Izba Gmin przyjęła we wtorek, 17 listopada, w drugim czytaniu rządowy projekt C-41, nazwany Medical Assistance in Dying Safeguards Act (ustawa o zabezpieczeniach w MAID, czyli „medycznej pomocy w umieraniu”). Wynik to 225 głosów za i 89 przeciw przy 14 posłach w tzw. parach. Projekt trafia teraz do Stałej Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka. Ustawa pozwoliłaby osobom ze zdiagnozowaną chorobą prowadzącą do utraty świadomości, np. alzheimerem, zawczasu zażądać eutanazji, którą lekarz przeprowadzi już po tym, jak chory nie będzie w stanie wyrazić zgody.
Za projektem głosowali wszyscy obecni liberałowie (164), 19 posłów Bloku Québécois, czterech z NDP, jedna posłanka Zielonych oraz 37 konserwatystów. Wszystkie 89 głosów przeciw padło z ław Partii Konserwatywnej, w tym głos jej lidera Pierre’a Poilievre’a
Dzień wcześniej rząd ograniczył debatę. 16 listopada Izba przyjęła stosunkiem 163 do 149 wniosek ministra sprawiedliwości Seana Frasera o tzw. time allocation, ograniczający drugie czytanie do jeszcze jednego dnia. Wcześniej projekt debatowano tylko 30 października i 4 listopada. Rząd wniósł go do Izby 27 października
Ponieważ ustawa musi przejść przez obie izby przed tym terminem, rząd tłumaczy pośpiech kalendarzem.
Druga część, budząca największe kontrowersje, to **„wcześniejsze wnioski” (advance requests)**. Projekt przewiduje m.in.:
– Wniosek może złożyć dorosły, który jest jeszcze w pełni władz umysłowych, po diagnozie poważnej i nieuleczalnej choroby, która z dużym prawdopodobieństwem odbierze mu zdolność decydowania.
– We wniosku chory opisuje „obserwowalne objawy kliniczne”, przy których chciałby umrzeć.
– W chwili eutanazji pacjent musi już nieodwracalnie utracić zdolność do wyrażenia zgody, regularnie wykazywać opisane objawy, być w zaawansowanym stadium nieodwracalnego upadku sprawności i doświadczać trwałego, nieznośnego cierpienia fizycznego lub psychicznego.
– Dwóch niezależnych lekarzy lub pielęgniarek praktykujących (nurse practitioners) musi potwierdzić spełnienie kryteriów.
– Eutanazji nie wolno przeprowadzić, jeśli pacjent „słowami, dźwiękami lub gestami” okazuje odmowę albo opór. W razie wątpliwości trzeba odczekać co najmniej 30 dni, a wyraźna odmowa unieważnia wniosek. Odruchy, np. reakcja na wkłucie igły, nie liczą się jako opór.
– Choroba psychiczna nie może być podstawą wcześniejszego wniosku.
Ustawa federalna jedynie znosi zakaz w Kodeksie karnym. Czy wcześniejsze wnioski będą realizowane, zdecydują prowincje, które muszą uchwalić własne przepisy o ich składaniu, przechowywaniu i odwoływaniu.
Konserwatyści popierają wykluczenie chorób psychicznych, ale domagają się rozdzielenia projektu, tak by tę część przyjąć szybko, a wcześniejsze wnioski zbadać dokładniej. Poilievre zaapelował do rządu, by powstrzymał rozszerzenie MAID na choroby psychiczne i „zapobiegł niebezpiecznym nowym eksperymentom, które mogą odebrać życie osobom bezbronnym, które nie chcą umierać” Rząd na to nie przystał. Obie kwestie są w jednym projekcie, więc kto chce zablokować eutanazję z powodu choroby psychicznej przed marcowym terminem, musi jednocześnie poprzeć wcześniejsze wnioski. To tłumaczy, dlaczego część konserwatystów głosowała „za” na tym etapie.
Poseł Jamil Jivani skomentował wynik krótko: rząd „przeforsował C-41, by poddawać eutanazji ludzi z demencją” Poseł Todd Doherty opowiedział w Izbie o swojej matce chorej na ostrą białaczkę, która najpierw chciała eutanazji, a potem zmieniła zdanie. Garnett Genuis przytoczył ten przykład jako dowód, że ludzie zmieniają decyzje. Według „Western Standard” panel ekspertów Rady Kanadyjskich Akademii (Council of Canadian Academies) już w 2018 roku ostrzegał, że wcześniejsze wnioski niosą ryzyko, że ktoś „otrzyma zostanie zabity wbrew swojej woli”.






























































