W roku 2017 Goniec uzy­skał w Insty­tu­cie Pamię­ci Naro­do­wej w War­sza­wie zgo­dę na dostęp do mate­ria­łów wyge­ne­ro­wa­nych przez rezy­den­tu­rę wywia­du PRL “Bie­gun” w Kana­dzie, wcze­śniej kryp­to­nim „Gospo­da”

        Są to mate­ria­ły odtaj­nio­ne i dostęp­ne “dla dzien­ni­ka­rzy i histo­ry­ków” w związ­ku z czym zgło­si­li­śmy  w IPN pro­gram badaw­czy pt. „Polo­nia i jej korzenie”.

        Od daw­na uwa­ża­my, że wszyst­kie mate­ria­ły dostęp­ne w IPN powin­ny zostać zdy­gi­ta­li­zo­wa­ne i udo­stęp­nio­ne w Inter­ne­cie, ponie­waż i tak od daw­na są w posia­da­niu służb obcych państw i róż­nych zain­te­re­so­wa­nych stron. Nie­ste­ty nie mamy środ­ków na zatrud­nie­nie histo­ry­ka; jest to pra­ca któ­ra powin­na być pro­wa­dzo­na przez pań­stwo pol­skie w ramach IPN, a mate­ria­ły powin­ny zostać pro­fe­sjo­nal­nie opra­co­wa­ne.  Polo­nia była  jed­nym z głów­nych kie­run­ków wywia­dow­czych PRL. Do tej pory nikt tego cało­ścio­wo nie zro­bił, a tzw SYSTEM POLONIA roz­pły­nął się w powietrzu.

        Przed­sta­wia­my Pań­stwu poni­żej mate­ria­ły doty­czą­ce roz­pra­co­wa­nia  pod koniec lat 70., a następ­nie pró­by zwer­bo­wa­nia Sta­ni­sła­wa Tymiń­skie­go, w 1990 roku kan­dy­da­ta na pre­zy­den­ta Pol­ski, któ­ry wygrał z Tade­uszem Mazo­wiec­kim i o mały włos, a poko­nał­by Lecha Wałę­sę.  Mate­ria­ły te zawie­ra­ją rów­nież doku­men­ty z tecz­ki Sta­ni­sła­wa Tymiń­skie­go, kie­dy to na począt­ku lat 70. sta­rał się o odno­wie­nie pol­skie­go pasz­por­tu, cze­go mu odmó­wio­no ze wzglę­du na to, że zła­mał pol­skie pra­wo emi­gru­jąc do Kana­dy – zaofe­ro­wa­no jedy­nie moż­li­wość wysta­wie­nia doku­men­tu na powrót do PRL. Na począt­ku lat 80. Tymiń­ski chciał poje­chać do Pol­ski, ale odmó­wio­no mu wizy do kana­dyj­skie­go pasz­por­tu, wów­czas wyje­chał do Peru…

        Mate­ria­ły te świad­czą tak­że o tym, że Sta­ni­sław Tymiń­ski nie był “czło­wie­kiem zni­kąd”, lecz Pola­kiem inwi­gi­lo­wa­nym przez wywiad peere­low­ski w Kana­dzie, o któ­rym wła­dze PRL i wywiad  mia­ły szcze­gó­ło­we infor­ma­cje; wobec któ­re­go pod­ję­to zakoń­czo­ną fia­skiem pró­bę wer­bun­ku. Te same służ­by w wybo­rach 1990 roku popie­ra­ły Lecha Wałę­sę w ramach usta­leń magdalenkowych.

        W mate­ria­łach kra­jo­wych nazwi­ska dopi­sy­wa­no po otrzy­ma­niu szy­fro­gra­mów wyja­śnia­ją­cych kryp­to­ni­my uży­te w kore­spon­den­cji prze­sy­ła­nej pocz­tą dyplo­ma­tycz­ną, “kapi­tań­ską”.  Ory­gi­nal­ne doku­men­ty do wglą­du na naszych stro­nach inter­ne­to­wych https://www.goniec.net/2021/02/07/jak-kon­su­lat-prl-w-toron­to-roz­pra­co­wy­wal-sta­ni­sla­wa-tymin­skie­go-doku­men­ty-rezy­den­tu­ry-bie­gu­n/

/Od red. – zacho­wa­no ory­gi­nal­ną pisow­nię i inter­punk­cję, po sym­bo­lach lite­ro­wych po zna­ku rów­na­nia lub bez, dopi­sa­ne przez deszy­fran­ta dane./

***

Po zapo­zna­niu się spalić!

Zał. nr 1 do pisma nr 1/79

TAJNE SPEC. ZNACZENIA

Egz. nr 2

OCENA PRACY REZYDENTURY „BIEGUN” ZA ROK 1978

Niniej­sza oce­na obej­mu­je pra­cę rezy­den­tu­ry „BIEGUN” za okres 1.01 – 31.12.1978 r.

Pod­sta­wo­wym kry­te­rium oce­ny jest sto­pień reali­za­cji poszcze­gól­nych zasad sta­łych, rocz­nych i doraźnych.

W okre­sie obję­tym oce­ną zasad­ni­czym zada­niem rezy­den­tu­ry była pra­ca ope­ra­cyj­na, czy­li pra­ca typow­ni­czo-wer­bun­ko­wa, roz­pra­co­wy­wa­nie OWZ-ów, wyszu­ki­wa­nie nowych źró­deł uzy­ski­wa­nia mate­ria­łów i infor­ma­cji o cha­rak­te­rze woj­sko­wym, woj­sko­wo-poli­tycz­nym, woj­sko­wo-eko­no­micz­nym, a tak­że woj­sko­wo-tech­nicz­nym doty­czą­cych A Kana­dy i pozo­sta­łych państw B NATO a szcze­gól­nie C Sta­nów Zjednoczonych.

W opar­ciu o ana­li­zę pro­wa­dzo­nej przez rezy­den­tu­rę pra­cy ope­ra­cyj­nej, uzy­ska­nych mate­ria­łów i infor­ma­cji oraz spra­woz­dań, pra­cę rezy­den­ta i pod­le­głe­go mu apa­ra­tu za minio­ny rok oce­nia­my następująco:

I. Kie­ro­wa­nie rezydenturą

W 1978 roku w skład rezy­den­tu­ry „BUEGUN” wcho­dzi­li: LEO do paź­dzier­ni­ka, WOJ., PEREZ, SWAT, REMIGIUSZ, ROKOSA, RAZMOND, REMSEN oraz od listo­pa­da REMUS i TO. Rezy­den­tu­ra skła­da­ła się z dwóch pod­re­zy­den­tur, na cze­le któ­rych sta­li pod­re­zy­den­ci WOJ i PEREZ.

W reali­za­cji zadań infor­ma­cyj­nych rezy­den­tu­ra wyko­rzy­sty­wa­ła kil­ku świa­do­mych i nie­świa­do­mych informatorów.

Oce­nia­jąc pra­cę współ­pra­cow­ni­ków naj­wy­żej nale­ży oce­nić SWATA, któ­ry zarów­no w pra­cy ope­ra­cyj­nej, jak i infor­ma­cyj­nej uzy­ski­wał dobre wyni­ki. Szcze­gól­ną aktyw­ność SWAT wyka­zu­je w pra­cy typow­ni­czo-wer­bun­ko­wej, utrzy­mu­jąc oży­wio­ne kon­tak­ty z inte­re­su­ją­cy­mi oso­ba­mi i pro­wa­dząc ich rozpracowanie.

Pod­sta­wę pra­cy w 1979 roku sta­no­wić będą zada­nia sta­łe, rocz­ne oraz, prze­sy­ła­ne na bie­żą­co, zada­nia doraźne.

II. Przed­się­wzię­cia szczegółowe

1. Kie­ro­wa­nie rezydenturą.

W zakre­sie kie­ro­wa­nia pra­cą rezy­den­tu­ry nie prze­wi­du­je­my w zasa­dzie żad­nych zmian. Nale­ży pamię­tać o zwra­ca­niu szcze­gól­nej uwa­gi na zasa­dy kon­spi­ra­cji w Waszej pra­cy, zwłasz­cza w obli­czu wzra­sta­ją­cej dzia­łal­no­ści służb KW na Waszym tere­nie. Wy jako rezy­dent tak powin­ni­ście pokie­ro­wać dzia­łal­no­ścią rezy­den­tu­ry, aby w cało­ści wyko­nać posta­wio­ne przed Wami zada­nia na 1979 rok. Nale­ży dążyć do utrzy­ma­nia dobrej atmos­fe­ry pra­cy w rezy­den­tu­rze, jak rów­nież wśród człon­ków rodzin.

2. Pra­ca typowniczo-werbunkowa.

W pra­cy typow­ni­czo-wer­bun­ko­wej nale­ży zwra­cać szcze­gól­ną uwa­gę przede wszyst­kim na przy­dat­ność typo­wa­nych przez rezy­den­tu­rę kan­dy­da­tów. Inte­re­su­ją nas szcze­gól­nie oso­by woj­sko­we i zatrud­nio­ne w prze­my­śle zbro­je­nio­wym, naukow­cy oraz  pra­cow­ni­cy admi­ni­stra­cji pań­stwo­wej. Prze­sy­ła­ne do Cen­tra­li notat­ki o wyty­po­wa­nych kan­dy­da­tach i pozo­sta­łe doku­men­ty /wniosek o wsz­czę­cie roz­pra­co­wa­nia, plan roz­pra­co­wa­nia i wnio­sek o zwerbowanie/ powin­ny zawie­rać kon­kret­ne dane o danej oso­bie, jego cha­rak­te­ry­sty­kę, for­mę roz­pra­co­wa­nia i spo­sób pozy­ska­nia i wykorzystania.

W sto­sun­ku do będą­cych w zain­te­re­so­wa­niu ope­ra­cyj­nym osób nale­ży zaką­czyć roz­pra­co­wa­nie /D Tymiń­skie­go, E Rosia­ka, L Pietrygi/ i przy­go­to­wać ich do wer­bun­ku. Wer­bu­nek prze­pro­wa­dzić pod­czas ich poby­tu w kra­ju. Zakoń­czyć rów­nież roz­pra­co­wy­wa­nie N Wój­ci­ka kan­dy­da­ta na współpracownika.

W 1979 roku siła­mi rezy­den­tu­ry powin­ni­ście wyty­po­wać, roz­pra­co­wać i przy­go­to­wać do wer­bun­ku po jed­nym kan­dy­da­cie na agen­ta /każdy czło­nek rezydentury/ oraz dwóch kan­dy­da­tów z zamia­rem wyko­rzy­sta­nia ich w apa­ra­cie pomoc­ni­czym. Notat­ki o wyty­po­wa­niu kan­dy­da­tów powin­ny wpły­nąć do Cen­tra­li w pierw­szej poło­wie roku. Zwróć­cie uwa­gę, aby w reali­za­cji tego zada­nia uczest­ni­czy­li wszy­scy człon­ko­wie rezydentury.

(…)

IV. Oce­na ogólna

Rok 1978 był nie­co trud­niej­szy niż lata ubie­głe do pro­wa­dze­nia pra­cy wywia­dow­czej na naszym tere­nie ze wzglę­du na nasi­le­nie dzia­łal­no­ści KW w sto­sun­ku do wszyst­kich pla­có­wek kra­jów H socja­li­stycz­nych a w szcze­gól­no­ści w sto­sun­ku do pla­có­wek naszych i radziec­kich. Mimo takie­go sta­nu pra­cę rezy­den­tu­ry, a szcze­gól­nie pra­cę typow­ni­czą nale­ży oce­nić na dobrze. Roz­pra­co­wy­wa­ni kan­dy­da­ci roku­ją pew­ne nadzie­je na pozy­ska­nie ich w roku następ­nym /głównie D Tymiń­skie­go i E Rosiaka/.

W br. wzro­sła rów­nież ilość mate­ria­łów infor­ma­cyj­nych. Obni­ży­ła się jed­nak licz­ba mate­ria­łów szcze­gól­nie war­to­ścio­wych, co w głów­nej mie­rze wyni­ka­ło z zaostrze­nia kry­te­riów oce­ny tych materiałów.

Ogól­nie pra­cę rezy­den­tu­ry „BIEGUN” w 1978 roku oce­nia się na w i ę c e j  n i ż   d o s t a t e c z n i e.

C Y R U S

2.1.79

Płk dr inż. Roman MISZTAL

2.01.79 r

———-

UZASADNIENIE PODANIA

Z wzglę­du na przy­pad­ko­we znisz­cze­nie pasz­por­tu uprzej­mie pro­szę o wyda­nie doku­men­tu stwier­dza­ją­ce­go moje pol­skie oby­wa­tel­stwo. Będąc na wizy­cie w Szwe­cji pozna­łem swo­ją żonę i posta­no­wi­li­śmy wyemi­gro­wać do Kana­dy. Ze wzglę­du na moje warun­ki mate­rial­ne w Pol­sce /częściowe utrzy­ma­nie rodziny/ nie mogłem zapew­nić żonie stan­dar­du do jakie­go przy­wy­kła w domu rodzin­nym. Obec­nie pra­gnie­my usta­bi­li­zo­wać się w Kana­dzie gdzie przy­je­cha­li­śmy jako emigranci.

Do poda­nia załą­czam 3 foto­gra­fie, doku­ment zawar­cia związ­ku mał­żeń­skie­go, 2 kart­ki z pod­pi­sem, pismo z miej­sca pra­cy w Polsce.

Nov. 25/71 Stan Tymiński

———-

Otta­wa, dnia 20 mar­ca 1970 r.

Pan Sta­ni­sław Tymiński

Sza­now­ny Panie,

W odpo­wie­dzi na list Pana z dnia 28 lute­go br., Wydział Kon­su­lar­ny Amba­sa­dy PRL w Otta­wie uprzej­mie infor­mu­je, że wobec tego, iż przy­by­wa­jąc do Kana­dy na pasz­por­cie waż­nym tyl­ko na kra­je euro­pej­skie dopu­ścił się Pan naru­sze­nia pol­skich prze­pi­sów pasz­por­to­wych, poda­nie Pana w spra­wie dal­sze­go wzno­wie­nia waż­no­ści pasz­por­tu zosta­ło roz­pa­trzo­ne odmownie.

W związ­ku z powyż­szym, może Pan wsz­cząć sta­ra­nia o wysta­wie­nie Panu pasz­por­tu upraw­nia­ją­ce­go wyłącz­nie do powro­tu do PRL /informacja pasz­por­to­wa w załączeniu/ albo zwró­cić się za naszym pośred­nic­twem z odwo­ła­niem do Biu­ra Pasz­por­tów /w załą­cze­niu for­mu­larz odwołania/.

Z powa­ża­niem

/od red. – pod­pis nieczytelny/

———-

Zał. Nr 8 do pisma Nr 2/79

N O T A T K A

w spra­wie prze­sy­ła­nych doku­men­tów i danych doty­czą­cych SA. Tymiński

W wyko­na­niu zada­nia posta­wio­ne­go przez Cen­tra­lę w piśmie nr 1/79 / załącz­nik nr 5 / w załą­cze­niu przed­sta­wiam 16 stron kopii róż­nych mate­ria­łów pasz­por­to­wo-wizo­wych znaj­du­ją­cych się w tecz­ce SA. Tymiń­ski prze­cho­wy­wa­nej w F kon­su­la­cie miesz­czą­cym się w D. Toron­to, A. Kana­da. Ponad­to załą­cze­niu przed­sta­wiam jed­no zdję­cie SA. Tymiń­skie­go wyko­na­ne w dniu 10 maja 1971 roku.

Kore­spon­den­cja pomię­dzy SA. Tymiń­skim a F. kon­su­la­tem w B. Otta­wie roz­po­czę­ła się w lutym 1970 roku i doty­czy­ła prze­dłu­że­nia, a następ­nie wymia­ny pol­skie­go pasz­por­tu /spalonego/ wyda­ne w War­sza­wie 18 czerw­ca 1969 roku, a zakoń­czy­ła się 20 grud­nia 1974 roku pismem F. kon­su­la­tu w spra­wie pasz­por­tu kon­su­lar­ne­go. Od 1974 roku do chwi­li obec­nej nie ma w tecz­ce żad­nych śla­dów korespondencji.

W O J

Załącz­nik Nr 1 – Koper­ta z dokumentami

mjr /od red. — pod­pis nieczytelny/

———-

/Od red. – rękopis./

23 grud­nia 1978 r.

Plan roz­pra­co­wa­nia doty­czą­cy SP Tymiński

1. Dane personalne.

Ma oko­ło 30 lat, żona­ty z Fin­ką, z któ­rą poznał się w SR kod Szwe­cji kil­ka lat temu. Przy­je­cha­li do A Kana­dy i tu pra­cu­je obec­nie w swo­jej fir­mie. Z kra­ju przy­jeż­dża jego mat­ka, ostat­nio była, a pew­nie jesz­cze jest, od lata br. Mają jed­no dziecko.

SP Chmie­liń­ski w biu­rze bar­dzo nie­chęt­nie mówi po pol­sku i w cza­sie ostat­nie­go spo­tka­nia mówi­li­śmy tyl­ko po angiel­sku. Zamiesz­ka­ły jest w D = Toron­to przy SS =  May­field nr. tele­fo­nu ST = /od red. – dane do wiad. redakcji/. Posłu­gu­je się do tej pory pasz­por­tem pol­skim, na któ­ry wyje­chał do Szwe­cji. W tym pasz­por­cie ma sta­łą wizę amerykańską.

2. Spo­sób nawią­za­nia kontaktu.

Nawią­za­nie kon­tak­tu nastą­pi­ło na jed­nej z wystaw w D = Toron­to sprzę­tu komputerowego.

3. Moż­li­wo­ści wywiadowcze.

Jego moż­li­wo­ści doty­czą sprzę­tu elek­tro­nicz­ne­go oraz kom­pu­te­ro­we­go, gdyż ma dostęp do tych dzie­dzin z tytu­łu swo­jej pra­cy i pro­wa­dzo­ne­go przed­się­bior­stwa. Acz­kol­wiek obec­nie zaj­mu­je się wyłącz­nie mały­mi, czy­sto han­dlo­wo-biu­ro­wy­mi kom­pu­te­ra­mi, to w przy­szło­ści mógł­by zdo­by­wać dla nas przy­dat­ne infor­ma­cje a nawet towar.

4. For­ma i spo­sób rozpracowania.

W tym wypad­ku trze­ba będzie stwo­rzyć przy pomo­cy SU

= CHZ METRONEX zasło­nę dym­ną w posta­ci zain­te­re­so­wa­nia SU = CHZ METRONEX towa­ra­mi SP = Tymińskiego.

 Pierw­szy etap

– przed­sta­wie­nie listem z moje­go Biu­ra fir­my i oso­by SP = Chmie­liń­skie­go do SU = CHZ METRONEX z proś­bą o wej­ście SU = CHZ METRONEX w bez­po­śred­ni kon­takt kore­spon­den­cyj­ny w spra­wach otwar­tych, han­dlo­wych z SP = Tymińskim.

 Dru­gi etap

– wywo­ły­wa­nie przez SU = CHZ METRONEX od SP = Tymiń­skie­go ofert han­dlo­wych na rze­czy­wi­ste potrze­by zaku­po­we SU = CHZ METRONEX.

   Trze­ci etap

- dobrze było­by, gdy­by SU = CHZ METRONEX mogło zaku­pić ofi­cjal­nie jakieś urzą­dze­nie lub urzą­dze­nia SP Tymiń­skie­go w celu upraw­do­po­dob­nie­nia i zale­ga­li­zo­wa­nia moich dłuż­szych kon­tak­tów z SP = Tymińskim.

Spra­wa jest o tyle istot­na, że SP Tymiń­ski w każ­dym spo­tka­niu wyra­ża opi­nię, że mógł­by legal­nie, za otrzy­ma­niem zezwo­le­nia władz /”clearance”/ sprze­da­wać nam pew­ne cie­ka­we rzeczy.

Meto­da roz­po­zna­nia, to spo­tka­nia z nim, o któ­re bez w.w. pomo­cy ze stro­ny SU = CHZ METRONEX będzie trud­no i mogą być podejrzane.

Jeże­li cho­dzi o tema­ty­kę roz­po­zna­nia to pro­po­nu­ję jak nastę­pu­je, a dotyczących:

a/ — rodzi­ny, żony, dzie­ci, rodzi­ce w A Kana­dzie I kraju,

b/ — zna­jo­mi w A Kana­dzie i w kraju

c/ — przed­się­bior­stwo, jego zało­że­nie, funk­cjo­no­wa­nie, kapi­tał i ew. wspólnicy

d/ — jaki­mi doku­men­ta­mi posłu­gu­je się SP = Tymiński

e/ — histo­ria jego karie­ry w A Kanadzie

f/ — histo­ria jego karie­ry w A Kanadzie

g/ — gdzie pra­co­wał w kra­ju, jak dłu­go, przy­na­leż­ność do orga­ni­za­cji stu­denc­kich, młodzieżowych

h/ — pro­po­nu­ję ter­min na zło­że­nie wnio­sków koń­co­wych sier­pień – wrze­sień 1979 r.

ze stro­ny kraju:

a/ roze­zna­nie rodzi­ny, opi­nia w zakła­dzie lub zakła­dach pracy

b/ spraw­dza­nie wia­ry­god­no­ści jego informacji

c/ inspi­ro­wa­nie przez Cen­tra­lę kore­spon­den­cji /i zaku­pów ew./ SU = CHZ METRONEX z SP Tymiń­skim w taki spo­sób, aby moje z nim kon­tak­ty, roz­mo­wy, spo­tka­nia nie budzi­ły ani jego, ani jego współ­pra­cow­ni­ków wąt­pli­wo­ści i podejrzeń.

5. Kosz­ty roz­pra­co­wa­nia – oce­niam na 300 – 400 Can dol. Kosz­ty te poszły­by na pokry­cie lun­chy, poda­run­ków dla nie­go oraz ew. żony, wśród poda­run­ków może być wódka.

6. Wnio­ski i propozycje:

Jeśli powyż­szy plan, a szcze­gól­nie dzia­łal­ność SU = CHZ METRONEX w sto­sun­ku do SP = Tymiń­skie­go może być przez Cen­tra­lę przy­ję­ty i zaak­cep­to­wa­ny, to bar­dzo pro­szę o wia­do­mość i decy­zję w tej spra­wie. Wyda­je mi się, że SP = Tymiń­ski jest bar­dzo wyczu­lo­ny przez pew­ne czyn­ni­ki tutaj na kon­tak­ty ze mną i dla­te­go spe­cjal­nie w tym wypad­ku nale­ży zacho­wać ostrożność.

Jeśli Cen­tra­la mia­ła­by jakieś spe­cjal­ne instruk­cje i wska­zów­ki, w jaki spo­sób naj­le­piej miał­bym się zwró­cić w spra­wie SP Tymiń­skie­go do SU CHZ METRONEX, to tak­że o nie pro­szę. Jeśli tako­wych nie otrzy­mam zwró­cę się do SU CHZ METRONEX z pro­po­zy­cją nawią­za­nia kore­spon­den­cji z SP Tymiń­skim i jego fir­mą w zwy­kły sposób.

Opra­co­wał SWAT

Opra­co­wa­ny przez SWATA plan roz­pra­co­wa­nia jest pra­wi­dło­wy i słusz­ny. Zga­dzam się z wnio­ska­mi i pro­po­zy­cja­mi. SP Tymiń­ski – jest oso­bą inte­re­su­ją­cą. Naszym zamia­rem jest pozy­ska­nie jego dla naszej dzia­łal­no­ści. Pro­szę o przy­zna­nie dla nie­go kryp­to­ni­mu S‑3. Zasa­da powol­nych kro­ków w tym przy­pad­ku jest uza­sad­nio­na prawidłowo.

W O J

———-

10 stycz­nia 1979 r.

5/79

PNZ Metro­nex

Skryt­ka pocz­to­wa 198

Al. Jero­zo­lim­skie 44

00–950 War­sza­wa

Doty­czy fir­my Trans­duc­tion Limi­ted, 1655 Sin­met Rd., Unit 4, Mis­sis­sau­ga, Onta­rio L4W 1Y4

Uprzej­mie infor­mu­je­my, że nawią­za­ła z nami kon­takt w.w. fir­ma, któ­rej wła­ści­cie­lem jest Sta­ni­sław /Stan/ Tymiński.

Fir­ma sprze­da­je mini­kom­pu­te­ry firm ame­ry­kań­skich i jest zain­te­re­so­wa­na eks­por­tem tego sprzę­tu rów­nież do Pol­ski oraz tzw. „enha­ece­ments” do tych mini­kom­pu­te­rów. Jeśli cho­dzi o kom­pu­te­ro­we fir­my ame­ry­kań­skie, któ­re repre­zen­tu­je, to są to nastę­pu­ją­ce: DEC, Dada Gene­ral, For­kin Elner oraz IBM, zaś pro­duk­ty to pamię­ci, koń­ców­ki, dru­kar­ki sys­te­mów inter­fa­cjal­nych, flop­py disc, itp., itd. Dla poniż­szych pro­du­cen­tów ame­ry­kań­skich fir­ma jest wyłącz­nym dys­try­bu­to­rem na Kana­dę: Able Kom­pu­ter Tech­no­logz, Data Sys­tems Design, Data Trans­la­tion, Dyn­gus, MDE Sys­tems oraz Nono­li­thic Systems.

Nie jest to duża fir­ma, ale zatrud­nia kil­ka osób i mimo, że pra­cu­je od nie­daw­na, ma już spo­re rocz­ne obro­ty. Jak twier­dzi sam Stan Tymiń­ski, mimo sza­lo­nej kon­ku­ren­cji w dzie­dzi­nie dys­try­bu­cji sprzę­tu kom­pu­te­ro­we­go i mini­kom­pu­te­ro­we­go w Kana­dzie fir­ma z powo­dze­niem kon­ku­ru­je z inny­mi znacz­nie star­szy­mi i więk­szy­mi fir­ma­mi, a nawet z fir­ma­mi, któ­re repre­zen­tu­je, gdyż czę­sto może dostar­czyć urzą­dze­nia i ich ele­men­ty znacz­nie szyb­ciej, niż fir­ma pro­duk­cyj­na. Wyni­ka to z tego, że trzy­ma na skła­dzie te urzą­dze­nia. Poda­je­my jed­no­cze­śnie, że Trans­duc­tion ma zamiar uru­cho­mić w War­sza­wie swój oddział, ale oczy­wi­ście pod warun­kiem uprzed­nie­go spraw­dze­nia swo­ich moż­li­wo­ści ofe­ro­wa­nia i dostaw w tra­dy­cyj­nej, zdal­nej współ­pra­cy z Metronexem.

W związ­ku z powyż­szym pro­po­nu­je­my Wam wzię­cie pod uwa­gę w.w. fir­my przy roz­pi­sy­wa­niu zapy­tań ofer­to­wych na sprzęt kom­pu­te­ro­wy. Pro­si­li­by­śmy o przy­sła­nie nam kopii Waszych zapy­tań ofer­to­wych, oraz o poin­for­mo­wa­nie nas o Waszym sta­no­wi­sku w tej sprawie.

N. Pio­trow­ski

Kon­sul i Przed­sta­wi­ciel Han­dlo­wy PRL w Toronto

———–

/Od red. – rękopis./

29 stycz­nia 1979

Notat­ka

dot. prze­ka­za­nia pro­po­zy­cji współ­pra­cy SA Tymiń­skie­go z przed­się­bior­stwem krajowym

W cza­sie spo­tka­nia z w.w. m.inn. dys­ku­to­wa­na była spra­wa nawią­za­nia współ­pra­cy z pol­ski­mi przed­się­bior­stwa­mi bran­żo­wy­mi w zakre­sie kup­na – sprze­da­ży urzą­dzeń mini­kom­pu­te­ro­wych. SA Tymiń­ski bar­dzo sil­nie nale­gał na dopo­mo­że­nie mu w zna­le­zie­niu w Pol­sce fir­my, któ­ra była­by zain­te­re­so­wa­na zaku­pem jego sprzętu.

W związ­ku z jego powta­rza­ją­cy­mi się nale­ga­nia­mi wystą­pi­li­śmy ofi­cjal­nie listem do Przed­się­bior­stwa Han­dlu Zagra­nicz­ne­go SB CHZ METRONEX w któ­rym to liście przed­sta­wi­łem spra­wę i popro­si­łem o zaję­cie sta­no­wi­ska. Kopię tego listu prze­ka­zu­ję Cen­tra­li w załączeniu.

Celem napi­sa­nia listu było stwo­rze­nie legen­dy kon­spi­ru­ją­cej z jed­nej stro­ny i  ofi­cja­li­zu­ją­cej z dru­giej stro­ny moje sto­sun­ki i kon­tak­ty z SA Tymińskim.

PHZ SB METREONEX moim zda­niem może być jed­ną z naszych firm zain­te­re­so­wa­nych współ­pra­cą z SA Tymińskim.

Jeśli nie otrzy­mam z SB „METRONEXU” odpo­wie­dzi do koń­ca lute­go br., to wyślę ofi­cjal­ny monit z proś­bą o odpowiedź.

SWAT

Uwa­żam, że postę­po­wa­nie SWATA jest pra­wi­dło­we. Stwo­rzy to legen­dę u utrzy­my­wa­nia kon­tak­tów na bazie oficjalnej.

WOJ

Mjr /podpis nieczytelny/

———-

Po zapo­zna­niu się – spalić!

Zał. Nr 5 do pisma nr 2/79

Doty­czy: „P” Tymiński

Nie zatwier­dza­my pla­nu roz­pra­co­wa­nia „P” Tymiń­skie­go w przed­sta­wio­nej wer­sji. Ana­li­za spra­wy wska­zu­je, że kan­dy­dat jest głów­nie zain­te­re­so­wa­ny wymia­ną han­dlo­wą z kra­jem, ale tyl­ko w ramach obo­wią­zu­ją­cych prze­pi­sów. Cen­tra­la jed­nak nie może być pośred­ni­kiem w zała­twia­niu spraw han­dlo­wych kan­dy­da­ta z kra­jem. Dotych­czas nie prze­ka­zał nam nic, nie dostar­czył nawet kata­lo­gów. Nie podej­mo­wa­nie przez nie­go roz­mów w języ­ku pol­skim ma rów­nież swo­ją wymowę.

Swat powi­nien dążyć do uzy­ski­wa­nia od nie­go mate­ria­łów, któ­re nie są publi­ka­cja­mi fir­my kan­dy­da­ta. Będzie to spraw­dzian jego goto­wo­ści o udzie­la­nia nam pomocy.

C Y R U S

5.II.79

/podpis nieczytelny/