Auto­ma­tycz­ny podział mająt­ku doty­czy tyl­ko par koń­czą­cych for­mal­ne związ­ki mał­żeń­skie. Przy roz­sta­niu dzie­lą one mają­tek na pół, w zasa­dzie bez­a­pe­la­cyj­nie, chy­ba że spi­sa­ły umo­wę wyklu­cza­ją­cą podział majątku.

        Mają­tek part­ne­rów koń­czą­cych związ­ki nie­for­mal­ne nie pod­le­ga auto­ma­tycz­ne­mu podzia­ło­wi, chy­ba że spi­sa­na zosta­ła umo­wa  dają­ca part­ne­rom pra­wa do podzia­łu mająt­ku.  Wyrów­na­nie skła­dek CPP (CPP cre­dit split­ting) za okres trwa­nia małżeństwa/związku jest wyjąt­kiem od tej regu­ły.  Skład­ki CPP pod­le­ga­ją  wyrów­na­niu „auto­ma­tycz­nie”, gdy jeden z ex-part­ne­rów wystą­pi  o podział

Ogól­nie o CPP

        Wszy­scy miesz­kań­cy Kana­dy, któ­rzy mają dochód i roz­li­cza­ją się z podat­ków, pła­cą co roku skład­ki na Cana­da Pen­sion Plan. Wyso­kość tych skła­dek zale­ży od wyso­ko­ści dochodów.

        W 2019 r. skład­ki CPP pła­ci­ło się od docho­du do $57,400. W roku 2018 mak­sy­mal­ny pułap docho­dów, od któ­re­go pła­ci­ło się skład­ki CPP  wyno­sił $55,900.  W 2020 r. mak­sy­mal­ny pułap docho­du będzie $58,700. Puła­py docho­du, od któ­re­go pła­ci się  skład­ki CPP zmie­nia­ją się co roku. W 1966 r. mak­sy­mal­ny dochód, od któ­re­go pła­ci­ło się skład­ki CPP wyno­sił  $5,000,  w 1976 wyno­sił $8,300, w 1999 wyno­sił $37,400, a w 2009 roku, $46,300.

        Zmie­nia się row­nież pro­cent docho­du pła­co­ny jako skład­ka CPP.  W 2019 r. skład­ka eme­ry­tal­na pła­co­na przez pra­cow­ni­ka wyno­si­ła 5.1% docho­du.  W 2000 roku wyno­si­ła ona  3.9%, w roku 1999 3.5%,  a w roku 1970 tyl­ko 1.8%.  Oso­by zatrud­nio­ne pła­cą poło­wę skła­dek „ze swo­jej kie­sze­ni”, a dru­gą poło­wę pła­ci pra­co­daw­ca.  Oso­by samo­za­trud­nio­ne pła­cą całą skład­kę ze swo­jej kieszeni.

        Oso­by mają­ce rocz­ny dochód poni­żej mak­sy­mal­ne­go puła­pu, pła­cą skład­ki CPP w zależ­no­ści od docho­du. Oso­by, któ­re osią­gnę­ły mak­sy­mal­ny pułap docho­du na dany rok, pła­cą mak­sy­mal­ną rocz­ną staw­kę. Na przy­klad,  na rok 2019, mak­sy­mal­na skład­ka rocz­na pła­co­na dla oso­by zatrud­nio­nej przez pra­co­daw­cę wyno­si­ła $2,748,90, pra­cow­nik pła­cił dru­gie $2,748,90.  Oso­by samo­za­trud­nio­ne pła­cą obie skład­ki, czy­li $5497,80.

        Popa­trz­my na stro­nę prak­tycz­ną na przy­kła­dzie osób pła­cą­cych skład­ki eme­ry­tal­ne w 2019 r.  Wyobraź­my sobie pięć osób z nastę­pu­ją­cy­mi dochodami:

Ali­cja – rocz­ny dochód:  $25,000

Jan – rocz­ny dochód:  $36,000

Maria – rocz­ny dochód:  $45,000

Adam  – rocz­ny dochód:  $57,400

Doro­ta – rocz­ny dochód:  $92,000

Joan­na – rocz­ny dochód:  $158,000

        Bez wzglę­du na wyso­kość docho­du, od $3,500 rocz­nie nie pła­ci się skład­ki emerytalnej.

        Tak więc rocz­na skład­ka CPP Ali­cji będzie nali­czo­na od docho­du $21,500 i wynie­sie $2,193, z cze­go poło­wę, czy­li $1,096 pła­ci pra­co­daw­ca, a dru­gą poło­wę pła­ci Ali­cja ze swo­jej pen­sji. Jeże­li Ali­cja nie ma pra­co­daw­cy, to sama pła­ci $2,193.

        Rocz­na skład­ka eme­ry­tal­ne Jana wynie­sie $3,315.

        Rocz­na skład­ka eme­ry­tal­na Marii wynio­sie $4,233.

        Rocz­na skład­ka eme­ry­tal­na Ada­ma wynie­sie $5,497.80.  Jest to mak­sy­mal­na skład­ka jaką moż­na zapła­cić w 2019 r.

        Skład­ki eme­ry­tal­ne Doro­ty i Joan­ny wynio­są tyle samo, co skład­ka eme­ry­tal­na Ada­ma. Wpraw­dzie Doro­ta i  Joan­na zaro­bi­ły znacz­nie wię­cej, ale od docho­du powy­żej $57,400 nie pła­ci się skła­dek emerytalnych.

Wyrów­na­nie skła­dek CPP na sku­tek sepa­ra­cji lub rozwodu

        Skład­ki wpła­co­ne na CPP w cza­sie trwa­nia mał­żeń­stwa lub związ­ku nie­for­mal­ne­go, są for­mą wła­sno­ści pod­le­ga­ją­cą podzia­ło­wi.  Podział ich jest wyjąt­kiem od gene­ral­nej zasa­dy, że mają­tek par żyją­cych w nie­for­mal­nym związ­ku nie pod­le­ga auto­ma­tycz­ne­mu podzia­ło­wi. Skład­ki CPP, w prze­ci­wień­stwie do każ­dej innej for­my wła­sno­ści, pod­le­ga­ją auto­ma­tycz­ne­mu podzia­ło­wi przy roz­pa­dzie mał­żeń­stwa lub związ­ku nieformalnego.

        Dla przy­kla­du, wyobraź­my sobie teraz, że Ali­cja i Adam byli parą mał­żeń­ską albo nie­for­mal­ną, i że przez więk­szość związ­ku Adam zara­biał znacz­nie wię­cej niż Ali­cja. Po sepa­ra­cji Ali­cja ma pra­wo wystą­pić o podział skła­dek eme­ry­tal­nych CPP (zwa­nych tak­że „kre­dy­ta­mi CPP” lub „CPP cre­dits”). O podział skła­dek eme­ry­tal­nych może wystą­pić rów­nież Adam, acz­kol­wiek dla nie­go podział skła­dek eme­ry­tal­nych nie jest korzyst­ny, nato­miast dla Ali­cji jest zde­cy­do­wa­nie korzyst­ny. Skład­ki czy­li kre­dy­ty CPP zosta­ną wyrów­na­ne za cały okres trwa­nia związ­ku. Trzy­ma­jąc się przy­kła­du roku 2019:  rocz­na skład­ka Ada­ma, czy­li $5,497. 80 zosta­nie wyrów­na­na ze skład­ką Ali­cji, któ­ra wyno­si­ła $2,193 $. Po wyrów­na­niu oby­dwo­je będą mie­li na swo­im kon­cie skład­ki wyso­ko­ści $3,845.40 za rok 2019.

        Oczy­wi­ście wyrów­na­nie skła­dek, czy­li podział kre­dy­tów CPP (CPP cre­dit split­ting) nie zawsze zaowo­cu­je zauwa­żal­ną róż­ni­cą w ilo­ści kredytów/składek na kon­cie obu lub jed­na­go z part­ne­row.  Róż­ni­ca bedzię nie­du­ża, jeże­li obie stro­ny w związ­ku mia­ły przez więk­szość życia bar­dzo zbli­żo­ny dochód lub jeże­li jed­na stro­na zara­bia­ła znacz­nie wię­cej, ale dru­ga, gorzej zara­bia­ją­ca stro­na, mia­ła dochód bli­ski mak­sy­mal­ne­mu puła­po­wi docho­du, od któ­re­go pła­ci się skład­ki CPP w danym roku.

        Ponad­to w nie­któ­rych oko­licz­no­ściach CPP nali­cza­na jest według zasad, któ­re zapo­bie­ga­ją obni­że­niu eme­ry­tu­ry w sytu­acji, gdy skład­ki eme­ry­tal­ne danej oso­by obni­ża­ją się znacz­nie, jedy­nie przez parę lat życia zawo­do­we­go płat­ni­ka, np. w związ­ku z cho­ro­bą albo wycho­wy­wa­niem dzie­ci. Są to tak zwa­ne „gene­ral drop out pro­vi­sions” albo „child rearing pro­vi­sions”. Jeże­li okres przez któ­ry płat­ni­cy-mał­żon­ko­wie sta­no­wi­li zwią­zek mał­żeń­ski lub nie­for­mal­ny, nastę­pu­je w tym samym okre­sie cza­su, w któ­rym  dzia­ła­ły  drop out pro­vi­sions albo child rearing pro­vi­sions, to wpływ wyrów­na­nia kre­dy­tów CPP na wyso­kość otrzy­my­wa­nej w przy­szło­ści eme­ry­tu­ry nie będzie znaczny.

        Naj­więk­szą korzyść z podzie­le­nia skła­dek CPP odno­szą mał­żon­ko­wie, któ­rzy albo nie pra­co­wa­li przez więk­szość swo­je­go życia, albo pra­co­wa­li i mie­li dochód znacz­nie poni­żej mak­sy­mal­ne­go puła­pu CPP, zakła­da­jąc, że dochód dru­gie­go mał­żon­ka był znacz­nie wyższy.

        Wyrów­na­nie skła­dek CPP jest pro­ce­du­rą admi­ni­stra­cyj­ną. W zde­cy­do­wa­nej więk­szo­ści przy­pad­ków przy roz­pa­dzie mał­żeń­stwa lub związ­ku nie­for­mal­ne­go powin­no się wystą­pić o wyrów­na­nie skła­dek CPP.  Wyrów­na­nie skła­dek może nastą­pić nawet, wte­dy gdy jeden z part­ne­rów lub mał­żon­ków nie wpła­cał żad­nych skła­dek na CPP w cią­gu swo­je­go życia.

        Gdy jeden z mał­żon­ków lub part­ne­rów wystę­pu­je o wyrów­na­nie skła­dek CPP, zgo­da dru­gie­go mał­żon­ka nie jest koniecz­na, pod warun­kiem, że wystą­pi o podział skła­dek przd upły­wem 36 mie­się­cy po separacji.

        Ponad­to, czę­sto wpi­sy­wa­ne do umów sepa­ra­cyj­nych klau­zu­le, któ­re stwier­dza­ją, że małżonkowie/partnerzy zga­dza­ją się nie wystę­po­wać o wyrów­na­nie kre­dy­tów CPP są nie­waż­ne. Wyrów­na­nie skła­dek nasta­pi nawet, jeże­li mał­żon­ko­wie pod­pi­sa­li umo­wę stwier­dza­jąc,  że nie wysta­pią o wyrów­na­nie kre­dy­tów CPP.

        Ist­nie­je wpraw­dzie kil­ka sytu­acji, w któ­rych podział kre­dy­tów CPP nie nastę­pu­je. Ma to miej­sce wte­dy, gdy :

        1. Dochód jed­ne­go z mał­żon­ków, mimo że był wyż­szy niż dru­gie­go mażonka/partenra, był bar­dzo niski.

        2. Zwią­zek miał miej­sce zanim jede­no z małżonków/partnerów skoń­czy­ło 18 lat.

        3. Zwią­zek miał miej­sce po tym jak jed­no z mał­żon­ków skoń­czy­ło 70 lat.

        4. Kie­dy jed­no z mał­żon­ków było uzna­ne za oso­bę niepełnosprawną.

        Sta­ty­sty­ki mówią, że 85% par, któ­re się roz­sta­ją, nie doko­nu­je wyrów­na­nie skła­dek CPP.  W zde­cy­do­wa­nej więk­szo­ści przy­pad­ków kie­dy skład­ki CPP nie zosta­ły wyrów­na­ne, znacz­nie tra­ci na tym jed­no z mał­żon­ków.  Dla­te­go każ­dy, kto kie­dy­kol­wiek zakoń­czył mał­żeń­stwo lub zwia­zek nie­for­mal­ny, powi­nien zasta­no­wić się, czy nie wystą­pić o wyrów­na­nie składek.

        Pro­ce­du­ra wyrów­na­nia skła­dek CPP jest admi­ni­stra­cyj­na.  Do wystą­pie­nia o  wyrów­na­nie skła­dek nie potrzeb­na jest decy­zja sądu ani umo­wa sepa­ra­cyj­na, któ­ra stwier­dza, że małżonkowie/partnerzy mogą się ubie­gać o CPP cre­dit split­ting.  Jak pisa­łam powy­żej, klau­zu­le zapo­bie­ga­ją­ce wyrów­na­niu skła­dek w umo­wach sepa­ra­cyj­nych są nieważne.

        Aby wyrów­nać skład­ki za okres trwa­nia związku/małżeństwa, wystar­czy wypeł­nić for­mę ISP1901i wysłać ją do wła­ści­we­go biu­ra Servi­ce Cana­da.  Wię­cej infor­ma­cji na stro­nie inter­ne­to­wej: https://catalogue.servicecanada.gc.ca

        Wszyst­kie oso­by, któ­re zakoń­czy­ły kie­dyś zwią­zek nie­for­mal­ny lub mał­żeń­stwo, powin­ny udać się do księ­go­we­go lub praw­ni­ka, aby zade­cy­do­wać, czy nie nale­ży pod­jąć sta­rań mają­cych na celu wyrów­na­nie kre­dy­tów CPP, przed upły­wem 36 mie­się­cy od daty separacji.

Moni­ka J. Curyk

Bar­ri­ster & Soli­ci­tor, Nota­ry Public

289.232.6166

Mis­sis­sau­ga, Onta­rio, Kanada