W nocy z pooniedziałku na wtorek 13 stycznia zmarł w Toronto Jesse Philip Flis (ur. 15 listopada 1933 r.) w latach 1979–1984 oraz 1988–1997poseł do Izby Gmin Kanady jako członek Liberalnej Partii Kanady z okręgu wyborczego Parkdale–High Park w zachodniej części Toronto. Jego praca polityczna przypadła na czas Solidarności w Polsce i Jesse Flis popierał w Izbie Gmin wolnościowe aspiracje Polaków oraz polskich imigrantów, którzy w okresie stanu wojennego później przyjechali w kanady.
W 2012 roku (a potem ponownie ok. 2018) otrzymał od prezydenta Polski Order Odrodzenia Polski (Polonia Restituta) – jeden z najwyższych orderów cywilnych – za zasługi dla Polonii i pomoc w kwestiach imigracyjnych po upadku komunizmu.
Jesse Flis urodził się w Fosston w Saskatchewan . Uzyskał tytuł licencjata na Uniwersytecie w Toronto oraz tytuł magistra edukacji w Ontario Institute for Studies in Education . Pracował jako pedagog i dyrektor szkoły, a w latach 1956–1979 był członkiem Rady Edukacji w Toronto. Flis był również jednym z założycieli i dyrektorów Operation Go Home (oddział w Toronto) i laureatem Złotej Nagrody Kongresu Polonii Kanadyjskiej .
Po raz pierwszy został wybrany do Izby Gmin w wyborach w 1979 roku , pokonując kandydata Partii Postępowo-Konserwatywnej Jurija Szymkę siedemdziesięcioma czterema głosami w okręgu Parkdale-High Park w Toronto . Konserwatyści pod wodzą Joe Clarka zdobyli mniejszościowy rząd w tych wyborach, a Flis zasiadał w parlamencie jako członek oficjalnej opozycji .
W latach 1984-1988 pełnił funkcję koordynatora ds. edukacji specjalnej w szkołach średnich w Toronto, a w wyborach w 1988 roku pokonał Witera 3196 głosami i ponownie zasiadł w parlamencie. W 1990 roku poparł kandydaturę Paula Martina na lidera Partii Liberalnej
Liberałowie powrócili do władzy w wyborach w 1993 roku po dziewięciu latach w opozycji, a Flis został ponownie wybrany miażdżącą przewagą w okręgu Parkdale-High Park. Po zwycięstwie powiedział: „Niczego bardziej nie pragnę niż być w gabinecie, gdzie można nie tylko podejmować decyzje, ale i je wdrażać” Nie został jednak powołany do gabinetu, lecz pełnił funkcję sekretarza parlamentarnego Ministra Spraw Zagranicznych w latach 1993-1995 oraz Ministra Spraw Zagranicznych w latach 1995-1996. Nie ubiegał się o reelekcję w 1997 roku.
