Kanadyjskie feministyczne organizacje pacyfistyczne wezwały do rozbrojenia Sił Zbrojnych Kanady i anulowania strategii zbrojeniowej, argumentując, że wojsko stanowi „poważne zagrożenie” dla klimatu i kobiet. Konferencja odbyła się 21 września 2026 r. na Wzgórzu Parlamentarnym w Ottawie, w Międzynarodowym Dniu Pokoju ONZ.

Canadian Voice of Women for Peace (VOW) oraz Women’s International League for Peace and Freedom Canada (WILPF-Kanada) zorganizowały konferencję prasową, gdy Izba Gmin wznawiała obrady. Głos zabierały m.in. Tamara Lorincz (starsza badaczka VOW), Ellen Woodsworth (współprzewodnicząca WILPF-Kanada) i Lyn Adamson (współprzewodnicząca VOW).

Organizacje sprzeciwiają się planowi rządu premiera Marka Carney’a, by odbudować, przezbroić i zwiększyć wydatki na Canadian Armed Forces (CAF), rozwinąć krajową produkcję uzbrojenia oraz podwoić eksport broni. Narzędziem tej polityki jest ogłoszona w lutym 2026 r. pierwsza kanadyjska Defence Industrial Strategy (DIS) oraz nowa agencja inwestycji obronnych.

PONIŻEJ KONTYNUACJA TEKSTU

Ich główna teza: remilitaryzacja gospodarki i polityki zagranicznej „stanowi poważne zagrożenie dla kobiet, klimatu i środowiska oraz zwiększa ryzyko konfliktu zbrojnego”. Hasła na przypinkach: demilitarize, decarbonize, decolonize. Kampania nosi nazwę „Care Not Warfare” (opieka, nie wojna).

VOW (założona w 1960 r.) i WILPF-Kanada powołują się na kilka punktów:

  • Wojsko jest największym konsumentem paliw kopalnych i największym emitentem gazów cieplarnianych w rządzie federalnym. Nowe systemy uzbrojenia — myśliwce, drony, okręty, pojazdy opancerzone, wyrzutnie — są energochłonne i „blokują” emisje na dekady.
  • Wydatki obronne Kanady wzrosły z ok. 23 mld CAD w 2015 r. (rok porozumienia paryskiego) do ponad 65 mld w 2025 r. i mają osiągnąć ok. 71 mld w 2026 r. Cel NATO 5% PKB do 2035 r. oznaczałby ponad 150 mld CAD rocznie.
  • Strategia DIS — ich zdaniem — nie zawiera analizy płciowej ani oceny wpływu na środowisko, nie wspomina o rozbrojeniu, kontroli zbrojeń ani agendzie Women, Peace and Security. Grupy twierdzą, że pieniądze te mogłyby trafić do gospodarki opiekuńczej, mieszkalnictwa, zdrowia i ochrony klimatu.
  • Powołują się na raport ONZ The Security We Need, według którego dolar wydany na wojsko generuje ponad dwukrotnie więcej emisji niż dolar wydany gdzie indziej. Kobiety — jak argumentują — ponoszą nieproporcjonalne skutki konfliktów i kryzysu klimatycznego.

Domagają się anulowania DIS, cięcia wydatków wojskowych, białej księgi o kontroli zbrojeń i rozbrojeniu oraz strategii „zielonej gospodarki opiekuńczej”. Wcześniej wysłały list otwarty do Carney’a i ministra obrony Davida McGuinty’ego; zbierają podpisy pod petycją.

Ministerstwo Obrony Narodowej publikuje strategie adaptacji do zmian klimatu i podkreśla, że CAF coraz częściej wspiera prowincje przy pożarach i powodziach (Operacja LENTUS) — co samo w sobie jest argumentem, że wojsko jest potrzebne także w kryzysie klimatycznym.

Kanada od lat promuje agendę Women, Peace and Security (rezolucja RB ONZ 1325) i ma własny plan działania.