Pro­gra­my rzą­du fede­ral­ne­go mają­ce na celu zła­go­dze­nie strat spo­wo­do­wa­nych przez nie­prze­my­śla­ne zamknię­cie kana­dyj­skiej gospo­dar­ki na pra­wie trzy mie­sią­ce sku­pia­ły się na rekom­pen­sa­tach dla osób i firm za utra­tę pra­cy lub zamknięcie.

Jak dotąd nie­wie­le uwa­gi poświę­co­no temu, jak oży­wić gospo­dar­kę w celu trwa­łe­go wzro­stu po COVID-19.

Naj­wy­raź­niej dotych­cza­so­we roz­daw­nic­two będzie nadal dostęp­ne przez wie­le mie­się­cy. Ci, któ­rzy kocha­ją rząd, pro­po­nu­ją znacz­nie wię­cej tej hojności.

reklama

Tym­cza­sem nie musi tak być. Rząd może zro­bić wię­cej, robiąc mniej, uwal­nia­jąc ener­gię gospo­dar­czą sek­to­ra prywatnego.

Oprócz zmo­dy­fi­ko­wa­nia pro­gra­mu CERB ( Cana­dian Emer­gen­cy Relief Bene­fit), tak aby był on stop­nio­wo wyco­fy­wa­ny, gdy odbior­cy będą zatrud­nia­ni, ist­nie­ją inne spo­so­by, aby pra­ca i zatrud­nie­nie znów sta­ły się atrak­cyj­ne dla wszyst­kich stron: pra­cow­ni­ków, pra­co­daw­ców i rządu.

Po pierw­sze, nale­ży pozwo­lić fir­mom na sprze­daż praw do ponie­sio­nych strat przed opo­dat­ko­wa­niem innym, nadal docho­do­wym przed­się­bior­stwom. W ten spo­sób pie­nią­dze tra­fi­ły­by w ręce firm, któ­re ich naj­bar­dziej potrze­bu­ją, i to szyb­ko, bez utra­ty cze­go­kol­wiek przez rząd.

Po dru­gie, zawie­sić na sześć mie­się­cy skład­ki na ubez­pie­cze­nie pra­cy (EI) i rzą­do­wy plan eme­ry­tal­ny dla pra­cow­ni­ków i pra­co­daw­ców. Kosz­to­wa­ło­by to pie­nią­dze, ale spra­wi­ło­by, że zatrud­nie­nie i pra­ca były­by bar­dziej atrak­cyj­ne dla obu stron.

A dzię­ki przy­wró­ce­niu ludzi do pra­cy i umoż­li­wie­niu fir­mom bar­dziej efek­tyw­ne­go dzia­ła­nia przy więk­szej licz­bie pra­cow­ni­ków, przy­nio­sło­by to więk­sze przy­cho­dy i zyski. Dochód ten mógł­by zostać opo­dat­ko­wa­ny póź­niej, bez­po­śred­nio lub pośrednio.

Po trze­cie, zawie­sić GST na sześć mie­się­cy. Zwięk­szy to wydat­ki kon­su­men­tów i przedsiębiorstw.

Po czwar­te, zmniej­szyć podat­ki docho­do­we od osób fizycz­nych i firm. Rząd Alber­ty zro­bił dobry począ­tek, ale aby doko­nać rady­kal­nej zmia­ny, nale­ży doko­nać więk­szej redukcji.

Po pią­te, rady­kal­nie zre­for­mo­wać poda­tek docho­do­wy od kor­po­ra­cji. Niech będzie to pła­skie 10% docho­du ope­ra­cyj­ne­go (zysk przed odset­ka­mi i podat­ka­mi) lub 10% wol­ne­go prze­pły­wu środ­ków pieniężnych.

Zwięk­szy to inwe­sty­cje kapi­ta­ło­we, co pocią­gnie za sobą inne wydat­ki biz­ne­so­we na wszyst­kie rze­czy, któ­rych wyma­ga nowy sprzęt: insta­la­cję; pod­łą­cze­nie i inte­gra­cja z lub z innym sprzę­tem lub obiek­ta­mi; inne dosta­wy, instru­men­ty i wypo­sa­że­nie uzu­peł­nia­ją­ce nowy sprzęt; zatrud­nia­nie i szko­le­nie nowych pra­cow­ni­ków do pra­cy przy nowym sprzę­cie; obsłu­ga i kon­ser­wa­cja nowe­go sprzę­tu; programowanie,etc

Po szó­ste, uspraw­nić i upro­ścić wszyst­kie ana­li­zy śro­do­wi­sko­we oraz stan­dar­dy i wyma­ga­nia kon­sul­ta­cji, któ­re są obo­wiąz­ko­we dla dużych pro­jek­tów prze­my­sło­wych, infra­struk­tu­ral­nych i wydo­byw­czych.

Po siód­me, wyja­śnić i roz­wią­zać wszyst­kie zale­głe rosz­cze­nia tery­to­rial­ne Pierw­szych Naro­dów, w tym wszel­kie zale­głe rosz­cze­nia wyni­ka­ją­ce z nad­użyć i zanie­dbań ze stro­ny insty­tu­cji rzą­do­wych w cią­gu minio­nych stuleci.

Po ósme, usu­nąć wszel­kie barie­ry w pro­duk­cji, trans­por­cie, sprze­da­ży, zuży­ciu, skra­pla­niu i eks­por­cie gazu ziem­ne­go. Jest czy­sty i jest go dużo — może wypie­rać brud­niej­szy węgiel i ropę.

Tyle na począ­tek. Nie­któ­re z tych pomy­słów mogą się nie spraw­dzić, ale war­to je prze­dys­ku­to­wać. Z pew­no­ścią są tań­sze i znacz­nie bar­dziej pro­duk­tyw­ne — i osta­tecz­nie bar­dziej opła­cal­ne — niż pła­ce­nie ludziom i fir­mom za nic.

Ian Mad­sen jest star­szym ana­li­ty­kiem poli­tycz­nym w Fron­tier Cen­ter for Public Policy.

© Troy Media