24 LUTEGO 1953: Mord na Augu­ście Fil­dor­fie „Nilu”

We wto­rek 24 lute­go 1953 r., oko­ło godzi­ny 15.10, sowiec­ki kat w pol­skim mun­du­rze zamor­do­wał w wię­zie­niu moko­tow­skim gen. bryg. Augu­sta Emi­la Fiel­dor­fa „Nila” – zastęp­cę komen­dan­ta głów­ne­go AK. Wyrok wyda­no w imie­niu Rze­czy­po­spo­li­tej Pol­skiej, choć ten „sąd”, zło­żo­ny z sowiec­kich funk­cjo­na­riu­szy naro­do­wo­ści żydow­skiej, powi­nien wyro­ko­wać w imie­niu czer­wo­nej zara­zy — Krem­la.  Nie pozwo­lo­no Gene­ra­ło­wi umrzeć śmier­cią żoł­nie­rza, przez roz­strze­la­nie.  Zało­żo­no mu powróz na szy­ję.  Bol­sze­wic­ka żulia chcia­ła go w ten spo­sób upo­ko­rzyć, a zrów­na­ła, wbrew swej woli, z Romu­al­dem Trau­gut­tem i pię­cio­ma człon­ka­mi Rzą­du Naro­do­we­go Powsta­nia Stycz­nio­we­go, któ­rych na roz­kaz cara Miko­ła­ja, stra­co­no przez powie­sze­nie na sto­kach Cyta­de­li War­szaw­skiej 6 sierp­nia 1864 r.

August Emil Fiel­dorf, 6 sierp­nia 1914r. wyma­sze­ro­wał z Ole­an­drów w Kra­ko­wie do Kiel­ce w stwo­rzo­nej przez Komen­dan­ta Józe­fa Pił­sud­skie­go PIERWSZEJ KOMPANI KADROWEJ, był ofi­ce­rem Legio­nów Pol­skich, i prze­szedł całą kam­pa­nię woj­ny pol­sko – bol­sze­wic­kiej 1919 – 1921 roku. Pozo­sta­je w woj­sku. W woj­nie obron­nej 1939 r. dowód­ca 51 puł­ku pie­cho­ty.  Od 1940 r. w Komen­dzie Głów­nej ZWZ-AK.  Nie­po­wta­rzal­nym pseu­do­ni­mem „Nil” (1940) nawią­zał do słów ze słyn­nej ody Hora­ce­go:  Nil despe­ran­dum — Nie roz­pa­czaj­cie!  Od 1942 r. w Komen­dzie Głów­nej AK , szef Kedy­wu, orga­ni­za­tor zama­chu na Fran­za Kut­sche­rę i innych akcji. Sto­so­wał się do roz­ka­zów Naczel­ne­go Wodza gen. Kazi­mie­rza Sosn­kow­skie­go, któ­ry był prze­ciw­ny Akcji „Burza” i Powsta­nia War­szaw­skie­go. Gene­rał August E. Fiel­dorf rozu­miał bez­sens tych akcji, uwa­żał to za samo zagła­dę, któ­ra nie przy­no­si­ła ani na polu dyplo­ma­tycz­nym na zacho­dzie, ani w kra­ju żad­nych korzy­ści dla Polski.

Wyzna­czo­ny na komen­dan­ta orga­ni­za­cji NIE (pod­le­głość) – pierw­szej poakow­skiej kon­spi­ra­cji nie­pod­le­gło­ścio­wej, któ­ra mia­ła się prze­ciw­sta­wić sowie­ty­za­cji Pol­ski.  Aresz­to­wa­ny przez NKWD, nie­roz­po­zna­ny, przeżył.

Mimo fał­szy­wej i złud­nej amne­stii ogło­szo­nej przez komu­ni­stów, dobro­wol­nie ujaw­nie­nia się, aresz­to­wa­ny przez UB w 1950 r., Odmó­wił jakiej­kol­wiek współ­pra­cy z czer­wo­ny­mi. Prze­szedł strasz­ne tor­tu­ry w cza­sie śledztwa.

16 kwiet­nia 1952 r. Sąd Woje­wódz­ki w War­sza­wie ska­zał pana gene­ra­ła na śmierć.  20 paź­dzier­ni­ka 1952 r. Sąd Naj­wyż­szy pod­trzy­mał poli­tycz­ny „wyrok”.  Zosta­wił żonę Jani­nę z domu Koby­liń­ską i dwie cór­ki Marię i Kry­sty­nę. Żaden z uczest­ni­ków zbrod­ni sądo­wej nie poniósł kary, choć kil­ko­ro z nich żyło jesz­cze dłu­go po 1990 r.! Oto jaką zaser­wo­wa­ła  nam żydo — komu­na III Rzecz­po­spo­li­tą Pol­ską przy „okrą­głym sto­le”, total­ną bez­kar­ność czer­wo­nych bandytów.

30 lip­ca 2006 r. Pre­zy­dent RP Lech Kaczyń­ski odzna­czył pośmiert­nie „Nila” Orde­rem Orła Bia­łe­go.  W dal­szym cią­gu, trwa­ją poszu­ki­wa­nia, w celu iden­ty­fi­ka­cji  śmier­tel­nych szcząt­ków pana gene­ra­ła, by go pocho­wać z naj­wyż­szy­mi honorami.

 

Orde­ry i Odznaczenia

-Order Orła Bia­łe­go ( pośmiert­nie 27 lipiec 2006 r.)

-Krzyż Zło­ty Orde­ru Wojen­ne­go Vir­tu­ti Mili­ta­ri ( 28 wrze­śnia 1944 r. )

-Krzyż Srebr­ny Orde­ru Wojen­ne­go Vir­tu­ti Mili­ta­ri ( 4 sty­czeń 1923 r. )

-Krzyż Nie­pod­le­gło­ści ( 9 sty­czeń 1932 r. )

-Krzyż Kawa­ler­ski Orde­ru Odro­dze­nia Pol­ski ( 11 listo­pa­da 1937 r. )

-Krzyż Walecz­nych – czterokrotnie

-Zło­ty Krzyż Zasłu­gi ( 24 maja 1929 r. )

-Krzyż Zasłu­gi Wojsk Litwy Środkowej

-Medal Pamiąt­ko­wy za Woj­nę 1919 – 1921 r. ( 1928 r.)

-Medal Dzie­się­cio­le­cia Odzy­ska­nia Nie­pod­le­gło­ści ( 1928 r. )

-Medal Woj­ska ( czterokrotnie )

-Odzna­ka za Wier­ną Służbę

-Medal 10 Rocz­ni­cy Woj­ny Nie­pod­le­gło­ścio­wej ( Łotwa 1929 r. )

        Sto­wa­rzy­sze­nie Józe­fa Piłsudskiego

       „Orzeł Strze­lec­ki” w Kanadzie

    Komen­dant Grze­gorz Waśniewski