Nowa strategia „Plan na rzecz silniejszej Kanady – bezpieczeństwo narodowe Kanadyjczyków” to pierwsza polityka bezpieczeństwa narodowego tego kraju od 2004 roku. W 13-stronicowym dokumencie stwierdza się, że Kanada stoi w obliczu szeregu globalnych zagrożeń, w tym rywalizacji wielkich mocarstw, agresji autorytarnej, rozwijających się technologii sztucznej inteligencji, zmian klimatycznych i pandemii.
„Kiedyś odległe zagrożenia stały się teraz bliskie i bezpośrednie. Globalny porządek, który przez długi czas chronił naszą suwerenność, rozpadł się. Jesteśmy gotowi chronić suwerenność Kanady i gdy zostanie ona zagrożona, podejmiemy działania” – czytamy w dokumencie.
W strategii wzmocnienie bezpieczeństwa narodowego uznano za narodowy imperatyw, zobowiązując się do transparentności wobec Kanadyjczyków w kwestii zagrożeń i przygotowania się na „wszelkie ewentualności, w tym wojnę i inne najgorsze scenariusze”. Strategia zobowiązuje również do „pragmatycznego partnerstwa z krajami, które podzielają nasze interesy”, aby wzmocnić strategiczne możliwości Kanady i realizować jej priorytety.
Strategia wzywa Kanadę do rozwijania „strategicznej autonomii” poprzez rozwijającą się gospodarkę, „zdyscyplinowaną” politykę zagraniczną, silniejsze siły zbrojne i ulepszone zdolności wywiadowcze. Wskazuje również osiem obszarów potencjału strategicznego, które Kanada musi wzmocnić: nowe technologie, kluczowe surowce mineralne, obronność, energetykę, transport, farmaceutyki i biotechnologie, bezpieczeństwo żywnościowe oraz płatności, osadnictwo i inwestycje.
„Ochrona i rozwój tych zdolności będą stanowić podstawę naszych decyzji w kraju i za granicą” – czytamy w dokumencie, dodając, że Kanada będzie je rozwijać w kraju, gdzie to możliwe, a w razie potrzeby zwróci się do „niezawodnych” sojuszników.
Aby wzmocnić te możliwości, rząd zapowiada opracowanie planów wdrożenia polityki „Kupuj produkty kanadyjskie”, zwiększenia krajowej produkcji żywności w ramach Narodowej Strategii Bezpieczeństwa Żywnościowego, usprawnienia wymiany informacji wywiadowczych i bezpieczeństwa narodowego z sektorem prywatnym i instytucjami badawczymi oraz rozwoju technologii, takich jak sztuczna inteligencja i komputery kwantowe. Planuje również pogłębić współpracę z sojusznikami i partnerami.
W strategii zapisano, że polityka zagraniczna Kanady będzie priorytetowo traktować dywersyfikację relacji handlowych i wzmacnianie więzi bezpieczeństwa, w tym poprzez rozwijanie partnerstw z „nowymi partnerami na Bliskim Wschodzie, w Afryce i gdzie indziej”.
W odniesieniu do Stanów Zjednoczonych, dokument stwierdza, że Kanada będzie dążyć do „budowania nowego partnerstwa” i utrzymania „współpracujących, trzeźwych relacji” opartych na „wzajemnym szacunku, suwerenności narodowej i współodpowiedzialności za bezpieczeństwo Ameryki Północnej”.
W towarzyszącym oświadczeniu premier Mark Carney stwierdził, że Kanada stoi w obliczu zagrożeń dla swojej suwerenności, w tym „używając umów handlowych jako broni”, najwyraźniej odnosząc się do ceł nałożonych na Kanadę przez Waszyngton.
Strategia nie wymienia żadnego konkretnego kraju jako przeciwnika.
W dokumencie stwierdza się, że Kanada utrzyma „silną, stałą obecność” w Arktyce, aby potwierdzić swoją suwerenność i współpracować z krajami regionu o podobnych poglądach. Wzywa się również do partnerstwa w obu Amerykach w celu wzmocnienia bezpieczeństwa, w tym do walki z nielegalnymi narkotykami i przestępczością zorganizowaną.
Strategia potwierdza „niezachwiane zaangażowanie” Kanady na rzecz wolności sumienia i wyznania, wolności myśli i wypowiedzi oraz wolności pokojowych zgromadzeń i zrzeszania się. Rząd będzie bronił tych wartości przed zagrożeniami ze strony państw obcych, zorganizowanych sieci przestępczych oraz „nowymi i ewoluującymi formami radykalizacji”.
W dokumencie powtórzono również, że Kanada zwiększyła wydatki na obronność do 2 procent PKB, aby spełnić cel NATO, i że planuje zrealizować zaktualizowane zobowiązanie w wysokości 5 procent PKB do 2035 roku.
