Cen­trum Bez­pie­czeń­stwa Zdro­wia Johns Hop­kins we współ­pra­cy ze Świa­to­wym Forum Eko­no­micz­nym oraz Fun­da­cją Bil­la i Melin­dy Gate­sów zor­ga­ni­zo­wa­ło 18 paź­dzier­ni­ka 2019 r. w Nowym Jor­ku, ćwi­cze­nia pan­de­micz­ne na wyso­kim szcze­blu pod kryp­to­ni­mem „Wyda­rze­nie 201”.
W ćwi­cze­niu wska­za­no obsza­ry, w któ­rych part­ner­stwo publicz­no-pry­wat­ne będzie koniecz­ne w reak­cji na poważ­ną pan­de­mię w celu zmniej­sze­nia skut­ków gospo­dar­czych i spo­łecz­nych na dużą skalę.

W ostat­nich latach na świe­cie obser­wu­je się rosną­cą licz­bę epi­de­mii, któ­rych licz­ba wyno­si oko­ło 200 rocz­nie. Wyda­rze­nia te nara­sta­ją i są szko­dli­we dla zdro­wia, gospo­dar­ki i spo­łe­czeń­stwa. Zarzą­dza­nie tymi zda­rze­nia­mi już obcią­ża glo­bal­ne moż­li­wo­ści, nawet przy bra­ku zagro­że­nia pandemią.
Eks­per­ci są zgod­ni, że to tyl­ko kwe­stia cza­su, zanim jed­na z tych epi­de­mii sta­nie się glo­bal­na — pan­de­mia z poten­cjal­nie kata­stro­fal­ny­mi konsekwencjami.
Poważ­na pan­de­mia, któ­ra sta­je się „Wyda­rze­niem 201”, wyma­ga­ła­by nie­za­wod­nej współ­pra­cy mię­dzy kil­ko­ma bran­ża­mi, rzą­da­mi naro­do­wy­mi i klu­czo­wy­mi insty­tu­cja­mi międzynarodowymi.

A oto jaki sce­na­riusz zakła­da­no w ćwi­cze­niach odby­tych w roku ubiegłym:

Sce­na­riusz wyda­rze­nia 201
Wyda­rze­nie 201 symu­lu­je wybuch nowe­go zoo­no­tycz­ne­go koro­na­wi­ru­sa prze­no­szo­ne­go z nie­to­pe­rzy na świ­nie i na ludzi, któ­ry osta­tecz­nie sta­je się sku­tecz­nie prze­no­szo­ny z czło­wie­ka na czło­wie­ka, co pro­wa­dzi do poważ­nej pan­de­mii. Pato­gen i wywo­ły­wa­na przez nie­go cho­ro­ba są w dużej mie­rze wzo­ro­wa­ne na SARS, ale są bar­dziej prze­no­śne w śro­do­wi­sku spo­łecz­nym przez oso­by z łagod­ny­mi objawami.

Cho­ro­ba zaczy­na się na fer­mach świń w Bra­zy­lii, począt­ko­wo nie­spo­strze­że­nie i powo­li, ale potem zaczy­na roz­prze­strze­niać się szyb­ciej w pla­ców­kach opie­ki zdro­wot­nej. Kie­dy zaczy­na się sku­tecz­nie roz­prze­strze­niać mię­dzy ludź­mi w gęsto zalud­nio­nych dziel­ni­cach o niskich docho­dach w nie­któ­rych z wiel­kich miast Ame­ry­ki Połu­dnio­wej, epi­de­mia eksploduje.
Naj­pierw „eks­por­to­wa­na” jest samo­lo­tem do Por­tu­ga­lii, Sta­nów Zjed­no­czo­nych i Chin, a następ­nie do wie­lu innych krajów.
Cho­ciaż na począt­ku nie­któ­re kra­je są w sta­nie to kon­tro­lo­wać, nadal się roz­prze­strze­nia i jest ponow­nie wpro­wa­dza­na, a osta­tecz­nie żaden kraj nie może utrzy­mać kontroli.
Nie ma moż­li­wo­ści udo­stęp­nie­nia szcze­pion­ki w pierw­szym roku. Ist­nie­je fik­cyj­ny lek prze­ciw­wi­ru­so­wy, któ­ry może pomóc cho­rym, ale nie ogra­ni­cza zna­czą­co roz­prze­strze­nia­nia się choroby.
Ponie­waż cała popu­la­cja ludz­ka jest podat­na, w pierw­szych mie­sią­cach pan­de­mii sku­mu­lo­wa­na licz­ba przy­pad­ków rośnie wykład­ni­czo, podwa­ja­jąc się co tydzień. W mia­rę nara­sta­nia licz­by przy­pad­ków i zgo­nów kon­se­kwen­cje gospo­dar­cze i spo­łecz­ne sta­ją się coraz poważniejsze.

Sce­na­riusz koń­czy się w momen­cie 18 mie­się­cy, z 65 milio­na­mi zgo­nów. Pan­de­mia zaczy­na zwal­niać z powo­du male­ją­cej licz­by podat­nych osób. Pan­de­mia będzie trwa­ła w pew­nym stop­niu, dopó­ki nie będzie sku­tecz­nej szcze­pion­ki lub dopó­ki nie zosta­nie nara­żo­na 80–90% świa­to­wej populacji.
Od tego momen­tu jest to praw­do­po­dob­nie ende­micz­na cho­ro­ba wie­ku dziecięcego.

 



 

1 KOMENTARZ