Sobotnia demonstracja irańskich dysydentów odbyła się 28 lutego 2026 r. w Richmond Hill (w regionie Greater Toronto Area / GTA, często opisywana jako wydarzenie w Toronto). Była to pokojowa manifestacja i marsz w ramach szerszych protestów diaspory irańskiej w 2026 r., zorganizowana m.in. przez grupę Cyrus the Great. Uczestnicy wyrażali radość i nadzieję po nocnych atakach USA i Izraela na cele w Iranie, domagali się zmiany reżimu, końca represji, sekularnego i demokratycznego Iranu oraz często wspierali Rezę Pahlaviego (syna obalonego szacha) jako lidera tranzycji. Używano flagi przedrewolucyjnej („Lew i Słońce” – czerwono-biało-zielonej z lwem i słońcem), a nie obecnej flagi Islamskiej Republiki. Hasła i transparenty podkreślały „wolność Iranu”, „koniec dyktatury” i solidarność z protestami w samym Iranie.
York Regional Police oszacowała liczbę uczestników na 40–45 tysięcy osób. Media mówią o „dziesiątkach tysięcy” (tens of thousands). Dla porównania: 14 lutego 2026 r. w Toronto (North York) było szacunkowo 350 tys. osób na podobnej, jeszcze większej demonstracji. Dzisiejsza była mniejsza, ale nadal jedną z największych w Kanadzie tego dnia.
Wśród diaspory irańskiej w Kanadzie są zarówno monarchiści, jak i zwolennicy republiki demokratycznej, przedstawiciele mniejszości religijnych (np. bahaici), dawni działacze opozycji, artyści, intelektualiści i zwykli obywatele, którzy uciekli przed represjami. Demonstracje są pokojowe, dobrze zorganizowane i cieszą się wsparciem części kanadyjskiej opinii publicznej.

Diaspora irańska w Kanadzie to wielopokoleniowa społeczność, jedna z największych irańskich diaspor na świecie (w GTA mieszka obecnie ponad 100 tys. osób irańskiego pochodzenia). Główne fale imigracji:Przed 1979 r. – bardzo nieliczni (studenci, biznesmeni). Po rewolucji islamskiej 1979 r. – największa fala: tysiące przeciwników nowego reżimu, urzędników i wojskowych z czasów szacha, osób prześladowanych politycznie lub religijnie. Do połowy lat 90. liczba Irańczyków w Kanadzie wzrosła do ok. 60 tys. Lata 80.–90. – kolejne kilka tysięcy rocznie (wojna iracko-irańska, represje). 2009, 2022 i później – nowsze fale po protestach „Zielonego Ruchu” i „Kobieta, Życie, Wolność” (Mahsa Amini). Ogółem od 2011 r. tylko do 2021 r. przybyło do Kanady  ponad 70 tys. Irańczyków

Toronto (szczególnie North York i Richmond Hill) stało się centrum diaspory – są tu irańskie sklepy, restauracje, meczety i organizacje. Wielu uczestników dzisiejszej demonstracji mieszka w Kanadzie od 30–40 lat lub urodziło się tu, ale jest też spora grupa nowszych imigrantów i uchodźców. Podsumowując: to bardzo aktywna, zintegrowana społeczność, która regularnie wychodzi na ulice, gdy w Iranie dzieje się coś ważnego.

PONIŻEJ KONTYNUACJA TEKSTU