20 listopada 2026 r. Claire Rattée została zaprzysiężona na wicepremier Kolumbii Brytyjskiej i jednocześnie objęła stanowisko minister rozwoju społecznego w rządzie premiera Lorne’a Doerksona z Partii Konserwatywnej BC. Jeszcze około 15 lat temu była bezdomna na ulicach Vancouver, uzależniona od narkotyków.

Rattée urodziła się i wychowała w Delta w Kolumbii Brytyjskiej. Otwarcie opowiadała o tym, że w młodym wieku zaczęła eksperymentować z narkotykami – borykała się z silnym lękiem społecznym i trudnościami w nawiązywaniu przyjaźni. Eksperymenty szybko przerodziły się w uzależnienie. W wieku 17 lat trafiła na ulicę, mieszkała w schroniskach i w jednoosobowych pokojach (SRO). „Wiem, jak to jest być nie do zniesienia zmarzniętą, głodną i wyczerpaną, a mimo to branie wciąż było ważniejsze niż znalezienie jedzenia czy ciepłego miejsca do spania” – mówiła w październiku, przed wyborami, które wyniosły konserwatystów do władzy.

Starania rodziny i innych osób, choć pełne dobrych intencji, często – jak sama przyznaje – ułatwiały jej kontynuowanie uzależnienia. „Często to, co w danej chwili wydawało się współczuciem, po prostu ułatwiało mi dalsze niszczenie życia”.

PONIŻEJ KONTYNUACJA TEKSTU

Punktem zwrotnym okazała się propozycja praktyki u tatuażysty, co ostatecznie doprowadziło do leczenia i wyjścia z uzależnienia. „Swoje 19. urodziny spędziłam na leczeniu 15 lat temu i zaczęłam drogę do trzeźwości. To nie było i nie jest łatwe. Wyzdrowienie jest trudne, ale zawsze warto” – podkreślała Rattée, która wcześniej pełniła funkcję rzecznika partii ds. zdrowia psychicznego i uzależnień w opozycji.

Po odzyskaniu tzreźwości w 2011 r. przeprowadziła się do Kitimat na północy prowincji. Założyła tam studio tatuażu Arcane Arts   i zaangażowała się w lokalną politykę. Przez cztery lata zasiadała w radzie miasta Kitimat, zajmując się sprawami lokalnego biznesu, rozwojem gospodarczym, dostępnością mieszkań i opieką zdrowotną w odległych społecznościach północy.

Osobiste doświadczenia ukształtowały jej poglądy polityczne. Rattée opowiada się za możliwością przymusowego leczenia osób z ciężkim uzależnieniem. „Gdyby moi rodzice mieli narzędzia, by interweniować i zmusić mnie do leczenia wbrew mojej woli, wiem w głębi serca, że oszczędziłoby mi to lat cierpienia i nieodwracalnych szkód zdrowotnych” – napisała w październiku 2025 r. Dodaje jednocześnie, że przymusowe leczenie nie zadziała w każdej sytuacji, ale powinno być jednym z narzędzi. Popiera także rozbudowę dobrowolnego leczenia, mieszkań wspierających, opieki psychiatrycznej oraz surowsze kary dla dilerów.

W tle pozostaje wieloletni kryzys przedawkowań w Kolumbii Brytyjskiej. Poprzedni rząd NDP wprowadził pilotaż dekryminalizacji posiadania niewielkich ilości narkotyków (do 2,5 g), który został częściowo cofnięty, a następnie nieodnowiony. Konserwatyści zapowiadają odejście od modelu „safer supply” (przepisanych farmaceutycznych opioidów) i koncentrację na prewencji, leczeniu  w tym na opiece przymusowej.

Rattée podkreśla przesłanie nadziei: „Każda osoba, którą widzimy cierpiącą na naszych ulicach, ma historię, która jeszcze się nie skończyła, i nie możemy na nią rezygnować. Ja znalazłam swoją drogę i chcę, by każdy mieszkaniec prowincji zmagający się z uzależnieniem miał szansę znaleźć swoją”.

Dla 35-letniej dziś Rattée nominacja na wicepremier stanowiła bardzo em,ocjonalny moment.  Jej historia ma pokazać, że nawet z głębokiego kryzysu można dojść do stanowiska, z którego realnie wpływa się na politykę społeczną prowincji.