Konferencja w Knesecie dotycząca przyszłości Strefy Gazy w tym przesiedleń/emigracji odbyła się 13 stycznia 2026 r. Nosiła tytuł mniej więcej „Gaza: The Day After – The Right’s Political Plan” lub po hebrajsku „Gaza: Yom HaMachar – HaTochnit HaPolitit shel HaYamin”.
Organizatorzy:
– Posłanka Simcha Rothman (Religious Zionism, przewodniczący Komisji Konstytucyjnej, Prawa i Sprawiedliwości Knesetu)
– Ruch / organizacja Tkuma (Berale Crombie jako jeden z kluczowych liderów)
W wydarzeniu trwającym pół dnia uczestniczyło kilkuset aktywistów obozu narodowego („maḥane ha-leumi”).
a także
– Ministrowie i posłowie z obozu prawicowego/narodowego
– Weterani IDF
– Mieszkańcy społeczności przygranicznych z Gazą
– Rodziny poległych żołnierzy
– Rodziny porwanych zakładników
– Kilku zwolnionych zakładników
Główne tezy i postulaty:
– Izrael musi przejść od „zarządzania konfliktem” do decydującego zwycięstwa i trwałego bezpieczeństwa
– Wizja „dnia po” obejmuje:
• Zachowanie trwałej kontroli bezpieczeństwa Izraela nad Gazą
• Demilitaryzację Strefy
• Zapobieganie odrodzeniu się terroryzmu
• Zachęcanie do emigracji („encouraging emigration” / „hagira meratson”) mieszkańców Gazy
• Stałe osadnictwo żydowskie w Gazie („Israel’s presence in Gaza must be permanent”)
– Wielokrotnie podkreślano, że Gaza jest dziedzictwem przodków („nahalat avoteinu”) i że nie należy wstydzić się mesjańskich poglądów w tej sprawie
– Hasło przewodnie: potrzeba jasnej „mapy drogowej politycznej”, która przełoży sukcesy militarne na trwałe bezpieczeństwo
Najważniejsze wypowiedzi:
– Simcha Rothman: „Tylko z jasną wizją dla Gazy pokonamy wrogów i osiągniemy absolutne zwycięstwo”
– Inni mówcy: „Gaza musi być na zawsze częścią Izraela”, „osadnictwo przynosi bezpieczeństwo”
Konferencja była typowym wydarzeniem prawicowo-religijno-syjonistycznego obozu, które próbuje narzucić agendę rządu i opinii publicznej w kierunku aneksji / ponownego osadnictwa części lub całości Gazy + „dobrowolnej” emigracji jak największej liczby Palestyńczyków.
