktyw­ne anga­żo­wa­nie się w pra­wi­dło­wy prze­kaz infor­ma­cyj­ny, któ­ry nie będzie karać odmien­nych poglą­dów przez ucie­ka­nie się do form cen­zu­ry, co powszech­nie ma miej­sce w mediach spo­łecz­no­ścio­wych, pra­sie i tele­wi­zji. Pra­wi­dło­wy prze­kaz infor­ma­cji wyma­ga zapew­nie­nia miej­sca tym, któ­rych głos odbie­ga od powszech­nie przy­ję­tej opi­nii, pozwa­la­jąc oby­wa­te­lom na świa­do­mą oce­nę rze­czy­wi­sto­ści, wol­ną od sil­ne­go wpły­wu dzia­łań innych. Demo­kra­tycz­na i uczci­wa kon­fron­ta­cja jest naj­lep­szym anti­do­tum na ryzy­ko narzu­ce­nia pod­stęp­nych form dyk­ta­tu­ry, przy­pusz­czal­nie gor­szych niż te, któ­rych w nie­daw­nej prze­szło­ści nasze spo­łe­czeń­stwo było świad­kiem powsta­nia i upadku.

Wresz­cie, jako Dusz­pa­ste­rze, na któ­rych cią­ży odpo­wie­dzial­ność za Dzie­ci Chry­stu­sa, przy­po­mi­na­my, że Kościół sta­now­czo doma­ga się swej auto­no­mii w rzą­dze­niu, w kul­cie i w gło­sze­niu kazań. Owe auto­no­mia i wol­ność to przy­ro­dzo­ne pra­wa, któ­rych Jezus Chry­stus udzie­lił Kościo­ło­wi do reali­za­cji jego celów. Z tego powo­du, jako Dusz­pa­ste­rze, sta­now­czo doma­ga­my się pra­wa do samo­dziel­ne­go podej­mo­wa­nia decy­zji w kwe­stii odpra­wia­nia Mszy Świę­tej i udzie­la­nia Sakra­men­tów, podob­nie jak żąda­my peł­nej auto­no­mii w spra­wach pod­le­ga­ją­cych naszej bez­po­śred­niej jurys­dyk­cji, takich jak, tytu­łem przy­kła­du, nor­my litur­gicz­ne oraz spo­so­by spra­wo­wa­nia Komu­nii i Sakra­men­tów. Nie­za­leż­nie od powo­dów pań­stwo nie ma pra­wa inge­ro­wać w suwe­ren­ność Kościo­ła. Współ­pra­ca Wła­dzy Kościel­nej, nigdy nie nego­wa­na, nie może być uwi­kła­na przez wła­dzę cywil­ną w jakie­kol­wiek for­my zaka­zy­wa­nia lub ogra­ni­cza­nia kul­tu publicz­ne­go lub posłu­gi kapłań­skiej. Pra­wa Boga i wier­nych są naj­wyż­szym pra­wem Kościo­ła, z któ­re­go on nie zamie­rza ani nie może zre­zy­gno­wać. Pro­si­my o znie­sie­nie ogra­ni­czeń w spra­wo­wa­niu funk­cji publicznych.

Pro­si­my oso­by dobrej woli, aby nie rezy­gno­wa­ły ze spo­czy­wa­ją­ce­go na nich obo­wiąz­ku współ­pra­cy na rzecz wspól­ne­go dobra – każ­de­go wedle swe­go sta­nu i moż­li­wo­ści oraz w duchu bra­ter­skie­go miło­sier­dzia. Współ­pra­ca ta, pożą­da­na przez Kościół, nie może jed­nak odda­lić się od posza­no­wa­nia Pra­wa natu­ral­ne­go ani od zapew­nie­nia jed­nost­kom wol­no­ści. Cią­żą­ce na oby­wa­te­lach obo­wiąz­ki cywil­ne wią­żą się z uzna­niem ich praw przez państwo.

Wszy­scy jeste­śmy wezwa­ni do oce­ny obec­nych fak­tów zgod­nie z nauką gło­szo­ną przez Ewan­ge­lię. Wyma­ga to doko­na­nia wybo­ru: albo z Chry­stu­sem, albo prze­ciw­ko Chry­stu­so­wi. Nie pozwól­my dać się onie­śmie­lić czy zastra­szyć przez kogoś, kto wma­wia nam, że jeste­śmy mniej­szo­ścią: Dobro jest powszech­niej­sze i potęż­niej­sze niż to, w co świat chce, byśmy uwie­rzy­li. Wal­czy­my z nie­wi­dzial­nym wro­giem, któ­ry roz­dzie­la oby­wa­te­li, sepa­ru­je dzie­ci od rodzi­ców, wnu­ki od dziad­ków, wier­nych od ich dusz­pa­ste­rzy, uczniów od nauczy­cie­li, klien­tów od sprze­daw­ców. Nie pozwól­my, aby pod pre­tek­stem wiru­sa zosta­ły wyma­za­ne wie­ki cywi­li­za­cji chrze­ści­jań­skiej, wpro­wa­dza­jąc nie­na­wist­ną tech­no­lo­gicz­ną tyra­nię, w któ­rej ludzie bez­i­mien­ni i bez twa­rzy mogą decy­do­wać o losach świa­ta, spro­wa­dza­jąc nas do wymia­ru rze­czy­wi­sto­ści wir­tu­al­nej. Jeśli to jest plan, do któ­re­go zamie­rza­ją nas skło­nić moż­ni tej zie­mi, nie­chaj wie­dzą, że Jezus Chry­stus, Król i Pan Histo­rii, obie­cał, że „bra­my pie­kiel­ne go nie prze­mo­gą” (Mt 16, 18).

Powie­rza­my Rzą­dzą­cych oraz wszyst­kich tych, któ­rzy rzą­dzą losa­mi naro­dów, Wszech­mo­gą­ce­mu Bogu, aby ich oświe­cał i pro­wa­dził w tych momen­tach wiel­kie­go kry­zy­su. Niech pamię­ta­ją, że tak jak Pan będzie sądził nas, Dusz­pa­ste­rzy, za powie­rzo­ne nam sta­do, tak będzie sądził Rzą­dzą­cych za lud, któ­re­go mają obo­wią­zek bro­nić i nim rządzić.

Módl­my się z wia­rą do Pana, aby chro­nił Kościół i świat. Niech Naj­święt­sza Dzie­wi­ca, Wspo­mo­ży­ciel­ka Chrze­ści­jan, zmiaż­dży gło­wę sta­ro­daw­ne­go Węża i zni­we­czy pla­ny dzie­ci żyją­cych w ciemności.

8 maja 2020

Mat­ki Bożej Różań­co­wej w Pompejach

Sygna­ta­riu­sze:

DUCHOWNI:

Car­lo Maria Viga­nò, arcy­bi­skup, nun­cjusz apo­stol­ski
kard. Ger­hard Ludwig Mül­ler, były pre­fekt Kon­gre­ga­cji Nauki Wia­ry
kard. Joseph Zen Ze-kiun, eme­ry­to­wa­ny biskup Hong Kon­gu
kard. Janis Pujats, eme­ry­to­wa­ny arcy­bi­skup Rygi
Luigi Negri, eme­ry­to­wa­ny arcy­bi­skup Ferrara-Comacchio

Joseph Stric­kland, biskup Tyler w Tek­sa­sie
Tomasz Peta, arcy­bi­skup Asta­ny
Atha­na­sius Schne­ider, biskup pomoc­ni­czy Asta­ny
Jan Paweł Len­ga, eme­ry­to­wa­ny arcy­bi­skup Kara­gan­dy
Rene Hen­ry Gra­ci­da, eme­ry­to­wa­ny biskup Cor­pus Chri­sti
Andre­as Laun, eme­ry­to­wa­ny biskup pomoc­ni­czy Sal­zbur­ga
o. Sera­fi­no Lan­zet­ta, teo­log
o. Alfre­do Maria Mor­sel­li, teo­log
o. Curzio Nito­glia, teolog

DZIENNIKARZE, REDAKTORZY, PISARZE:

Dr Aldo Maria Val­li, dzien­ni­karz
Dr Mag­di Cri­stia­no Allam, pisarz
Dr Giu­lio Meot­ti, dzien­ni­karz
Dr Mar­co Tosat­ti, dzien­ni­karz
Clau­dio Mes­so­ra, dyrek­tor Byoblu.com
Dr Robert Moy­ni­han, pisarz, dzien­ni­karz
Jean­ne Smits, dzien­ni­karz
Dr Oli­vier Figu­eras, dzien­ni­karz
Dr Cesa­re Sac­chet­ti, dzien­ni­karz
Prof. Gior­gio Nico­li­ni, dyrek­tor Tele Maria
Micha­el J. Matt, redak­tor The Rem­nant
John-Hen­ry Westen, współ­za­ło­ży­ciel, redak­tor naczel­ny LifeSiteNews.com
Vit­to­ria Allia­ta di Vil­la­fran­ca, dzien­ni­karz i pisarz
Maria Guari­ni, redak­tor
Prof. Fran­ce­sco Lamen­do­la
Antó­nio Car­los de Aze­re­do, redak­tor
José Nar­ci­so Pin­to Soares, dorad­ca redak­cyj­ny
Dr Mas­si­mo Rodol­fi
Ric­car­do Zeno­bi, pisarz
Dani­lo Quin­to, pisarz
Oli­vier Valet­te, pisarz

LEKARZE, IMMUNOLODZY, WIRUSOLODZY, BADACZE:

Dr Ste­fa­no Mon­ta­na­ri, dyrek­tor nauko­wy labo­ra­to­rium nano­dia­gno­sty­ki w Mode­nie
Dr Anto­niet­ta Gat­ti, kie­row­nik badań w labo­ra­to­rium nano­dia­gno­sty­ki w Mode­nie
Prof. Ales­san­dro Meluz­zi, psy­chia­tra
Dr Anna Rita Ian­net­ti, lekarz, PNEI, medy­cy­na bio­in­te­gro­wa­na
Dr Fabri­zio Giu­di­ci, chi­rurg ura­zo­wy
Dr Rosa Maria Roc­ca­for­te, kar­dio­log
Dr Silva­na De Mari, lekarz
Dr Maria Gra­zia Sor­di, psy­cho­log
Dr Rober­to Mar­roc­che­si, die­te­tyk
Dr Mario Sini­si
Dr Anto­nio Marcantonio

PRAWNICY:
Dr Ange­lo Gior­gian­ni, sędzia
João Fre­ire de Andra­de, pra­wo­znaw­ca
praw­nik Fran­ce­sco Fon­ta­na
praw­nik Luigi Valen­zi­se
praw­nik Fabio Can­da­li­no
praw­nik Luca Di Fazio
praw­nik Mas­si­mo Meri­dio
Dr Gian­ni T. Bat­ti­sti, praw­nik
praw­nik Pie­ro Per­ac­chio
praw­nik Paola Bra­gaz­zi
praw­nik Luís Fre­ire de Andra­de
praw­nik Heitor A. Buchaul
praw­nik Maître Oli­vier Bonnet

WYKŁADOWCY, NAUCZYCIELE I AKADEMICY
Hon. Prof. Vit­to­rio Sgar­bi, kry­tyk sztu­ki, ese­ista
Prof. Mat­teo D’Amico
Prof.ssa Mafal­da Miran­da Bar­bo­sa
Prof. Fran­ce­sca Maimo­ne
Prof. Mar­ti­no Mora, filo­zof
Prof. Mas­si­mo Viglio­ne, histo­ryk i ese­ista
Prof. Eli­sa­bet­ta Sala, nauczy­ciel i pisarz
Dr Ing. Ales­san­dro Per­ac­chio
Dr Luca Scan­tam­bur­lo
Prof. Rosa Maria Bel­lar­mi­no
Ste­ven Mosher, prze­wod­ni­czą­cy Popu­la­tion Rese­arch Insti­tu­te
Prof. Eme­te­rio Fer­rés Arro­spi­de, Uni­wer­sy­tet w Coim­brze
Prof. Ibsen Noron­ha
Prof. ing. Ama­deu Teixe­ira Fer­nan­des, Uni­wer­sy­tet w Geo­r­ge­town
Dr José Fili­pe Sepúlve­da da Fon­se­ca
Dr Alfon­so Mar­to­ne, CNR Ita­ly
Dr Luís Fer­rand d’Almeida
Ing. Rober­to Imparato

STOWARZYSZENIA:
Sto­wa­rzy­sze­nie Atman — prze­wod­ni­czą­ca Manu­ela Bac­cin
Sto­wa­rzy­sze­nie Ripren­dia­mo­ci Il Pia­ne­ta — prze­wod­ni­czą­ca Mag­da Pia­cen­ti­ni
Movi­men­to 3V — Vac­ci­ni Voglia­mo Veri­tà — sekre­tarz Luca Teo­do­ri
Sto­wa­rzy­sze­nie Libe­ra Scel­ta — prze­wod­ni­czą­ca Ales­san­dra Boc­chi
Iusti­tia in Veri­ta­te — dyrek­to­rzy
Sto­wa­rzy­sze­nie Una Vox — prze­wod­ni­czą­cy Calo­ge­ro Cam­ma­ra­ta
Comi­ta­to Fami­glia e Vita — prze­wod­ni­czą­cy Fran­co Rebec­chi
Con­fe­de­ra­zio­ne dei Tria­rii
AURET, Auti­smo, Ricer­ca e Tera­pie — prze­wod­ni­czą­cy Rober­to Masta­lia
Sto­wa­rzy­sze­nie Vita al Micro­sco­pio — prze­wod­ni­czą­cy Nino Fer­ri
Texas Right to Life — Jim Gra­ham
Cle­ve­land Right to Life — Mol­ly Smith