W pią­tek 28 czerw­ca 2019 roku oko­ło godzi­ny 12 w połu­dnie, zmarł w szpi­ta­lu Wini­cjusz (Woj­tek) Gurec­ki. Zna­ny poeta i opo­zy­cjo­ni­sta Soli­dar­no­ści ze Szczecina.

 

Dziś 28 czerw­ca, 2019, w połu­dnie w wie­ku 80. Lat zmarł w Mis­sis­sau­ga, Onta­rio, Kana­da Wini­cjusz (Woj­tek) Gurec­ki,  któ­ry od 2017 wal­czył z rakiem płuc. — pisze Dariusz Witold Kul­czyń­ski — Wini­cjusz Gurec­ki wiel­ki patrio­ta, dzia­łacz „S”, wię­zień Sta­nu Wojen­ne­go, był od paź­dzier­ni­ka 1986 Dele­ga­tem Regio­nu Pomor­skie­go „S” na Kana­dę (orga­ni­zo­wał zbior­ki, wysy­łał pie­nią­dze). Pra­cu­jąc na utrzy­ma­nie gdzie indziej był poetą i dzien­ni­ka­rzem. Wydal kil­ka tomi­ków wier­szy i opu­bli­ko­wał set­ki arty­ku­łów w pra­sie polo­nij­nej i pol­skiej. Naj­dłu­żej zwią­za­ny był z „Nowym Kurie­rem” (Polish — Cana­dian Inde­pen­dent Courier) wyda­wa­nym w Toron­to przez Jolan­tę Cabaj. Kil­ka­krot­nie repre­zen­to­wał ten dwu­ty­go­dnik na forum międzynarodowym.

W 2018 roku w nume­rze 22 Tygo­dni­ka Soli­dar­ność uka­zał się art. pt. „Dale­ko od Pol­ski czy bli­sko?” o życiu i dzia­łal­no­ści Wini­cju­sza Gurec­kie­go. Redak­cja TS prze­sła­ła do Kana­dy dwa egzem­pla­rze TS22-2018. Pomi­mo kil­ku pomy­łek, któ­rych nie­świa­do­mie dopu­ścił się autor arty­ku­łu, tekst w Tygo­dni­ku „Soli­dar­ność” został bar­dzo pozy­tyw­nie ode­bra­ny przez Wini­cju­sza i Jego rodzi­nę. Kie­dy cho­ro­ba jesz­cze Mu na to pozwa­la­ła, Wini­cjusz prze­glą­dał wer­sje elek­tro­nicz­ne Tygo­dni­ka Soli­dar­ność udo­stęp­nia­ne przez Redak­cję. Pozo­sta­wił pogrą­żo­nych w żalu Żonę i Syna z rodzi­ną, a tak­że dzie­siąt­ki przy­ja­ciół, któ­rzy Go zna­li i uwa­ża­li za wzór. Cześć Jego pamięci.

Reklama

Tutaj moż­na prze­czy­tać frag­ment wywia­du w Tygo­dni­ku “Soli­dar­ność”:

https://www.tysol.pl/a19860-Winicjusz-Gurecki-Wobec-jego-oddania-sprawie-polskiej-milkna-niesnaski

Kie­dy Wra­cam Myśla­mi from Ima­gi­na­rium Stu­dio on Vimeo.


Akta sądo­we spra­wy o nr. II K 166/82 pro­wa­dzo­nej przez Sąd Woje­wódz­ki w Szcze­ci­nie. Wyro­kiem z 20.09.1982 sąd uznał win­nym Wini­cju­sza Gurec­kie­go tego, że jako „czło­nek NSZZ >Soli­dar­ność< (…) od oko­ło 20 mar­ca 1982 r. do 7 maja 1982 r. kil­ka­krot­nie dostar­czył (…) matry­ce do nie­le­gal­ne­go powie­la­nia biu­le­ty­nu >Jed­ność<, a następ­nie wyko­na­ne odbit­ki prze­ka­zał dalej w celu ich roz­po­wszech­nie­nia, bio­rąc w ten spo­sób udział w kon­spi­ra­cyj­nym wyda­wa­niu i roz­po­wszech­nia­niu nie­le­gal­nych wydaw­nictw związ­ko­wych” i ska­zał go na karę 3 lat pozba­wie­nia wol­no­ści oraz pozba­wie­nia praw publicz­nych na 3 lata. 3.08.1983 Sąd Woje­wódz­ki w Szcze­ci­nie na mocy amne­stii daro­wał mu karę pozba­wie­nia wol­no­ści. IPN Sz 415/1 t. 1–5.

Gurec­ki Wini­cjusz wystę­pu­je w mate­ria­łach Spra­wy Ope­ra­cyj­ne­go Spraw­dze­nia (SOS) o kryp­to­ni­mie „Gru­pa” nr. 33072 pro­wa­dzo­nej przez Wydział III WUSW w Szcze­ci­nie. Powo­dem zain­te­re­so­wa­nia służb był udział w nie­le­gal­nym związ­ku pn. „Komi­tet Obro­ny Pra­wo­rząd­no­ści Pomo­rza Zachod­nie­go”. Spra­wę zakoń­czo­no 27.08.1986 skie­ro­wa­niem aktu oskar­że­nia do Sądu Rejo­no­we­go w Szcze­ci­nie, a następ­nie 27.08.1986 umo­rzo­no na mocy amne­stii. Mate­ria­ły o nr 16437-II znisz­czo­no w roku 1989, wpis na pod­sta­wie zapi­sów kar­to­tecz­no-ewi­den­cyj­nych. Mate­ria­łów brak. Wpis na pod­sta­wie zapi­sów kartoteczno-ewidencyjnych.
We wnio­sku pasz­por­to­wym — emi­gra­cyj­nym Wini­cju­sza Gurec­kie­go z 27.08.1985 wid­nie­je adno­ta­cja: „Z‑I 1940/80 WPG”. 5.12.1985 wyda­no decy­zję pozy­tyw­ną w spra­wie wyda­nia pasz­por­tu na wyjazd sta­ły do Kana­dy, któ­rą unie­waż­nio­no decy­zją z 7.02.1986 z rygo­rem natych­mia­sto­wej wyko­nal­no­ści. W aktach infor­ma­cja o zastrze­że­niu Z ‑094/86/EASz/A wyda­nym 27.12.1985 przez Wydział Śled­czy WUSW w Szcze­ci­nie w związ­ku z postę­po­wa­niem, któ­re zosta­ło umo­rzo­ne 14.08.1986. Zastrze­że­nie anu­lo­wa­no praw­do­po­dob­nie 26.08.1986 i w dn. 29.08.1986 W. Gurec­ki otrzy­mał pasz­port na wyjazd sta­ły do Kanady.
Został zwol­nio­ny z wię­zie­nia na mocy amne­stii 29 lip­ca 1983 roku. Jesie­nią 1986 roku po wyjeź­dzie do Kana­dy otrzy­mał nomi­na­cję na przed­sta­wi­cie­la Zarzą­du Regio­nu Pomo­rza Zachod­nie­go NSZZ „Soli­dar­ność” na teren całej Kana­dy z zada­niem pro­wa­dze­nia dzia­łal­no­ści poli­tycz­nej i orga­ni­zo­wa­nia pomo­cy mate­rial­nej. Dzia­łal­ność tą pro­wa­dził do 1989 roku.

1 KOMENTARZ