Nade­szła jesień. Pożół­kłe liście, prze­kwi­ta­ją­ce przed domem chry­zan­te­my i z każ­dym dniem wcze­śniej zapa­da­ją­cy zmrok… Cała natu­ra z tchnie­nia nasze­go Stwór­cy zachę­ca nas do zadu­my nad życiem i jego prze­mi­ja­niem. Skła­nia nas do reflek­sji nad tym co waż­ne i trwa­łe a co jedy­nie zabie­ra nam czas. W Dzień Zadusz­ny i Wszyst­kich Świę­tych wra­ca­my myśla­mi do tych któ­rzy już ode­szli, a 11-go Listo­pa­da chy­li­my czo­ło tym, któ­rym przy­szło ginąć za war­to­ści naj­więk­sze. Niko­go nie dzi­wi, że har­cer­ki i har­ce­rze ze Związ­ku Har­cer­stwa Pol­skie­go dzia­ła­ją­ce­go poza gra­ni­ca­mi kra­ju z poczu­ciem dumy bio­rą udział w oko­licz­no­ścio­wych kon­cer­tach i defi­la­dach; że skła­da­ją kwia­ty przy pomni­kach, zapa­la­ją zni­cze na cmen­ta­rzach, przy­go­to­wu­ją wie­czor­ni­ce i aka­de­mie oraz odwie­dza­ją wete­ra­nów, a pod­czas mszy świę­tych w modli­tew­nych inten­cjach wspo­mi­na­ją tych, któ­rzy ode­szli już na wiecz­ną wartę.

Listo­pad ubie­głe­go roku zapi­sał się w naszej pamię­ci szcze­gól­ną kar­tą jako czas obcho­dów stu­let­niej rocz­ni­cy odzy­ska­nia nie­pod­le­gło­ści przez naszą Ojczy­znę — Pol­skę. Daw­no uci­chły dźwię­ki wer­bli od tam­tej chwi­li i mało kto wie, że dla ponad 6,000 har­ce­rek i har­ce­rzy, skrza­tów i zuchów z ZHP dzia­ła­ją­cych na świe­cie nie był to jed­no­dnio­wy zryw, bo pro­gram uczcze­nia stu­le­cia odzy­ska­nia nie­pod­le­gło­ści Pol­ski trwa dla nas 3 lata!

Spraw­ność stu­le­cia odzy­ska­nia nie­pod­le­gło­ści Polski

Świę­to Odzy­ska­nia Nie­pod­le­gło­ści obcho­dzi­my umow­nie 11-go Listo­pa­da, ale rze­czy­wi­ste odra­dza­nie się Pol­ski było wie­lo­let­nim pro­ce­sem dla­te­go ten oko­licz­no­ścio­wy pro­gram wpro­wa­dzo­ny przez Naczel­nic­two ZHP obej­mu­je lata 2017–2020 i ma na celu zmo­bi­li­zo­wa­nie mło­dzie­ży i star­szy­zny do two­rze­nia pozy­tyw­ne­go wize­run­ku Pol­ski i Pola­ków w swo­im śro­do­wi­sku przez wła­sną pra­cę i posta­wę, bio­rąc za wzór i inspi­ra­cję tych, któ­rzy sto lat temu wywal­czy­li nie­pod­le­głość Ojczy­zny. Pro­gram trwa od 15 sierp­nia 2017 do 15 sierp­nia 2020, czy­li od 97 rocz­ni­cy zwy­cię­skiej Bitwy War­szaw­skiej, któ­ra zmu­si­ła woj­ska bol­sze­wic­kie do odwro­tu i umoż­li­wi­ła odro­dze­nie nie­pod­le­głe­go Pań­stwa Pol­skie­go, a koń­czy się w set­na rocz­ni­cę tego wyda­rze­nia. Dzień ten jest obcho­dzo­ny jako Świę­to Żołnierza.

Pod­czas tych trzech lat tema­ty histo­rycz­ne i wyzwa­nia zwią­za­ne z pro­gra­mem stu­le­cia nie­pod­le­gło­ści prze­wi­ja­ją się przez har­cer­skie zbiór­ki, gry, maj­ster­ko­wa­nie, śpiew. har­ce i ogni­ska, nada­jąc im szcze­gól­ny charakter.

ROK I: 2017–18. W pierw­szym roku przy­go­to­wy­wa­li­śmy się do uczcze­nia wyda­rzeń sprzed stu lat. Ponie­waż tłem histo­rycz­nym był koniec zabo­rów, wybuch I Woj­ny Świa­to­wej i pierw­szych walk o nie­pod­le­głość, uwa­gę sku­pi­li­śmy na ćwi­cze­niu tęży­zny fizycz­nej, inte­lek­tu­al­nej i moral­nej; dosko­na­li­li­śmy się w sta­łej goto­wo­ści do służ­by nawią­zu­jąc do trzech orga­ni­za­cji, któ­re mia­ły wpływ na powsta­nie ruchu har­cer­skie­go: Towa­rzy­stwo Gim­na­stycz­ne „Sokół”, Orga­ni­za­cja Mło­dzie­ży Nie­pod­le­gło­ścio­wej „Zarze­wie”, i Sto­wa­rzy­sze­nia etycz­no-moral­ne­go „Eleu­sis”.

ROK II: 2018–2019. W dru­gim roku sta­ra­my się sumien­nie peł­nić służ­bę z tym samym prze­ko­na­niem, jak w chwi­li skła­da­nia Przy­rze­cze­nia. Histo­rycz­ne wyda­rze­nia: zjed­no­cze­nie ruchu har­cer­skie­go w jeden Zwią­zek Har­cer­stwa Pol­skie­go Wal­ki o Lwów, powrót Pił­sud­skie­go, pod­pi­sa­nia Trak­ta­tu Wer­sal­skie­go pod­po­wia­da­ją tema­ty­kę ćwi­czeń i zajęć.
Świad­czy­my naszą dzia­łal­no­ścią, że war­to się zapi­sać do gro­ma­dy, dru­ży­ny lub kręgu.

ROK III: 2019–2020. W trze­cim roku chce­my pod­kre­ślić wycho­wa­nie do odpo­wie­dzial­no­ści bo tacy wła­śnie ludzie będą potrzeb­ni naszej Ojczyź­nie w przy­szło­ści. Inspi­ra­cją do gier, ćwi­czeń i gawęd będą głów­ne wyda­rze­nia histo­rycz­ne roku 1919–20: powsta­nia i ple­bi­scy­ty ślą­skie, zaślu­bi­ny Pol­ski z morzem i zwy­cię­ska bitwa warszawska.

Dąże­niem wszyst­kich od skrza­ta do instruk­to­rek i instruk­to­rów w cią­gu tych 3 lat jest skom­ple­to­wa­nie oko­licz­no­ścio­wej Odzna­ki Stu­le­cia Niepodległości.


Odzna­ka skła­da się z trzech czę­ści. W każ­dym roku zdo­by­wa się kolej­ną część odzna­ki, któ­ra „powsta­je” w mia­rę kolej­nych lat pra­cy two­rząc zwar­tą całość.
— Sym­bo­lem pierw­sze­go roku 2017–18 jest orzeł w koro­nie, godło nie­pod­le­głej Rze­czy­po­spo­li­tej Pol­skiej i data 11 listo­pa­da 1918, dzień, w któ­rym nastą­pi­ło powszech­ne zawie­sze­nie bro­ni po I Woj­nie Świa­to­wej, a ponad­to dzień, w któ­rym Pol­ska odzy­ska­ła niepodległość. .

- Sym­bo­lem dru­gie­go roku 2018–19 jest zło­te pió­ro z orłem bia­łym. Tym pió­rem pierw­szy pre­mier nie­pod­le­głej Rze­czy­po­spo­li­tej pod­pi­sał Trak­tat Wer­sal­ski, któ­ry for­mal­nie zatwier­dził usta­nie dzia­łań wojen­nych i uznał odro­dze­nie Pań­stwa Pol­skie­go. Trak­tat ten pod­pi­sa­no w dniu 26 czerw­ca 1919.

- Sym­bo­lem trze­cie­go roku 2019–20 jest II Rze­czy­po­spo­li­ta Pol­ska w gra­ni­cach wywal­czo­nych przez woj­ska pol­skie po odpar­ciu woj­ska Rosji Sowiec­kiej w dniu zwy­cię­skiej Bitwy War­szaw­skiej 15 sierp­nia 1920.

Więk­szość z naszej mło­dzie­ży uro­dzi­ła się w Kana­dzie, cza­sem nigdy nie widzia­ła Pol­ski i cza­sem wycho­dząc z mie­sza­nych rodzin pra­wie nie mówi po pol­sku, dla­te­go patrząc na har­cer­skie jed­nost­ki pod­czas oko­licz­no­ścio­wych obcho­dów wspo­mnij­my ich 3 lata wysił­ku pamię­ta­jąc, że har­cer­stwo nie jest tyl­ko od parady!

Czu­waj
Druh­na Kasia Niszcz
Instruk­tor­ka przy Szcze­pie Zorza
Hufiec Watra, Ontario