72-let­ni Gary Spring­man z Lon­don, Ont., mówi, że sta­ra się wyda­wać na jedze­nie 100 dola­rów mie­sięcz­nie, ale czę­sto ta kwo­ta oka­zu­je się nie­wy­star­cza­ją­ca. Męż­czy­zna żyje poni­żej gra­ni­cy ubó­stwa, poło­wę docho­du pochła­nia czynsz. Miesz­ka sam. Cho­ru­je na sko­lio­zę i cho­dzi z cho­dzi­kiem. Chciał­by mieć wystar­cza­ją­co pie­nię­dzy, by zatrud­nić kogoś do sprzą­ta­nia miesz­ka­nia, bo czyn­ność ta spra­wia mu szcze­gól­ną trud­ność. Uwa­ża jed­nak, że żaden z lide­rów par­tii fede­ral­nych nie myśli o takich ludziach jak on.

Podob­ne odczu­cia ma 69-let­nia Dia­ne Sitt z Kit­che­ner, Ont., mówi, że oszczę­dza jak tyl­ko może, a w skle­pach spo­żyw­czych kie­ru­je się do półek z pro­duk­ta­mi, któ­rych data waż­no­ści już minę­ła lub zaraz minie.

W cza­sie pan­de­mii szcze­gól­ną uwa­gę zwra­ca­no na senio­rów miesz­ka­ją­cych w domach opie­ki, ale takie oso­by jak Spring­man i Sitt spę­dza­ją jesień życia w swo­ich domach. Mają niski dochód i są w wie­ku poni­żej 75 lat. Par­tie poli­tycz­ne w cza­sie kam­pa­nii nie mia­ły im za wie­le do zaofe­ro­wa­nia. Orga­ni­za­cje bro­nią­ce senio­rów zauwa­ża­ją, że obiet­ni­ce kre­dy­tów podat­ko­wych i wypłat pie­nięż­nych nie zapew­nia­ją odpo­wied­nie­go wspar­cia oso­bom star­szym, któ­re nie miesz­ka­ją w domach opieki.

Lau­ra Tam­blyn Watts, prze­wod­ni­czą­ca CanA­ge, mówi, że żad­na par­tia nie trak­to­wa­ła poważ­nie pro­ble­mu sta­rze­ją­cej się popu­la­cji. Poja­wi­ły się jakieś cząst­ko­we roz­wią­za­nia, ale brak sze­ro­kie­go podej­ścia do spra­wy. Pat Arm­strong, eme­ry­to­wa­na pro­fe­sor socjo­lo­gii z York Uni­ver­si­ty w Toron­to, szcze­gól­nie zwra­ca uwa­gę na takie pro­ble­my jak wspar­cie opie­ki domo­wej i osób z demencją.

Czte­ry głów­ne par­tie skła­da­ją obiet­ni­ce pod kątem senio­rów. Libe­ra­ło­wie chcą pod­no­sić Old Age Secu­ri­ty o 10 proc. oso­bom powy­żej 75 roku życia oraz na sta­łe pod­wyż­szyć Guaran­te­ed Inco­me Sup­ple­ment o 500 dol. w przy­pad­ku osób samot­nych lub o 750 dol. w przy­pad­ku par senio­rów powy­żej 65 lat.

Kon­ser­wa­ty­ści w ramach Cana­da Seniors Care Bene­fit chcą wypła­cać 200 dol. mie­sięcz­nie gospo­dar­stwom domo­wym, któ­re opie­ku­ją się w domu star­szy­mi rodzi­ca­mi powy­żej 70 roku życia. Dokła­da­ją też Medi­cal Expen­se Tax Cre­dit na opie­kę domową.

NDP mówi o pod­wyż­ce Guaran­te­ed Inco­me Sup­ple­ment, popra­wie Cana­da Pen­sion Plan i two­rze­niu bli­żej nie­okre­ślo­nej naro­do­wej stra­te­gii dla senio­rów. Zie­lo­ni też mówią o stra­te­gii, któ­ra sku­pia­ła­by się na pro­ble­mach demen­cji, nad­użyć wzglę­dem osób star­szych i ochro­nie eme­ry­tur. GIS według Zie­lo­nych ma wycią­gać senio­rów z biedy.

Arm­strong pod­su­mo­wu­je, że obiet­ni­ce par­tyj­ne doty­czą tyl­ko wybra­nych grup senio­rów. Dla tych poni­żej 75 roku życia pro­gra­mów będzie napraw­dę nie­wie­le. A z odpi­sów podat­ko­wych naj­czę­ściej i tak korzy­sta­ją boga­ci. Przy­kła­do­wo żeby sko­rzy­stać ze zwro­tu na przy­sto­so­wa­nie domu na potrze­by senio­ra trze­ba naj­pierw ten dom mieć. Watts doda­je z kolei, że 95 proc. Kana­dyj­czy­ków w ogó­le nie będzie korzy­stać z sys­te­mu opie­ki dłu­go­ter­mi­no­wej – zesta­rze­je się w domu pole­ga­jąc na emeryturze.