Według Komi­sji Praw Czło­wie­ka w Onta­rio obo­wią­zu­ją­cy w pro­win­cji wymóg oka­zy­wa­nia pasz­por­tów szcze­pion­ko­wych w celu uzy­ska­nia nie­któ­rych usług oraz moż­li­wo­ści uczest­ni­cze­nia zbio­ro­wych impre­zach nie naru­sza praw człowieka.

Według  rapor­tu opu­bli­ko­wa­ne­go przez Onta­rio Human Rights Com­mis­sion w śro­dę (22 wrze­śnia), nowe prze­pi­sy pro­win­cji   nie sta­no­wią naru­sze­nia Human Rights Code.

„OHRC stoi na sta­no­wi­sku, że naka­zy­wa­nie i wyma­ga­nie dowo­du szcze­pie­nia w celu ochro­ny osób w pra­cy lub pod­czas korzy­sta­nia z usług jest ogól­nie dozwo­lo­ne na mocy Kodek­su Praw Czło­wie­ka (Kodeks), o ile wdro­żo­ne są zabez­pie­cze­nia, aby upew­nić się, że oso­by, któ­re nie są w sta­nie być zaszcze­pio­ne z powo­dów zwią­za­nych z Kodek­sem są roz­sąd­nie potrak­to­wa­ne” – czy­ta­my w oświadczeniu.

W ramach nowe­go usta­wo­daw­stwa Onta­rio zwol­nio­ne są jedy­nie te oso­by, któ­re nie kwa­li­fi­ku­ją się jesz­cze do szcze­pie­nia, w tym oso­by poni­żej 12 roku życia oraz oso­by ze scho­rze­nia­mi, któ­re unie­moż­li­wia­ją im zaszcze­pie­nie. Ponad­to OHRC twier­dzi rów­nież, że fir­my i pra­co­daw­cy, któ­rzy odma­wia­ją rów­ne­go dostę­pu do zatrud­nie­nia lub usług oso­bom, któ­re nie zosta­ły zaszcze­pio­ne, nie naru­sza­ją Kodeksu .

OHRC zastrze­ga jed­nak, że takie zasa­dy powin­ny być sto­so­wa­ne tyl­ko przez jak naj­krót­szy czas i tyl­ko pod­czas pandemii.