Kina znowu czynne – a w nich „Nomadland” i „Sound of metal”

Przez ponad rok kina były w Polsce zamknięte. Obawiałem się, że wiele z nich zbankrutuje, a widzowie odzwyczają się od oglądania filmów w kinie. Tak się jednak nie stało. W poniedziałek i wtorek byłem w warszawskiej Kinotece w Pałacu Kultury na dwu amerykańskich dramatach „Nomadland ” i „Sound of metal”. Seanse o 14.00. Frekwencja wydaje się większa niż przed pandemią. Kina więc przetrwały, a widzowie wrócili do sal filmowych.

Autor­ką sce­na­riu­sza i reży­ser­ką fil­mu „Noma­dland” jest Chloé Zhao. Głów­ne role w fil­mie zagra­li: Fran­ces McDor­mand, David Stra­tha­irn, Lin­da May. Boha­ter­ką fil­mu jest Fern — star­sza kobie­ta, wdo­wa, któ­ra tra­ci pra­cy i dom — jej zakład pra­cy zosta­je zamknię­ty, co powo­du­je likwi­da­cję mia­stecz­ka, w któ­rym kobie­ta miesz­ka. Kobie­ta tra­ci cały mają­tek i nie mając za co żyć, podró­żu­je po USA w poszu­ki­wa­niu pra­cy. Cięż­ko pra­cu­ją­ca star­sza kobie­ta (podob­nie jak wie­le innych star­szych osób w jej sytu­acji) miesz­ka w samo­cho­dzie i cięż­ko pra­cu­je w sor­tow­niach Ama­zon, barach, skle­pach, par­kin­gach, przy zbio­rze buraków.

Życie noma­da jest w pew­nym stop­niu wybo­rem kobie­ty, któ­ra z poko­rą przyj­mu­je swój los. Choć film w poetyc­ki spo­sób sku­pia się na boha­ter­ce, to każ­dy, kto zna sytu­acje w USA, jest prze­ra­żo­ny, kra­jem, w któ­rym nor­mą jest to, że uczci­wi i nie­ma­ją­cy nało­gów star­si ludzie pra­cu­ją­cy na cały etat miesz­ka­ją w samo­cho­dach (by nie spać w schro­ni­skach dla bez­dom­nych z nar­ko­ma­na­mi i kry­mi­na­li­sta­mi), nie mają domów, tra­cą całe swo­je mająt­ki. To, że USA, zamiast poma­gać swo­im oby­wa­te­lom woli mar­no­wać pie­nią­dze ame­ry­kań­skich podat­ni­ków na wspie­ra­nie rasi­stow­skich zbrod­ni Izra­ela, desta­bi­li­za­cję Bli­skie­go Wscho­du, czy pro­mo­cje tęczo­wej rewo­lu­cji w Polsce.

Film w tle histo­rii star­szej kobie­ty uka­zu­je sys­tem, któ­ry eks­plo­atu­je ludzi, by zuży­tych wyrzu­cić na śmiet­nik. War­to wie­dzieć, że sytu­acja uka­za­na w fil­mie trwa w USA od kil­ku dekad – sys­te­ma­tycz­nie w USA sze­rzy się bie­da, pro­blem bez­dom­no­ści doty­ka milio­ny cięż­ko pra­cu­ją­cy Ame­ry­ka­nów, wła­sność jest zmo­no­po­li­zo­wa­na w ręku kil­ku­na­stu rodzin (zresz­tą tych samych, któ­re mono­po­li­zu­ją wła­sność na całym świe­cie), Ame­ry­ka­nów czę­sto nie stać na korzy­sta­nie ze służ­by zdro­wia czy z edukacji.

Reklama

„Noma­dland” odmien­nie od fil­mów pol­sko­ję­zycz­nych twór­ców uka­zu­je pro­stych ludzi z sym­pa­tią – w pol­sko­ję­zycz­nych fil­mach nie­zwy­kle czę­sto pro­ści ludzie uka­za­ni są z pogar­dą – widać, że pol­sko­ję­zycz­ni twór­cy ich nie­na­wi­dzą i nimi gar­dzą, odmien­nie od twór­ców z innych krajów.

 

Na ekra­nach kin moż­na też obej­rzeć dra­mat „Sound of metal” według sce­na­riu­sza Abra­ha­ma i Dariu­sa Mar­de­rów – Darius jest też reży­se­rem obra­zu. W fil­mie wystą­pi­li: Riz Ahmed, Oli­via Cooke, Paul Raci.

Boha­te­rem fil­my jest per­ku­si­sta Ruben, któ­ry nagle tra­ci słuch i swo­ją kochan­kę woka­list­kę Lu. Film dosko­na­le uka­zu­je dra­mat mło­de­go czło­wie­ka, któ­re­go świat nagle zni­ka. Podob­nie jak boha­ter­ka fil­mu „Noma­dland” tak­że i Ruben jest noma­dem żyją­cym w samo­cho­dzie mię­dzy jed­nym a dru­gim kon­cer­tem, paria­sem jak milio­ny Ame­ry­ka­nów, któ­rych nie stać na opie­kę medyczną.

Ruben, choć jest ate­istą, otrzy­mu­je pomoc w ośrod­ku dla głu­cho­nie­mych byłych nar­ko­ma­nów pro­wa­dzo­nym przez chrze­ści­jań­ską wspól­no­tę reli­gij­ną. Film świet­nie poka­zu­je jak Ruben w ośrod­ku, prze­cho­dzi tera­pię i powo­li uczy się żyć jako oso­ba nie­peł­no­spraw­na. Boha­ter po sprze­da­ży całe­go swo­je­go mają­tek prze­cho­dzi ope­ra­cje insta­la­cji implan­tu słu­chu. Choć zysku­je moż­li­wość zro­zu­mie­nia wypo­wia­da­nych do nie­go słów, to jest zale­wa­ny kako­fo­nią bole­snych dźwię­ków, a powrót do poprzed­nie­go życia i miło­ści nie jest możliwy.

https://www.kinoteka.pl/cache/r800x600/files/movie/poster/362253693-som.jpg

https://www.kinoteka.pl/cache/r800x600/files/movie/photos/1136645192–7.jpg

Jan Bodakowski