Według szwedz­kich naukow­ców z Uni­wer­sy­te­tu w Lund, infor­ma­cyj­ne RNA (mRNA) ze szcze­pion­ki Pfi­ze­ra prze­ciw­ko COVID-19 jest w sta­nie zostać prze­kształ­co­ne w DNA w ludz­kich komór­kach wątroby.

Naukow­cy odkry­li, że kie­dy szcze­pion­ka mRNA dosta­nie się do komó­rek wątro­by czło­wie­ka, pobu­dza DNA komór­ki, któ­re znaj­du­je się w jądrze, do zwięk­sze­nia pro­duk­cji eks­pre­sji genu LINE‑1 w celu wytwo­rze­nia mRNA.

Następ­nie mRNA opusz­cza jądro i wcho­dzi do cyto­pla­zmy komór­ki, gdzie prze­kształ­ca się w biał­ko LINE‑1. Seg­ment biał­ka zwa­ny otwar­tą ram­ką odczytu‑1 lub ORF‑1, następ­nie wra­ca do jądra, gdzie przy­łą­cza się do mRNA szcze­pion­ki i odwrot­nej trans­kryp­cji do DNA wypustek.

reklama

Odwrot­na trans­kryp­cja ma miej­sce, gdy DNA powsta­je z RNA, pod­czas gdy nor­mal­ny pro­ces trans­kryp­cji obej­mu­je część DNA słu­żą­cą jako matry­ca do wytwo­rze­nia czą­stecz­ki mRNA wewnątrz jądra.

„W tym bada­niu przed­sta­wia­my dowo­dy na to, że szcze­pion­ka COVID-19 mRNA BNT162b2 jest w sta­nie dostać się do ludz­kiej linii komó­rek wątro­by Huh7 in vitro” – napi­sa­li naukow­cy w bada­niu opu­bli­ko­wa­nym w Cur­rent Issu­es of Mole­cu­lar Bio­lo­gy . „mRNA BNT162b2 ule­ga odwrot­nej trans­kryp­cji wewnątrz­ko­mór­ko­wej do DNA już po 6 [godzi­nach] po eks­po­zy­cji na BNT162b2”.

BNT162b2 to inna nazwa szcze­pion­ki Pfi­zer-BioN­Tech COVID-19, któ­ra jest sprze­da­wa­na pod mar­ką Comirnaty.

Cen­trum Kon­tro­li i Zapo­bie­ga­nia Cho­ro­bom (CDC) zapew­nia­ło, że mRNA szcze­pion­ki prze­kształ­ca­ją­ce się w DNA w jądrze komór­ko­wym jest czymś, co się nie wydarza.

„Mate­riał gene­tycz­ny dostar­cza­ny przez szcze­pion­ki mRNA nigdy nie wcho­dzi do jądra two­ich komó­rek” – stwier­dza CDC na swo­jej stro­nie inter­ne­to­wej zaty­tu­ło­wa­nej „ Mity i fak­ty doty­czą­ce szcze­pio­nek COVID-19 ”.

To pierw­szy raz, kie­dy naukow­cy wyka­za­li in vitro, jak szcze­pion­ka mRNA jest prze­kształ­ca­na w DNA na linii komó­rek wątro­by czło­wie­ka, czy­li to co od ponad roku   eks­per­ci ds. zdro­wia i fact­chec­kers zapew­nia­li, że nie może nastąpić.

CDC twier­dzi, że „szcze­pion­ki COVID-19 w żaden spo­sób nie zmie­nia­ją ani nie wcho­dzą w inte­rak­cje z two­im DNA”, twier­dząc, że wszyst­kie skład­ni­ki zarów­no mRNA, jak i szcze­pio­nek prze­ciw­ko COVID-19 (poda­wa­nych w Sta­nach Zjed­no­czo­nych) są usu­wa­ne z orga­ni­zmu po wypro­du­ko­wa­niu prze­ciw­ciał. Te szcze­pion­ki dostar­cza­ją mate­riał gene­tycz­ny, któ­ry instru­uje komór­ki, aby zaczę­ły wytwa­rzać biał­ka kol­cza­ste znaj­du­ją­ce się na powierzch­ni SARS-CoV‑2, któ­re powo­du­ją, że COVID-19 wywo­łu­je odpo­wiedź immunologiczną.

Pfi­zer nie sko­men­to­wał wyni­ków szwedz­kie­go bada­nia i zapewn­mił tyl­ko, że jego szcze­pion­ka mRNA nie zmie­nia ludz­kie­go genomu.

„Nasza szcze­pion­ka COVID-19 nie zmie­nia sekwen­cji DNA komór­ki ludz­kiej” – powie­dział w e‑mailu rzecz­nik fir­my Pfi­zer dla The Epoch Times. „Prze­ka­zu­je orga­ni­zmo­wi tyl­ko instruk­cje, jak budo­wać odporność”.

Zabu­rze­nia autoimmunologiczne
Szwedz­kie bada­nie wyka­za­ło rów­nież, że biał­ka kol­cza­ste ule­ga­ją eks­pre­sji na powierzch­ni komó­rek wątro­by, co do któ­rych naukow­cy twier­dzą, że mogą być celem ukła­du odpor­no­ścio­we­go i praw­do­po­dob­nie powo­do­wać auto­im­mu­no­lo­gicz­ne zapa­le­nie wątro­by, ponie­waż „ist­nie­ją donie­sie­nia o przy­pad­kach u osób, u któ­rych po szcze­pie­niu BNT162b2 roz­wi­nę­ło się auto­im­mu­no­lo­gicz­ne zapa­le­nie wątroby”. ”

Nie wia­do­mo, czy wyni­ki badań będą doty­czyć żywych orga­ni­zmów, czy też DNA prze­kształ­co­ne z mRNA zawar­te­go w szcze­pion­ce zin­te­gru­je się z geno­mem komór­ki. Auto­rzy stwier­dzi­li, że potrzeb­ne są dal­sze bada­nia, w tym na całych żywych orga­ni­zmach, takich jak zwie­rzę­ta, aby lepiej zro­zu­mieć poten­cjal­ne skut­ki szcze­pion­ki mRNA.

„Na tym eta­pie nie wie­my, czy DNA pod­da­ne odwrot­nej trans­kryp­cji z BNT162b2 jest zin­te­gro­wa­ne z geno­mem komór­ki. Potrzeb­ne są dal­sze bada­nia, aby wyka­zać wpływ BNT162b2 na inte­gral­ność geno­mu, w tym sekwen­cjo­no­wa­nie całe­go geno­mu komó­rek wysta­wio­nych na dzia­ła­nie BNT162b2, a tak­że tka­nek od ludzi, któ­rzy otrzy­ma­li szcze­pie­nie BNT162b2” – powie­dzie­li autorzy.