Feliks Węgierski ur. 14 stycznia 1923 r. w Działdowie; zmarł 29 lipca 2019  r w Toronto

Feliks Wegier­ski uro­dził się w Dział­do­wie w pół­noc­no-zachod­niej Pol­sce przed­wo­jen­nej, w roku 1923. Wcze­śnie zauwa­żył u sie­bie zdol­no­ści do rysun­ku oraz rzeź­bie­nia, na przy­kład wystru­gi­wał małe zabaw­ki z drew­na dla rodzeń­stwa (3 bra­ci i 5 sióstr).

W cza­sie II woj­ny świa­to­wej słu­żył jako arty­le­rzy­sta w Dru­gim Kor­pu­sie Pol­skim gene­ra­ła Ander­sa, któ­ry wal­czył pod bry­tyj­skim dowódz­twem w kam­pa­nii włoskiej.

Zro­bił wie­le szki­ców z cza­sów wojen­nych, któ­re zdo­łał zacho­wać dla potom­no­ści i póź­niej wydać w for­mie albu­mu – książ­ki w 2008 r. z oka­zji zło­tych godów – 50 lat mał­żeń­stwa. Prze­ży­cia wojen­ne Felik­sa  są dość dokład­nie opi­sa­ne w tej publikacji.

Stu­dio­wał sztu­kę w Acca­de­mia di Bel­le Arti w Rawen­nie, archi­tek­tu­rę i rzeź­biar­stwo w Chel­ten­ham, a nie­co póź­niej budo­wę i pro­jek­to­wa­niem mebli w Lon­dy­nie, w Anglii (Lon­don Coun­ty Coun­cil Cen­tral Scho­ol of Arts and Cra­fts). Jeden z jego ory­gi­nal­nych wzo­rów mebli został wysta­wio­ny na festi­wa­lu Festi­val of Bri­ta­in w roku 1951. (ta olbrzy­mia wysta­wa jest orga­ni­zo­wa­na zale­d­wie raz na 100 lat)

Wyemi­gro­wał do Kana­dy w roku 1952 i osta­tecz­nie zna­lazł pra­cę jako inży­nier – mecha­nik w Toron­to Board of Edu­ca­tion (Wydzial Oswia­ty Mia­sta Toronto).

Jego pro­jek­ty mebli uka­za­ły się w kil­ku nume­rach pisma Cana­dian Homes and Gar­dens (Kana­dyj­skie domy i ogrody).

Oże­nił się z Hen­ry­ką Wąsow­ską w roku 1958, mie­li jed­ne­go syna, Mar­ka. W latach 70. brał udział w wysta­wie arty­stycz­nej w repre­zen­ta­cyj­nej sie­dzi­bie Sto­wa­rzy­sze­nia Pol­skich Kom­ba­tan­tów (SPK) przy uli­cy Bever­ley, bli­sko cen­trum mia­sta Toron­to. W latach 90. miał wysta­wy rzeźb prze­waż­nie przed­sta­wia­ją­cych dzi­ką zwie­rzy­nę Pół­no­cej Ame­ry­ki w w Run­ny­me­de Public Libra­ry (Toron­to Public Libra­ry sys­tem) (publicz­nej biblio­te­ce Run­ny­me­de;  budyn­ku Toron­to Board of Edu­ca­tion Head Offi­ce (głów­na kwa­te­ra Wydzia­łu Oświa­ty Mia­sta Toron­to); oraz budyn­ku Polish Cre­dit Union (pol­skiej kre­dy­to­wej spół­ki para­fii Św. Sta­ni­sła­wa-Św. Kazi­mie­rza) na Ron­ce­sval­les Ave­nue, we wcze­snych latach, głów­nej uli­cy pol­skiej spo­łecz­no­ści w Toronto.

Trzy z jego dużych mister­nie wyrzeź­bio­nych krzy­ży otrzy­mał Kato­lic­ki Uni­wer­sy­tet w Lubli­nie KUL. Jed­ną ze swych ory­gi­nal­nych szo­pek świą­tecz­nych prze­słał do  Regio­nal­ne­go Muzeum Etno­gra­ficz­ne­go w Toru­niu, a trzy inne poda­ro­wał Muzeum Ora­to­rium Sw. Józe­fa w Mont­re­al (St. Joseph’s Ora­to­ry Museum). W ostat­nich latach pięć jego szo­pek zosta­ło przy­ję­tych przez przez Angli­can St. James’ Cathe­dral w Toron­to, głów­ną sie­dzi­bę Kościo­ła Angli­kań­skie­go w Kana­dzie, i były eks­po­no­wa­ne na mię­dzy­na­ro­do­wych wysta­wach szo­pek orga­ni­zo­wa­nych przez ten­że Kościół w Toron­to – na przy­kład w słyn­nymm Roy­al York Hotel w cen­trum Toronto.

W grud­niu 2011 roku Szop­ka Ludo­wa z muzeum w Toru­niu była eks­po­no­wa­na na wysta­wie świą­tecz­nej w histo­rycz­nym ratu­szu sta­ro­miej­skim Toru­nia. W listo­pa­dzie 2012 roku uka­zał się w piśmie Catho­lic Insi­ght (Toron­to) arty­kuł, “Feliks Wegier­ski: Artist of Tra­di­tion and the Sacred” (Feliks Wegier­ski – arty­sta tra­dy­cji i sakrum) (stro­na 15). Arty­kuł był napi­sa­ny przez Apo­lo­nię Koj­der zna­ną pisar­kę pol­sko-kana­dyj­ską. W roku 2013., i jego wykwint­na Szop­ka kra­kow­ska wyso­ka na prze­szło jeden metr była opi­sa­na w wiel­ko­na­kła­do­wej anglo­ję­zycz­nej gaze­cie Toron­to Star (z 23 grud­nia 2013 r. stro­na A6) W roku 2015 jego Szop­ka góral­ska zosta­ła przy­ję­ta przez Kościół im. Świe­te­go Padre Pio w rejo­nie na pół­noc od Toronto.

W roku 2018. jego Szop­ka kujaw­ska zosta­ła przy­ję­ta przez Kościół imie­nia świę­te­go Padre Pio.

Ponad­to wyrzeź­bił 4 Dro­gi Krzy­żo­we (każ­da skła­da­ją­ca się z 14 sta­cji). Jed­na z nich znaj­du­je się w koście­le Mat­ki Bożej Kró­lo­wej Pol­ski w Scar­bo­ro­ugh, dziel­ni­ca Toron­to; inna w koście­le pod wezwa­niem Ducha Świę­te­go w Bar­rie, kolej­na w koście­le imie­nia Miło­sier­dzia Boże­go w Toru­niu przy uli­cy Sio­stry Fau­sty­ny; a jed­na zosta­ła przy­ję­ta przez Wyż­szą Szko­łę Filo­lo­gii Hebraj­skiej pro­wa­dzo­ną przez ojców fran­cisz­ka­nów w Toru­niu. Ta ostat­nia jest opar­ta na ory­gi­nal­nej inter­pre­ta­cji, gdzie uka­zu­ją się jedy­nie ręce postaci.

W roku 2017, ta Dro­ga Krzy­żo­wa zosta­ła prze­ka­za­na do kościo­ła rzym­sko-kato­lic­kie­go w Lipa­wie na Łotwie.

Nie­któ­re rzeź­by, szki­ce i oso­bi­ste doku­men­ty Feliks prze­ka­zał pre­sti­żo­we­mu archi­wum emi­gra­cji przy uni­wer­sy­te­cie Miko­ła­ja Koper­ni­ka UMK w Toru­niu. Jego ory­gi­na­ły szki­ców zro­bio­nych w cza­sie woj­ny oraz póź­niej­sze pła­sko­rzeź­by pol­skich oznak woj­sko­wych są zde­po­no­wa­ne w Pomor­skim Muzeum Woj­sko­wym w Bydgoszczy.

Cześć jego pamięci!!!

Napi­sa­ła:

Apo­lo­nia (Pola) Maria Kojder