Amerykańska blokada morska portów i wybrzeża Iranu, wznowiona w lipcu 2026 r. i w listopadzie rozszerzona także na transfery ładunków na morzu, zmusza Teheran do szukania alternatywnych szlaków handlowych. Irańska agencja informacyjna donosi o tysiącach ciężarówek z Chin, które przez Kazachstan, Uzbekistan i Turkmenistan kierują się w stronę granicy irańskiej, by dostarczyć surowce i towary. Do komunikatu dołączono nagranie z długimi kolejkami pojazdów.

Niezależne raporty potwierdzają wzrost ruchu lądowego i kolejowego na trasach z Chin do Iranu przez Azję Środkową. W dniu 20 listopada media informowały o poważnych zatorach na przejściu granicznym Yallama między Kazachstanem a Uzbekistanem, gdzie utknęły setki, a według irańskich źródeł — tysiące ciężarówek z ładunkami przeznaczonymi dla Iranu.

Jednocześnie eksperci i wcześniejsze analizy (m.in. Wall Street Journal) wskazują na poważne ograniczenia tej strategii. Przejścia graniczne z Turcją, Pakistanem, Turkmenistanem i innymi sąsiadami są przeciążone. Na granicy z Turcją odnotowano ponad 4000 utkniętych ciężarówek z oczekiwaniem sięgającym 20 dni. Koszt transportu kontenera z Chin drogą lądową sięga ok. 12 tys. dolarów — wielokrotnie więcej niż przed blokadą drogą morską. Analitycy szacują, że trasy lądowe nie są w stanie zastąpić skali handlu morskiego, zwłaszcza eksportu ropy naftowej.

PONIŻEJ KONTYNUACJA TEKSTU

Stany Zjednoczone odpowiadają nie tylko blokadą morską, ale też utworzeniem Task Force Iron Gate, której celem jest utrudnianie Iranowi korzystania z granic lądowych i Morza Kaspijskiego. Dla Teheranu oznacza to rosnące koszty, opóźnienia w dostawach i dalsze pogłębianie problemów gospodarczych.

Czy drogi lądowe wystarczą, by Iran utrzymał handel na akceptowalnym poziomie? Na razie wygląda to raczej na kosztowną i niewystarczającą próbę obejścia presji niż na skuteczne „złamanie” blokady.

(Na podstawie doniesień irańskiej agencji, raportów z 20 listopada 2026 r. oraz analiz niezależnych źródeł o skutkach amerykańskiej blokady morskiej.)