Alarmujące dane sanepidu z Wrocławia: dramatyczny wzrost zgłoszeń HIV, kiły, chlamydiozy i rzeżączki
Poseł Konfederacji Grzegorz Płaczek opublikował 16 listopada 2026 r. dane pozyskane w ramach interwencji poselskiej z Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej we Wrocławiu. Z porównania lat 2020 i 2025 wynika, że liczba oficjalnie zgłoszonych przypadków chorób przenoszonych drogą płciową we Wrocławiu wzrosła w skali trudnej do zlekceważenia.
Według danych przytoczonych przez posła:
- zgłoszenia HIV wzrosły o 482%,
- kiły o 923%,
- chlamydiozy o 7950%,
- rzeżączki o 3500%.
Płaczek podkreślił, że „to nie są prognozy ani szacunki. To dane pochodzące z oficjalnej odpowiedzi na moją interwencję poselską. I mówimy wyłącznie o przypadkach oficjalnie zgłoszonych”. Poseł zadał też otwarte pytanie o przyczyny tak gwałtownych wzrostów.
Rok 2020 był okresem pandemii COVID-19, kiedy ograniczono kontakty społeczne, wizyty u lekarzy i liczbę wykonywanych testów. Niska baza z tego roku zawyża procentowe wzrosty. Mimo to trend wzrostowy jest realny i potwierdzają go publiczne sprawozdania sanepidu dla całego województwa dolnośląskiego.
Z rocznych sprawozdań MZ-57 i MZ-56 wynika m.in., że:
- w 2020 r. w województwie zarejestrowano 20 przypadków kiły, 4 rzeżączki, 2 chlamydiozy oraz 74 nowo wykryte zakażenia HIV,
- w 2025 r. było to odpowiednio 231, 144, 160 i ok. 445 przypadków HIV.
Dla rzeżączki wzrost wojewódzki wynosi dokładnie 3500% – tyle samo, ile Płaczek podał dla Wrocławia. W 2024 r. liczby były już wysokie (kiła – 197, rzeżączka – 81, chlamydioza – 74, HIV – 201), a 2025 r. przyniósł dalszy wyraźny wzrost. Zapadalność na HIV w województwie w 2025 r. wyniosła 15,54 na 100 tys. mieszkańców (przy średniej krajowej ok. 7,37).
Wcześniejsze raporty dolnośląskiego sanepidu również wskazywały na wyraźny wzrost zachorowań na kiłę, rzeżączkę i zakażenia chlamydiami po 2020–2021 r. Część przypadków była wcześniej diagnozowana poza Polską i rejestrowana na terenie województwa.
Sanepid i eksperci od lat wskazują na „efekt odbicia” po pandemii – powrót kontaktów społecznych i seksualnych przy jednocześnie lepszej wykrywalności. W dyskusji pojawiają się też kwestie zmiany zachowań seksualnych, migracji (w tym znacznego wzrostu liczby cudzoziemców w regionie po 2022 r.) oraz potrzeba lepszej profilaktyki i testowania. Oficjalne raporty często nie dzielą jednak szczegółowo zgłoszeń według obywatelstwa, co utrudnia jednoznaczną ocenę udziału poszczególnych czynników.
Dane Płaczka pokrywają się z ogólnym obrazem z publicznych sprawozdań wojewódzkich i wpisują się w szerszy trend wzrostu chorób wenerycznych obserwowany w Polsce i Europie po pandemii.


































































