W roku 2017 Goniec uzy­skał w Insty­tu­cie Pamię­ci Naro­do­wej w War­sza­wie zgo­dę na dostęp do mate­ria­łów wyge­ne­ro­wa­nych przez rezy­den­tu­rę wywia­du PRL “Bie­gun” w Kanadzie

Są to mate­ria­ły odtaj­nio­ne i dostęp­ne “dla dzien­ni­ka­rzy i histo­ry­ków” w związ­ku z czym zgło­si­li­śmy  w IPN pro­gram badaw­czy pt. Polo­nia i jej korzenie”.

Od daw­na uwa­ża­my, że wszyst­kie mate­ria­ły dostęp­ne w IPN powin­ny zostać zdy­gi­ta­li­zo­wa­ne i udo­stęp­nio­ne w Inter­ne­cie, ponie­waż i tak od daw­na są w posia­da­niu służb obcych państw i róż­nych zain­te­re­so­wa­nych stron.
Nie­ste­ty nie mamy mocy prze­ro­bo­wych ani pie­nię­dzy na zatrud­nie­nie histo­ry­ka; jest to pra­ca któ­ra powin­na być pro­wa­dzo­na przez pań­stwo pol­skie w ramach IPN, a mate­ria­ły powin­ny zostać pro­fe­sjo­nal­nie opra­co­wy­wa­ne.  Polo­nia była  jed­nym z głów­nych kie­run­ków wywia­dow­czych PRL. Do tej pory nikt tego cało­ścio­wo nie zro­bił, a tzw SYSTEM POLONIA roz­pły­nął się w powietrzu.

Przed­sta­wia­my pań­stwu poni­żej mate­ria­ły doty­czą­ce roz­pra­co­wa­nia  pod koniec lat 70. a następ­nie pró­by zwer­bo­wa­nia Sta­ni­sła­wa Tymiń­skie­go. Mate­ria­ły te zawie­ra­ją rów­nież doku­men­ty z tecz­ki Sta­ni­sła­wa Tymiń­skie­go, kie­dy to na począt­ku lat 70. sta­rał się o prze­dłu­że­nie pol­skie­go pasz­por­tu, cze­go mu odmó­wio­no ze wzglę­du na to, że zła­mał pol­skie pra­wo emi­gru­jąc do Kana­dy — zaofe­ro­wa­no jedy­nie moż­li­wość wysta­wie­nia doku­men­tu na powrót do PRL.

Mate­ria­ły te świad­czą tak­że o tym, że Sta­ni­sław Tymiń­ski nie był “czło­wie­kiem zni­kąd”, lecz Pola­kiem inwi­gi­lo­wa­nym przez wywiad peere­low­ski w Kana­dzie, o któ­rym wła­dze PRL mia­ły szcze­gó­ło­we infor­ma­cje wobec któ­re­go pod­ję­to “kom­bi­na­cję ope­ra­cyj­ną”. W mate­ria­łach kra­jo­wych nazwi­ska dopi­sy­wa­no po otrzy­ma­niu szy­fro­gra­mów wyja­śnia­ją­cych kryp­to­ni­my uży­te w kore­spon­den­cji prze­sy­ła­nej pocz­tą dyplo­ma­tycz­ną lub “kapi­tań­ską”.