W piątek, 13 listopada 2026 roku, amerykańska Federalna Administracja Lotnictwa (FAA) wydała rzadki, ogólnokrajowy zakaz startów wszystkich lotów na terytorium Stanów Zjednoczonych. Decyzję uzasadniono „nadzwyczajnymi okolicznościami i względami bezpieczeństwa”. Zakaz, który wszedł w życie około godziny 15:54 czasu wschodniego, sparaliżował ruch lotniczy w całych USA i natychmiast wpłynął na połączenia między Kanadą a Stanami Zjednoczonymi.
Sekretarz transportu USA Sean Duffy poinformował, że problem dotyczył wszystkich 22 regionalnych centrów kontroli ruchu lotniczego (Air Route Traffic Control Centers). Według oficjalnych komunikatów doszło do awarii telekomunikacyjnej: routery i przełączniki przeciążyły się danymi, co spowodowało niespójności w systemach radarowych i łączności. Nie doszło do całkowitej utraty kontaktu z samolotami – maszyny już znajdujące się w powietrzu mogły kontynuować loty i lądować, a przyloty międzynarodowe rozpatrywano indywidualnie. Władze amerykańskie, w tym Departament Bezpieczeństwa Wewnętrznego, wykluczyły cyberatak lub inne działanie wrogie. Incydent przypisuje się przestarzałej infrastrukturze technicznej kontroli ruchu lotniczego.
Było to dopiero trzecie ogólnokrajowe uziemienie lotów w historii USA (po 11 września 2001 r. i krótkiej awarii systemu w styczniu 2023 r.). Zakaz obowiązywał około czterech–pięciu godzin i został zniesiony około 20:15 czasu wschodniego. Mimo wznowienia operacji linie lotnicze ostrzegały, że skutki zakłóceń odczuwalne będą przez weekend – tysiące lotów odwołano lub opóźniono (według różnych źródeł od kilku do ponad 10 tysięcy opóźnień i tysiące anulowań).
Kanadyjskie lotniska szybko odczuły skutki decyzji FAA. Port lotniczy Toronto Pearson poinformował, że nie ma zaplanowanych odlotów ani przylotów ze Stanów Zjednoczonych. Podobne komunikaty wydały Montreal-Trudeau (wszystkie loty do i z USA zawieszone), Vancouver, Calgary, Edmonton i Ottawa. Dotknięte zostały również niektóre loty międzynarodowe przelatujące nad przestrzenią powietrzną USA (m.in. w kierunku Karaibów i Ameryki Południowej). Loty krajowe wewnątrz Kanady działały w większości bez zakłóceń.
NAV Canada (odpowiedzialna za kontrolę ruchu lotniczego w Kanadzie) wprowadziła środki zarządzania ruchem na największych lotniskach – Pearson, Trudeau, Calgary i Vancouver – aby bezpiecznie kontrolować natężenie ruchu. Systemy kanadyjskie działały normalnie. Minister transportu Steven MacKinnon zadeklarował pełne wsparcie dla FAA, w tym gotowość do przyjęcia przekierowanych samolotów amerykańskich. Linie lotnicze, w tym Air Canada i Porter, odwołały część połączeń transgranicznych i oferowały bezpłatną zmianę rezerwacji.
Na lotniskach po obu stronach granicy panował chaos – długie kolejki, odwołane rejsy i zdezorientowani podróżni. Kanadyjskie porty apelowały o sprawdzanie statusu lotów bezpośrednio u przewoźników przed przyjazdem na lotnisko. Nawet po zniesieniu zakazu w USA opóźnienia kaskadowo przenosiły się na kanadyjskie połączenia, a eksperci przewidywali, że pełne przywrócenie normalnego rozkładu może zająć kilka dni.
Incydent podkreślił zależność kanadyjskiego ruchu lotniczego od amerykańskiej infrastruktury kontroli ruchu oraz starzejącą się technologię po obu stronach granicy. Władze w Waszyngtonie zapowiedziały dalsze prace nad modernizacją systemów.
