16 paź­dzier­ni­ka 1978 r. kar­dy­nal­skie kon­kla­we wybra­ło 264. Papie­ża w histo­rii Kościo­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go.  Został nim przy­szły bia­ły piel­grzym z dale­kie­go kra­ju — Pol­ski, kar­dy­nał Karol Woj­ty­ła, arcy­bi­skup metro­po­li­ta kra­kow­ski, któ­ry przy­jął imię Jan Paweł II.  Wypeł­ni­ło się pro­roc­two Juliu­sza Sło­wac­kie­go, zapo­wia­da­ją­ce­go w latach 40. XIX w. nadej­ście papie­ża słowiańskiego.

Pon­ty­fi­kat Jana Paw­ła II trwał 26 lat 5 mie­się­cy i 16 dni do 2 kwiet­nia 2005r. to był jeden naj­dłuż­szych w dzie­jach Kościo­ła. Ten pon­ty­fi­kat nie­za­leż­nie od jego zna­cze­nia dla Kościo­ła powszech­ne­go, dopro­wa­dził do upad­ku komu­ni­zmu sowiec­kie­go w Euro­pie Środ­ko­wej i Wschod­niej. Poro­zu­mie­nia zawar­te w cza­sie II woj­ny świa­to­wej i po jej zakoń­cze­niu  mię­dzy Sta­li­nem i alian­ta­mi, kosz­tem naro­dów Euro­py Środ­ko­wej i Wschod­niej, zaczę­ły stop­nio­wa upa­dać. Papież przy­po­mniał nam nakaz miło­ści ojczy­zny: Patrio­tyzm to zna­czy: czcij ojca swe­go i mat­kę swoja!

Sfor­mu­ło­wał prze­sła­nie o ochro­nie toż­sa­mo­ści naro­do­wej: Pro­szę Was, aby­ście całe to ducho­we dzie­dzic­two, któ­re­mu na imię Pol­ska, raz jesz­cze przy­ję­li z wia­rą, nadzie­ją i miło­ścią.  Taką, jaką zaszcze­pia w nas Chry­stus na Chrzcie Świę­tym (…).  Aby­ście nie pod­ci­na­li tych korze­ni, z któ­rych wyra­sta­my (Kra­ków, 9 czerw­ca 1979), lecz naj­waż­niej­sze sło­wa dla naro­du pol­skie­go Ojciec Świę­ty Jan Paweł II wypo­wie­dział w War­sza­wie NIECH ZSTĄPI DUCH TWÓJ I ODNOWI OBLICZE ZIEMI. TEJ ZIEMI. Czy ten głos będzie gło­sem pustym, czy wyda owo­ce. W Try­bu­na­le Kon­sty­tu­cyj­nym w tych dniach ma zapaść decy­zja o prze­słan­ce euge­nicz­nej, czy pój­dzie­my za gło­sem sza­nuj bliź­nie­go swe­go jak sie­bie samego?

W Redemp­tor homi­nis, pierw­szej ze swych ency­klik (1979), nazwał lęki, któ­re prze­ży­wa współ­cze­sny czło­wiek: Czło­wiek dzi­siej­szy zda­je się być sta­le zagro­żo­ny przez to, co jest jego wła­snym wytwo­rem, co jest wyni­kiem pra­cy jego rąk, a zara­zem, i bar­dziej jesz­cze, pra­cy jego umy­słu, dążeń jego woli (…).  Czy wszyst­kie osią­gnię­cia tech­ni­ki idą w parze z postę­pem ety­ki i z ducho­wym postę­pem czło­wie­ka?  Czy czło­wiek jako czło­wiek w ich kon­tek­ście rów­nież roz­wi­ja się i postę­pu­je naprzód, czy też cofa się i degra­du­je w swym człowieczeństwie?

Jak­że wie­le zyska­li­by­śmy – jako poszcze­gól­ni ludzie i jako naród – gdy­by­śmy każ­de­go dnia pamię­ta­li o Duchu Świę­tym i o tej miło­ści, i o tych korze­niach, i o tym zagro­żo­nym człowieczeństwie.

Ojciec Świę­ty Jan Paweł II odwie­dził 132 kra­je oraz oko­ło 900 miej­sco­wo­ści, w podró­żach spę­dził 586 dni, prze­był ponad 1 700 000 km. Pol­ska była kra­jem naj­czę­ściej odwie­dza­nym przez Ojca Świę­te­go Jana Paw­ła II, odbył 8 ofi­cjal­nych pielgrzymek.

 Sto­wa­rzy­sze­nie Józe­fa Piłsudskiego

„Orzeł Strze­lec­ki” w Kana­dzie Komen­dant Grze­gorz Waśniewski