Michalkiewicz: Obywatel Tusk ma szczęście

Co za zbieg okoliczności! Kiedy zainteresowanie „adwokackim” zamachem stanu w Trybunale Konstytucyjnym zaczynało słabnąć, kiedy pan prezydent Nawrocki zapowiedział wzięcie udziału w Marszu Niepodległości, kiedy na zaproszenie obywatela Tuska Donalda, by spotkał się nim „w cztery oczy”, pan prezydent  wyjaśnił, że owszem – ale dopiero wtedy, gdy sprzed Trybunału Konstytucyjnego znikną policyjne kordony, a legalni sędziowie, z panem prezesem Święczkowskim na czele, wejdą do gmachu Trybunału – więc kiedy wydarzenia zaczęły potwierdzać obawy, że Polska będzie miała dwa zwalczające się Trybunały Konstytucyjne, a przewagę będzie miał ten, którego będzie słuchać policja – na krakowski Rynek wjechał samochodem 24-letni zamachowiec i zaczął na oślep strzelać z automatycznego karabinu do przechodniów i gdzie popadnie. W ten sposób udało mu się zastrzelić 6 osób, a kilkanaście ranić, aż wreszcie policja go „unicestwiła” – jak z upodobaniem powtarzała pani Monika Kapinos w „Wydarzeniach” w Polsacie.

Oczywiście przesadzała, bo sprawca, którym okazał się mieszkaniec Ostrowca Świętokrzyskiego, nie został od razu „unicestwiony”, a tylko – ciężko raniony przez policjanta, który też został ranny – co można było widzieć na nagraniu zrobionym przez przypadkowego przechodnia.

Oczywiście wszczęte zostało natychmiast „energiczne śledztwo”, a do Krakowa zjechali dygnitarze z obywatelem Tuskiem, ministrem Kierwińskim i wicepremierem Kosiniakiem-Kamyszem – bo pierwsze fałszywe pogłoski głosiły, że sprawcą jest „żołnierz”. Wkrótce się wyjaśniło, że to nie żołnierz, a tylko ubrany w strój jakby wojskowy – ale stuprocentowy cywil,

Minister Kierwiński, podobno jeszcze zanim przybył do Krakowa poinformował, że sprawca „był zafascynowany” ideologiami „skrajnie  prawicowymi”. Skąd mógł wiedzieć takie rzeczy, zwłaszcza, że policja nie mogła przesłuchać zamachowca z powodu jego „krytycznego” stanu – tajemnica to wielka.

Zresztą wkrótce zaowocowała fałszywymi pogłoskami o bliskiej znajomości pana ministra Kierwińskiego z zamachowcem, a w sieci nawet pojawiły się wytworzone przez sztuczną inteligencję ilustrujące tę zażyłość fotografie. Ale co jeden człowiek pragnie zakryć, to drugi odkryje, toteż jacyś pedantowie ustalili, że zamachowiec, owszem, miał rozległe zainteresowania, że interesował się  „okultyzmem” i żydowską Kabałą”, a w dodatku malował sobie paznokcie – dlaczegoś na czarno.

Te zainteresowania wskazywałyby raczej na skrajną lewicę – ale myślę, że nieporozumienie mogło wyniknąć stąd, iż pan minister Kierwiński – zgodnie z wytycznymi Judenratu – uważa iż wybitny przywódca socjalistyczny Adolf Hitler, był przedstawicielem „prawicy” i to w dodatku „skrajnej”.

Zresztą sprawa ideologicznych sympatii zamachowca wydaje się rozwojowa i uzależniona od tak zwanego „społecznego zapotrzebowania” tym bardziej, że okazało się, iż w mieszkaniu w Ostrowcu Świętokrzyskim znaleziono trzy ciała; dwa należały do rodziców zamachowca, a trzecie – do jego siostry, studentki ASP w Krakowie.

Wprawdzie obywatel Tusk wiedział o tym już wcześniej, podobno dzięki dronowi, który spenetrował prawdę przez okna – ale w sieci pojawiły się nagrania dźwiękowe, jak antyterroryści wkraczając do tego mieszkania, wzywają kogoś by podniósł ręce do góry i w ogóle – je pokazał. Jestem jednak pewien, że energiczne śledztwo wszystkie te nieporozumienia wyjaśni zgodnie ze społecznym zamówieniem tym bardziej, że zamachowiec zmarł nad ranem 9 listopada.

Dla energicznego śledztwa jest to okoliczność z jednej strony niekorzystna, bo zamachowca nie można już przesłuchać – ale z drugiej strony – szalenie korzystna, bo nieboszczyk niczego już nie powie, więc można mu włożyć w usta wszystko co tylko będzie trzeba, a on nie będzie protestował, ani niczego rewokował przed niezawisłym sądem.

Więc z powodu tragedii pan prezydent Nawrocki zarządził żałobę narodową – ale żałoba – żałobą – jednak trzeba sobie szczerze i otwarcie powiedzieć, że dla obywatela Tuska i jego vaginetu, ta krakowska strzelanina to prawdziwy dar Niebios.

Oto sprawa zamachu na Trybunał Konstytucyjny od razu zeszła na drugi plan, między innymi z tej przyczyny, że wyjaśniło się, iż pan prezydent chyba nie dysponuje żadnymi narzędziami, by ten zamach zdławić, więc będzie się on rozwijał według nadanej mu przez organizatorów dynamiki, aż do wysadzenia pana prezydenta w powietrze i zaaplikowania kuracji przeczyszczającej na politycznej scenie, poprzez delegalizację przed przyszłorocznymi wyborami „niepotrzebnych” partii politycznych. O ile przedtem zagranica reagowała na zamach pochwalnie, albo krytycznie, to teraz wszyscy Polsce współczują i łączą się z nią w bólu – a o „adwokackim” zamachu stanu nikt już się nawet nie zająknie.

Dlaczego Niebo  darzy obywatela Tuska Donalda takimi względami – tajemnica to wielka, chyba, żeby przyjąć za dobrą monetę to, co mówiła pewna dama w czasach napoleońskich – że „Pan Bóg jest po stronie silniejszych batalionów”. A silniejszymi batalionami dysponuje obecnie obywatel Tusk Donald, podczas gdy przeciwna strona nie ma do swojej dyspozycji ani jednego batalionu i może tylko miotać w stronę silniejszych batalionów bezsilne złorzeczenia.

Tymczasem „silniejsze bataliony” kują żelazo póki gorące i słyszymy, że policja w Krakowie „wyłapuje potencjalnych naśladowców” zamachowca. Ciekawe, o kogo konkretnie chodzi i ilu takich „potencjalnych naśladowców” znajdzie się w aresztach wydobywczych.

Z drugiej strony nietrudno się  domyślić, że społeczne zapotrzebowanie  wymaga, by wśród „potencjalnych naśladowców” znalazło się jak najwięcej sympatyków Konfederacji Korony Polskiej, a może nawet i sam Grzegorz Braun, a także jak najwięcej sympatyków oraz członków Konfederacji Sławomira Mentzena, która przez stare kiejkuty i niemiecką BND też jest uważana za wypadek przy pracy, który trzeba jakoś zneutralizować. A jeśli nie teraz – to kiedy – i jeśli nie my – to kto? – retorycznie pytał Michał Gorbaczow.

Podczas gdy w naszym nieszczęśliwym kraju  trwa żałoba i wyłapywanie „potencjalnych naśladowców” w ramach energicznego śledztwa po scenach myśliwskich z Krakowa, w Abu Dhabi trwają przygotowania do trójstronnego spotkania amerykańsko- rosyjsko-ukraińskiego na temat jakiegoś zakończenia wojny na Ukrainie.

Prezydent Trump zapowiada „piękne porozumienie” – ale nie wiadomo, co na ten temat sądzi prezydent Putin, no a przede wszystkim – czy USA wypłacą Ukrainie zaległe 16 mld dolarów – bez których trudno liczyć, by tamtejsi oligarchowie zachowali animusz wojenny na dłuższą metę.

                                                                     Stanisław Michalkiewicz