Tar­nów — Oświę­cim czer­wiec 2021 r.

Za kil­ka dni przy­pa­da 81. rocz­ni­ca pierw­sze­go trans­por­tu do KL Auschwitz.
Na wnio­sek Chrze­ści­jań­skie­go Sto­wa­rzy­sze­nia Rodzin Oświę­cim­skich datę 14 czerwca,
rocz­ni­cę owej pierw­szej depor­ta­cji — z wię­zie­nia w Tar­no­wie do KL Auschwitz — 728
pierw­szych pol­skich więź­niów poli­tycz­nych, Sejm RP w 2006 r. usta­no­wił Narodowym
Dniem Pamię­ci Ofiar Nie­miec­kich Nazi­stow­skich Obo­zów Kon­cen­tra­cyj­nych i Obozów
Zagłady.

Naj­niż­sze z sza­cun­ków wska­zu­ją, że KL Auschwitz pochło­nął co naj­mniej 1,1 mln
osób: oko­ło 960 tys. Żydów z całej Euro­py (w tym ponad 300 tysię­cy obywateli
pol­skich pocho­dze­nia żydow­skie­go), oko­ło 75 tys. Pola­ków ze 150 tys.
depor­to­wa­nych, 21 tys. Romów, 15 tys. jeń­ców radziec­kich i oko­ło 10 — 15 tys.
więź­niów innych narodowości.

Reklama

Przez pierw­sze dwa lata do obo­zu tra­fia­li głów­nie Pola­cy, przede wszystkim
zaan­ga­żo­wa­ni w ruch opo­ru, w tym inte­li­gen­cja, mło­dzież i har­ce­rze. Wysy­ła­ni byli
do obo­zu tak­że za pomoc Żydom, albo w wyni­ku łapa­nek ulicz­nych, powszechnie
sto­so­wa­nych przez Niem­ców form ter­ro­ru w ramach tzw. odpowiedzialności
zbio­ro­wej. Od poło­wy 1942 roku, w rezul­ta­cie usta­leń naj­wyż­szych funkcjonariuszy
apa­ra­tu III Rze­szy, pod­czas kon­fe­ren­cji w Wan­n­see, KL Auschwitz II Bir­ke­nau stał się
cen­trum tzw. „osta­tecz­ne­go roz­wią­za­nia kwe­stii żydow­skiej” (Endlösung der
Judenfrage).

Od lat w spo­sób skan­da­licz­ny i nagmin­ny w mediach świa­to­wych i przez róż­ne osoby
publicz­ne, uży­wa­ne są takie okre­śle­nia jak „pol­skie obo­zy zagła­dy” czy „pol­skie
obo­zy kon­cen­tra­cyj­ne”. Nie­stru­dze­nie i meto­dycz­nie musi­my podej­mo­wać wszelkie
sta­ra­nia o zacho­wa­nie pamię­ci o ofia­rach i prze­ka­zy­wa­nie rze­tel­nej wie­dzy o polskiej
mar­ty­ro­lo­gii w KL Auschwitz oraz innych nie­miec­kich obo­zach śmier­ci. Obchody
Naro­do­we­go Dnia Pamię­ci 14 czerw­ca stwa­rza­ją zna­ko­mi­tą oka­zję do takiej właśnie
aktywności.

Sygna­ta­riu­sze Ape­lu zwra­ca­ją się niniej­szym do naj­waż­niej­szych osób w państwie,
insty­tu­cji publicz­nych oraz do śro­do­wisk dzien­ni­kar­skich, aby na znak pamię­ci o
wię­zio­nych, męczo­nych i mor­do­wa­nych w nie­miec­kich obo­zach roda­kach, w dniu 14
czerw­ca każ­de­go roku i w związ­ku obcho­dzo­nym wów­czas Naro­do­wym Dniem Pamięci
pod­jąć wszel­kie sta­ra­nia, mają­ce na celu wyeks­po­no­wa­nie w jak największym
stop­niu w prze­strze­ni publicz­nej sym­bo­lu „czer­wo­ne­go trój­ką­ta z lite­rą P”,
sta­no­wią­ce­go ozna­cze­nie Pola­ków — więź­niów nie­miec­kich obo­zów koncentracyjnych.
Apel doty­czy rów­nież eks­po­no­wa­nia tego zna­ku w prze­strze­ni medial­nej — w
mate­ria­łach pra­so­wych, winie­tach ser­wi­sów inter­ne­to­wych i róż­no­rod­nych audycjach
a tak­że doda­nia go w tym dniu obok logo emi­to­wa­nych kana­łów tv.
Mamy nadzie­ję, że dzię­ki przy­kła­do­wi osób i insty­tu­cji publicz­nych, o który
ape­lu­je­my, znak ten sys­te­ma­tycz­nie i kon­se­kwent­nie utrwa­lał się będzie w
świa­do­mo­ści spo­łecz­nej, jak np.: „żon­kil” – sym­bol pamię­ci o żydow­skich bohaterach
powsta­nia w war­szaw­skim get­cie, czy „kotwi­ca” — sym­bol Pol­ski Walczącej,
wyko­rzy­sty­wa­na m.in. przy oka­zji kolej­nych rocz­nic powsta­nia warszawskiego.
Pamię­ta­jąc o wszyst­kich ofia­rach — daj­my wspól­ne świa­dec­two pamię­ci o polskiej
czę­ści histo­rii Auschwitz i innych nie­miec­kich obozów.

Pod­pi­sa­li:
depo­zy­ta­riu­sze Testa­men­tu więź­niów pierw­sze­go transportu
Krzysz­tof Utkowski
Chrze­ści­jań­skie Sto­wa­rzy­sze­nie Rodzin Oświęcimskich
Piotr Dziża
Fun­da­cja PRO PATRIA SEMPER
Ryszard Lis
Towa­rzy­stwo Opie­ki nad Oświę­ci­miem – Pamięć o KL Auschwitz O/ Tarnów
Sto­wa­rzy­sze­nie Rodzin Pol­skich Ofiar Obo­zów Koncentracyjnych